24. ૨૪. યોઆન ઇસુ કે બાપ્તીસ્માં ડે તો

જ્ખાર્યા ને એલીસાબેથ જો પોતર યોઆન વડો થ્યો ને પ્રબોધક ભન્યો. ઉ જંગલ મેં રોન્ધો વો, જંગલી મધ ને તીડ ખેન્ધો વો, ને ઓઠ જે વાર મેં નું ભનલ લુગડા પેરીન્ધો વો.

ગચ મડે યોઆન કે સોણેલા રેણ મેં અચીન્ધા વા. ઈ ઓનીકે બોધ ડીન્ધે ચેં કે, પસ્તાવો કયો, કોલાય કે ઈશ્વર જો રાજ મુર મેં આય!”

માડું જડે યોઆન જો બોધ સોયાં તડે, ઓનીમેંજા ગચ મડે પેન્ઢ જે પાપ જો પસ્તાવો ક્યા, ને યોઆન ઓનીકે બાપ્તીસમાં ડેને. ગચ મડે ધરમગુરુ પણ યોઆન વટે બાપ્તીસમાં ગેને લા આયા, પણ ઉ પસ્તાવો ક્યા ન ને માફી મંગે ન.

યોઆન ઉ ધરમગુરુએ કે ચેં, “આંઈ જેરીલા સપ અયોં! પસ્તાવો કયો ને આંજે વેવાર કે ભધલાય છડો. મડે જાડ જકો ખાસા ફર ન ડે ત એન કે કપી છડે મેં અચીન્ધો ને એનકે આગ મેં ફોગાય ડેને મેં અચીન્ધો.” યોઆન, પ્રબોધક જકો ચેઇ વ્યા વા ઈ પુરો કેં. “નેર આંઉ આં અગીયા મુંજો નીઆપો ખણી વને વારે કે હલાઈન્ધો, ઈ આં લા મારગ તૈયાર કેન્ધો.

કેતરાક યહુધીઉ યોઆન કે પોછે કે તું મસીહ અયેં? યોઆન જભાભ ડેને, “આંઉ મસીહ ન અઈઆં, પણ જકો મું પોઠીઆ અચે વારો આય ઈ ઉ આય. ઈ બોરા મહાન આય કે આંઉ એનીજે ખાસડે કે ઓતારે લા પણ લાયક ન અયાં.

બ્યે ડી, ઇસુ યોઆન વટે નું બાપ્તીસમાં ગેને લા આયા. જડે યોઆન એનીકે ડેઠે, ઈ ચેં, “નેરો! હી ઈશ્વર જો ફરડો આય ઈ સજી ધોનીઆ જા પાપ કે માફ કેન્ધા.”

યોઆન ઇસુ કે ચેં, આંઉ આંકે બાપ્તીસમાં ડેને લા લાયક ન અયાં. આંકે મું કે બાપ્તીસમાં ડીણો ખપે.” ઇસુ ચ્યાં, “તું મું કે બાપ્તીસમાં ડે, કોલાય કે હી કેણો જોગ્ય આય. એતરે ઇસુ પાપ ન ક્યા વા તીં છતાં યોઆન એનીકે બાપ્તીસમાં ડેને.

ઇસુ બાપ્તીસમાં ગેને પોય પાણી મેં નું બારા આયા, તડે ઈશ્વરજો આત્મા કબુતર જે રૂપ મેં પરગટ થ્યો ને એની મથે રયો. ઉ જ ટેમ, ઈશ્વર જો અવાજ આકાસ મેં નું આયો “હી મું જો ચાગલો પોતર આય, ને આંઉ એન સે બોરો રાજી અયાં.”

ઈશ્વર યોઆન કે ચ્યાં, “પવીતર આત્મા હેઠા અચીન્ધા ને એન મથે ઓતરધા. ઉ માડું ઈશ્વર જો પોતર આય.” ફક્ત હેક્ડા જ ઈશ્વર આય. યોઆન ઇસુ કે બાપ્તીસમાં ડેને તડે, ઈ પે કે કોછધે સોયે, ઈશ્વરજે પોતર ઇસુ કે ડેઠે, ને પવીતર આત્મા કે ડેઠે.