22. ૨૨ યોઆન જો જનમ

ભુતકાર મેં, ઈશ્વર ડેવડુત સે ને પ્રબોધક સે એનીજે માડુએ ભેરી ગાલ ક્યા વા. પણ તે પોય ૪૦૦ વરે થઈ વ્યા જે મેં એનીને ઓની ભેરી કોઈ ગાલ ક્યા ન. અચાનક હેકડો ડેવડુત જખાર્યા નાંલે જે બુઢે યાજક વટે ઈશ્વર જો હેકડો નીઆપો ગની આયો. જખાર્યા ને એન જી ઘરવારી ઈશ્વર જા ભગત વા, પણ એની કે કોઈ બચા થીએ એડી સક્યતા ન વી.

સરગડુત જ્ખાર્યા કે ચેં, “તોજી ઘરવારી કે પોતર થીન્ધો. તું એન જો નાં યોઆન રખીજ. ઈ પવીતર આત્મા સે ભરપુર થીન્ધો, ને મસીહ લા મણી કે તૈયાર કેન્ધો!” જ્ખાર્યા ચેં, “મું જી ઘરવારી ને આંઉ બચે કે જનમ ડેને લા ગચ મડે બુઢા અયો. હી થીન્ધો એન જી મું કે કેડી રીતા ખભર પે?”

સરગડુત જ્ખાર્યા કે ચેં, “આંકે હી ખાસા વાવડ ચેં લા ઈશ્વર મું કે હલાયા આય. બચે જો જનમ ન થીએ તે સુધી તું ગુંગો થઈ વેને કોલાય કે તું મું મથે વેસ્વાસ નાય કેં.” તેરજ, જ્ખાર્યા ગુંગો થઈ વ્યો. પોય સરગડુત જ્ખાર્યા વટે નું હલ્યો વ્યો. એન પોય, જ્ખાર્યા ઘરે પાછો આયો ને એન જી ઘરવારી કે ગરભ રયો.

જડે એલીસાબેથ કે છઠો મેણો હલી રયો વો, તડે અચાનક ઉ સરગડુત એલીસાબેથ જી સગી જેં જો નાં મરીઅમ વો એન કે ડરસન ડેને. ઈ હેકડી કુંઆરી વઈ ને એન જી સગાઈ યોસેફ નાલે જે માડું ભેરી થઈ વી. ડુત એન કે ચેં, તો કે ગરભ રોન્ધો ને તું હેકડે પોતર કે જનમ ડીને. તું એન જો નાં ઇસુ રખીજ. ઈ સર્વસકતીમાન જો પોતર હુન્ધો ને હમેસ હમેસ લા રાજ કેન્ધો.”

મરીઅમ જભાભ ડેને “હી કેડી રીતા ભની સકે જડે આંઉ હકડી કુંઆરી અયાં? સરગડુત સમજાય, “પવીતર આત્મા તો મથે અચીંધા, ને ઈશ્વરજી સકતી તો મથે પોન્ધી. એતરે બચો પવીતર હુન્ધો, જકો ઈશ્વર જો પોતર આય.” મરીઅમ સરગડુત જી ગાલ મથે વેસ્વાસ કેઈ ને સ્વીકાર કેઈ.

સરગડુત જી ગાલ પોય તેરજ મરીઅમ અલીસાબેથ જી મુલાકાત ગેણે. જડે એલીસાબેથ મરીઅમ જી વધામણી સોયે તેરજ, એલીસાબેથ જે પેટ મેં બચો ઠેકલો ડેને. ઉ બાઈઉ ઈશ્વર ઓનીજે લા જકો ક્યા વા એનસે ઈ બોરી રાજી વઈ. ત્રે મેંણે પોય મરીઅમ એલીસાબેથ જી મુલાકાત ગેની ને ઘરે પાછી આવઈ.

એલીસાબેથ પોતર કે જનમ ડેને, પોય ઈશ્વર જે આદેસ પરમાણે, જ્ખાર્યા ને એલીસાબેથ બચે જો નાં યોઆન રખે. ઈશ્વર વરી જ્ખાર્યા કે કોછધો ક્યા. જ્ખાર્યા ચે, “ઈશ્વર જા વખાણ થીએ, કોલાય કે એનીને એનીજી પેરજા કે યાધ રખ્યા આય! મુંજા પોતર તું, સર્વસકતીમાન ઈશ્વર જો પ્રબોધક ચોવાઈને, ઈ માડું એ કે એનીજે પાપે જી માફી કેડી રીતા મલી સકે ઈ વતાઈન્ધો!”