32. ઇસુ એક દુષ્ટ આતમા ભરાયજેલ માનુસલા ની એક બીમાર બાયકોલા બેસ કરહ.

એક દિસ, ઇસુ ની તેના ચેલા એક હોડીમાં બીસીહુન દરેને દુસરે કડુન એક ગાંવમાં ગેત જઠ ગદરાનીનાં લોકાં રહ હતાંત.

જદવ તે દરેને દુસરે કડુન પોંહચનાત, તદવ એક દુષ્ટઆતમા ભરાયજેલ માનુસ ધાંવદત તેહને સુંબુર આના.

યો માનુસ હોડા તકાત વાળા હતા કાય કોની પન તેલા બદવી ની સક હતા. તાંવ સુદી કાય લોકાં તેના હાત ની પાયેંલા સાકળ પન બાંદત, પન તો તેલા હી તોડી ટાક.

તો માનુસ તોડેકને કબર સાહમાં રહ હતા. તો માનુસ રાત, દિસ આરડેં કર હતા. તો ડગલાં ની પોવ હતા અન દગડાકન પદરલા નુકસાન કર હતા.

જદવ તો માનુસ ઇસુ પાસીં આના, તદવ તો તેને સુંબુર પદરને ઘુટન વર પડી ગે. ઈસુની તે દુષ્ટઆતમાલા સાંગાં, “યે માનુસમાહુન નીંગી જા!”

દુષ્ટઆતમા ભરાયજેલ માનુસ મોઠલેંજ આરડી ઉઠના, આખે કરતાં ઉચા દેવના પોસા, ઇસુ, તું માને પાસુન કાય આસ રાખહસ? કુરપા કરી માલા દુખ નોકો દેસ!” તદવ ઈસુની દુષ્ટઆતમાલા સોદાં, “તુનાં નાંવ કાય આહા?” તેની જવાબ દિદા, “માનાં નાંવ સેના આહા. કાહા કાય આમી બુહું જના આહાંવ. ("સેના" રોમન લશ્કરમાં કોડાક હજાર સયનીકની ટોળી)

દુષ્ટઆતમાસી ઇસુલા વિનંતી કરી કાય "કુરપા કરી આમાલા યે જાગામાહુન બાહેર નોકો કાડસ!” તઠ સુંબુરજ ડોંગર વર ડુકરાનાં એક ઝુંડ ચર હતાં, તાહાં દુષ્ટઆતમાસી ઇસુલા વિનંતી કરી કાય “તે સાટી કુરપા કરી આમાલા ડુકરાસે ઝુંડમાં દવાડી દે. ઈસુની સાંગાં, “જા!”

દુષ્ટઆતમા તે માનુસમાહુન નીંગીહુંન ડુકરાંમાં ભરાયજી ગેત. ડુકરાં ડોંગરને ધસરનીલાહુન ખાલ ધાવંદનાત ની દરેમાં બુડી ગેત તે ઝુંડમાં લગભગ ૨,૦૦૦ ડુકરાં હતાંત.

જે ડુકરાંની દેખરેખ કર હતાત તઠ તેહીં જી હુયનેલ તી આખાં હેરાં, તે સાહારમાં ચાલી ગેત ની જે કોની તેહાલા મીળનાંત તે આખે સાહલા જી કાહીં ઈસુની કરેલ હતાં તી આખાં સાંગાં. સાહારમાહુન લોકાંહી યીહુન તે માનુસલા હેરનાત જેમાં દુષ્ટઆતમા રહ હતા.તો ડગલાં પોવીહુન ઉગાજ બીસનેલ હતા ની એક બેસ માનુસને જીસા વેહવાર કર હતા.

લોકાં બુહું બીહી ગેંત ની ઇસુલા તઠૂંન નીંગી જાવલા સાંગનાત, તાહાં ઇસુ હોડીમાં બીસના ની જાવલા તયેરી કરી. જે માનુસમાં પેલે દુષ્ટઆતમા હતાત, તેની ઈસુને હારી જાવલા વિનંતી કરી.

પન ઈસુની તેલા સાંગા, નિહી માની ઈચ્છા આહા કાય તું ઘર જા ની દેવની જી તૂને સાટી કરેલ આહા, તેને વિસે પદરને દોસતારસાહલા ની પરીવારલા સાંગ, કાય કાયકરી તેની તુવર દયે કરેલ આહા.

તાહાં તો માનુસ તઠૂન નીગી ગે ની આખેલા ઈસુની તેને સાટી જી કામ કરેલ હતાં તી સાંગી દાખવાં. જે કોની તેની ગોટ આયકનાત તે બુહું ખુશ હુયી ગેત.

ઇસુ દરેને દુસરે કડ માગાંજ નીગી ગે. જદવ તો તઠ પોહંચનાં, તાહા તેને ચુંબુત બુહું લોકાં ગોળા હુયનાત ની તેવર પડાપડી કર હતાત ભીડમાં એક બાયકો હતી જી બાર વરીસહુન એક પગરની બીમારીકન પીડાયજ હતી. તેની પદરની આખી મીલકત વેદી સાહવર ખરચી ટાકેલ હતી કાય જેકન તી બેસ હુયી સક, પન તેની હાલત્ત વદારી બગડી ગય.

તેની આયકેલ કાય ઈસુની બુહું બીમાર લોકાંસાહલા બેસ કરાત ની તેની વિચારાં, “માલા ચોક્કસ વિસવાસ આહા કાય માં ફક્ત તેને ડગલાંલાજ હાત લાવીન, ત માં પન બેસ હુયી જાન!” તેને સાટી તી ઈસુને પાઠીમાગ આની ની તેને ડગલાંલા હાત લાવની. જીસાં તી તેને ડગલાંલા હાત લાવની કાય તેના રક્તસ્ત્રાવ બંદ હુયી ગે!

ઈસુની લેગજ ખબર પડની કાય તેનેમાહુન સકતી નીંગનેલ આહા તેને સાટી તો પાઠીમાગ હેરીહુન સોદના, “માલા કોન હાત લાવના?”

ચેલાસી જવાબ દિદા, “તૂને ચેરે ચુંબુત લોકાંસી બુહું ભીડ આહા. ની તેં તુવર પડાપડી કરતાં હાત. તુંય કાહા સોદાંસ, માલા કોન હાત લાવના?”’ તી બાયકો બીહત ની થર થર કાંપત ઈસુને સુંબુર ઘુટન વર પડી ગય. તેને માગુન તીની તેલા દાખવાં કાય તીની કાય કરેલ હતાં ની તી બેસ હુયી ગયેલ હતી. ઈસુની તેલા સાંગાં, “તૂને વિશ્વાસની તુલા બેસ કરેલ આહા. શાંતિથી ચાલી જ.”