22. ૨૨ યોઆન જો જનમ

ભુતકાર મેં, પરમેશ્વર ડેવડુત સે ને પ્રબોધકે સે એની જે માડુએ ભેરી ગાલ ક્યા વા. પણ તે પોય ૪૦૦ વરે થઈ વ્યા જે મેં એનીને ઓની ભેરી કોઈ ગાલ ક્યા ન. અચાનક હકડો ડેવડુત જખાર્યા નાંલે જે બુઢે યાજક વટે પરમેશ્વર જો હેકડો નીઆપો ગની આયો. જખાર્યા ને એન જી ઘરવારી પરમેશ્વર જા ભગત વા, પણ એની કે કોઈ બચા થીએ એડી સક્યતા ન વી.

સરગડુત જખાર્યા કે ચેં, “તોજી ઘરવારી કે પોતર થીન્ધો. તું એન જો નાં યોઆન રખીજ. ઈ પવીતર આત્મા સે ભરપુર થીન્ધો, ને મસીહ લા મણી કે તૈયાર કેન્ધો!” જખાર્યા ચેં, “મું જી ઘરવારી ને આંઉ બચે કે જનમ ડેને લા ગચ મડે બુઢા અયો. હી થીન્ધો એન જી મું કે કેડી રીતા ખભર પે?”

સરગડુત જખાર્યા કે ચેં, “આંકે હી ખાસા વાવડ ચેં લા પરમેશ્વર મું કે હલાયા આય. બચે જો જનમ ન થીએ તે સુધી તું ગુંગો થઈ વેને કોલાય કે તું મું મથે વેસ્વાસ નાય કેં.” તેરજ, જખાર્યા ગુંગો થઈ વ્યો. પોય સરગડુત જખાર્યા વટે નું હલ્યો વ્યો. એન પોય, જખાર્યા ઘરે પાછો આયો ને એન જી ઘરવારી કે ગરભ રયો.

જડે એલીસાબેથ કે છઠો મેણો હલી રયો વો, તડે અચાનક ઉ સરગડુત એલીસાબેથ જી સગી જેં જો નાં મરીઅમ વો એન કે ડરસન ડેને. ઈ હકડી કુંઆરી વઈ ને એન જી સગાઈ યોસેફ નાલે જે માડુ ભેરી થઈ વી. ડુત એન કે ચેં, તો કે ગરભ રોન્ધો ને તું હકડે પોતર કે જનમ ડીને. તું એન જો નાં ઇસુ રખીજ. ઈ સર્વસકતીમાન જો પોતર હુન્ધો ને હમેસ હમેસ લા રાજ કેન્ધો.”

મરીઅમ જભાભ ડેને “હી કેડી રીતા ભની સકે જડે આંઉ હકડી કુંઆરી અયાં? સરગડુત સમજાય, “પવીતર આત્મા તો મથે અચીંધા, ને પરમેશ્વર જી સકતી તો મથે પોન્ધી. એતરે બચો પવીતર હુન્ધો, જકો પરમેશ્વર જો પોતર આય.” મરીઅમ સરગડુત જી ગાલ મથે વેસ્વાસ કેઈ ને સ્વીકાર કેઈ.

સરગડુત જી ગાલ પોય તેર જ મરીઅમ એલીસાબેથ જી મુલાકાત ગેણે. જડે એલીસાબેથ મરીઅમ જી વધામણી સોંયે તેર જ, એલીસાબેથ જે પેટ મેં બચો ઠેકલો ડેને. ઉ બાઈઉ પરમેશ્વર ઓની જે લા જકો ક્યા વા એન સે ઈ બોરી રાજી વઈ. ત્રે મેંણે પોય મરીઅમ એલીસાબેથ જી મુલાકાત ગેની ને ઘરે પાછી આવઈ.

એલીસાબેથ પોતર કે જનમ ડેને, પોય પરમેશ્વર જે આદેસ પરમાણે, જખાર્યા ને એલીસાબેથ બચે જો નાં યોઆન રખે. પરમેશ્વર વરી જખાર્યા કે કોછધો ક્યા. જખાર્યા ચેં, “પરમેશ્વર જા વખાણ થીએ, કોલાય કે પરમેશ્વર એનીજી પેરજા કે યાધ રખ્યા આય! મું જા પોતર તું, સર્વસકતીમાન પરમેશ્વર જો પ્રબોધક ચોવાઈને, ઈ માડુએ કે એનીજે પાપે જી માફી કેડી રીતા મલી સકે ઈ વતાઈન્ધો!”