36. પરીવરતન

એક દિસ, ઈસુની પદરના તીન ચેલા, પિતર, યાકુબ, ની યોહાનલા પદરને હારી લીના. (જે ચેલાના નાંવ યોહાન આહા તો, યો ની હતા કાય જેની ઇસુલા બાપતીસમાં દીદેલ હતાં.) સુનસાન જાગ પરાથના કરુલા સાટી તે ઉંચે ડોંગર વર ગેત.

જદવ ઇસુ પરાથના કરી રહનેલ હતા, તદવ તેનાં ટોંડ સૂરેને જીસાં પરકાસ વાળાં હુયી ગેં ની તેના ડગલાં પરકાસ જીસાં ઉજળાં હુયી ગેંત ઇસાં કાય પુથવી વર હોડા સફેદ કોની કરી ની સક.

તદવ મુસા ની એલિયા દેખાયનાત. યે બનાવને બુહું વરીસ પુડ યેં માંનસાં પુથવી વર જીવી ગેત. તેહી યારુશાલેમમાં ઈસુનાં જી મરન હુયુલા હતાં તેને વિશે ગોટ કરનાત.

મુસા અન એલિયા ઈસુને હારી ગોટ લાવ હતાત, તદવ પિતરની ઇસુલા સાંગાં, “આપલે સાટી અઠ રહુલા બેસ આહા.” ચાલ આપલે તીન માંડવ બનાવું. એક તૂને સાટી, એક મુસાને સાટી ની એક એલીયાને સાટી.” પન પદર કાય બોલ હતા તી પિતર જાન ની હતા.

પિતર બોલ હતા તોડેક વારમાં એક તીગાગ ઇસે આબુટની તેહવર સાહી કરી. ની આબુટમાહુન એક અવાજની સાંગાં, “યો માના પોસા આહા, જેલા માં મયે કરાંહાં. માં તેકન ખુસ આહાંવ. તેનાં આયકા.” તીની ચેલા બુહું બીહીગેત ની ભૂંય વર પડી ગેત.

તદવ ઇસુ તેહાલા હાત લાવના ની સાંગાં, “બીહસે નોકો. ઉબા હુયા.” જદવ તેહી યેવ-તેવ હેરાં, ત તઠ ફક્ત ઇસુજ હતા.

ઇસુ અન તીન ચેલા પસાજ ડોંગરને ખાલ ઉતરનાત. તદવ ઈસુની તેહાલા સાંગાં, “જી કાહી અઠ હુયનાહાં તીં કોનાલા સાંગસે નોકો. માં થોડાક સમયમાં મરી જાન ની પાસા જીતા હુયીન. તેને માગુન તુમી લોકાલા યી ગોટ સાંગી સકસે.”