37. ૩૭. ઇસુ લાજરસ કે મરે મેં નું જીરા કરેતા

હેકડો ડી, ઇસુ કે નીઆપો મલ્યો કે લાજરસ બોરો ભીમાર આય. લાજરસ ને એનજી બ ભેણું, મરીયમ ને મારથા, ઇસુ જા ખાસ ભાઈબન્ધ વા. જડે ઇસુ કે હી સમાચાર મલ્યા, ઈ ચેં “હી ભીમારી મોત થીએ એડી નાય. પણ હી પરમેશ્વર જે મહીમાં લા આય,” ઇસુ પેન્ઢ જે ભાઈબંધ કે ચાગ કેન્ધા વા, પણ જતે ઈ વા ઓતે જ ઈ બ ડી ખમી રયા

જડે બ ડી પુરા થઇ વ્યા, ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે કે ચ્યાં, “હલો પાં વરી નું યહુધીઆ વનો,” ચેલા જભાભ ડેના, “પણ ગુરુજી થોરેક ટેમ મોન્ધ ઓતે જા માડુ આંકે મારી વેધે લા ઇન્છા ક્યાં વા.” ઇસુ જભાભ ડેના, “પાંજો ભાઈબંધ લાજરસ સોમી રયો આય, ને આંઉ એનકે ઓથાય લા વને વારો અયાં.”

ચેલા ઇસુ કે જભાભ ડેના, “માલીક જ, લાજરસ સોમી રયો હુન્ધો ત પણ પાછો ઓથીન્ધો.” તડે ઇસુ ઓનીકે ચોખો ચ્યાં કે, “લાજરસ મરી વ્યો આય. આંઉ રાજી અયાં કે આંઉ ઓતે ન વો, જેસે આંઈ મું મથે વેસ્વાસ કેઈ સકો.”

જડે ઇસુ લાજરસ જે ગામ પુગા તડે લાજરસ મરી વ્યો એન કે ચાર ડી થઇ વ્યા વા.મારથા ઇસુ કે મલે લા બારા આવઈ. ઈ ઇસુ કે ચેં, “જ આંઈ હતે વેં ત મુંજો ભા મર્યો ન વો. પણ મુંકે વેસ્વાસ આય કે આંઈ ઈશ્વર વટે કીં પણ મંગ્ધા, ત ઈશ્વર ઈ આં કે ડીન્ધા.”

ઇસુ જભાભ ડેના, “ પુનરુથાન ને જીવન આંઉ અયાં. જકો મું મથે વેસ્વાસ કે તો ઈ જ કે મરી વને ત પણ ઈ જીરો રોન્ધો. જકો મું મથે વેસ્વાસ કે તો ઉ કેની એ મરધો ન. કોરો તું હી ગાલ મથે વેસ્વાસ કરેતી,” મારથા જભાભ ડેને, હા, પરભુ આંઉ વેસ્વાસ કરીઆંતી કે આંઈ ઈશ્વર જા પોત્તર અયો.”

પોય મરીયમ ઓતે આવઈ. ઈ ઇસુ જે પગે પેઇ ને ચેં, જ આંઈ હતે વેં ત મુંજો ભા મર્યો ન વો.” ઇસુ ઓનીકે પોછા ક્યા,“ આંઈ લાજરસ કે કતે રખ્યા અયોં? ઈ જભાભ ડેના, “કભર મેં અચી ને નેરી ગનો,” તડે ઇસુ રોનાં.

કભર હકડી ગુમ્ફા મેં ભનેલી વઈ. એન મથે હકડો વડો પાયણો રખે મેં આયો વો. જડે ઇસુ પાયેણે વટે વ્યા, ઈ ઓનીકે ચ્યાં, “પાયણે કે હટાયો.” પણ મારથા જભાભ ડેને ના, “ ઈ મરી વ્યો એનકે ચાર ડી થઇ વ્યા આય. એનમેં નું હાણે છટ અચીન્ધી હુન્ધી.”

ઇસુ જભાભ ડેના, “કોરો આંઉ તોકે ન ચ્યોં વો કે જ તું વેસ્વાસ કેં ને ત તું પરમેશ્વર જો મહીમાં નેરીને? તડે ઉ પાયણે કે હટાય છડયા.

તડે ઇસુ મથે નેરે ને ચેં, “હે ઈશ્વર પે, આંઈ મુંજો સોણ્યા એતરે આંજો આભાર. આંઉ બોજાતોં કે આંઈ હમેસ મુંજો સોણોતા, પણ જકો હતે ઓભા આય એની લા આંઉ ચાં તો,” તડે ઇસુ વડે સારા હકલ કેં “લાજરસ બારા અચ!”

એતરે લાજરસ બારા આયો! ઈ હેવર પણ કફન જે લુગડે સે વીંટેલ વો. ઇસુ ઓનીકે ચ્યાં એનજા કફન જા લૂગડાં કઢે મેં એનજી મધધ કયો! ને એ કે વેનણ ડયો!” હી ચમત્કાર થ્યો એતરે કેઇક યહુધીઉ ઇસુ મથે વેસ્વાસ ક્યા.

પણ યહુધીએ જા ધાર્મીક વડેરા ઈરખા કેન્ધા વા, એતરે ઈ હકડે બ્યે ભેરા જોજ્ના કરે લા ભેરા થ્યા કે કેડી રીતા ઇસુ ને લાજરસ કે હણી લાથે.