27. ૨૭. ભલે સમરુની જી વારતા

હકડો ડી, હકડો યહુધી નીયમ જો જાણકાર ઇસુ જી કસોટી કરે લા એની વટે આયો ને ચેં, અનંત જીવન જોડે તે લા મું કે કોરો કેણો ખપે? “ ઇસુ જભાભ ડેને, પરમેશ્વર જે નીયમ મેં કોરો લેખલ આય?”

નીયમ જો જાણકાર જભાભ ડેને પરમેશ્વર જો નીયમ ચેં તો કે “ આંજે પરમેશ્વર કે સજે હીંએં સે, સજી તાકાત ને સજે મન સે પ્રેમ કર.ને જીં તું તોકે પ્રેમ કેઈંએંતો એડી રીત્તેં તો જે પાડોસી કે પ્રેમ કર. “ ઇસુ જભાભ ડેના, તું સચો અયેં! તું એડો કર ને તું જીરો રોને.”

પણ નીયમ જો જાણકાર ઇસુ વટે પેન્ઢ કે સચો સાભીત કરે લા મંગ્ધો વો, એતરે ઈ પુછા કેં, “મું જો પાડોસી કેર આય?”

ઇસુ નીયમ જે જાણકાર કે જભાભ ડીન્ધે હકડી વારતા ચ્યાં. “ હકડો યહુધી માડુ યરુસાલેમ નું યરીખો ગામ કોરા મુસાફરી કરી રયો વો.”

મુસાફરી જી વાટ મેં લુંટારા એન મથે ચડી આયા,ઉ એનજો મડે લુંટી ગેણા ને કોટી ને અધ મોએલ કરી છ્ડ્યા. પોય ઉ ઓતે નું હલ્યા વ્યા.”

“ થોરેક ટેમ પોય, હકડો યહુધી યાજક ઓન વાટ નું વ્યો. જે કે લુંટી ને કોટે મેં આયો વો એનકે હી ધરમ જો આગેવાન ડેઠે, ઈ એનકે ડઠો ન ડેઠો કઈ ને વાટ જી બઈ કોરા નું હલ્યો વ્યો.

“થોરીક વાર પોય હકડો લેવી ઓન વાટ તે આયો. (લેવી યહુધી જી હકડી જાતી આય કે જે મન્ધીર મેં યાજક જી મધધ કેતા) લેવી પણ હી ઘાયલ કે નેરે ને વાટ કે લાન્ગે ને બઈ કોરા હલ્યો વ્યો.

વાટ તે અચીન્ધ્લ બ્યો માડુ હકડો સમરુની વો. (સમરુની યહુધી વંસજા વા જોકો બ્યે ડેસ જે લોક ભેરા વીઆં ક્યા વા.) સમરુની ને યહુધી હકડે બ્યે કે નફરત કેન્ધા વા. જડે સમરુની યહુધી માડુ કે ડેઠે, એનકે એન મથે બોરી ડયા આવઈ. એતરે ઈ એનજી સંભાર ગણે ને એનજે ઘા મથે પટો બન્ધે.”

સમરુની પોય એનકે પેન્ઢ જે ગડોડે મથે વેરાય ને વાટ મથે અચલ હકડી સેરાઈ મેં ખણી વ્યો ને એનજી સંભાર કઈ.

“બ્યે ડી, સમરુની કે અગીયા મુસાફરી કરેજી વઈ. ઉ સેરાઈ મેં કમ કરે વારે કે થોરાક પૈસા ડેને ને ચેં, એન જી સંભાર રખજ, ને જ એન કના જજે પૈસે જો ખરચ થીન્ધો ત આંઉ પાછે વરધે અચી ને ડીન્ધો.”

પોય ઇસુ નીયમ જે જાણકારકે પુછે તું કોરો વીચારેતો? ત્રે માડુ મેં નું ઘાયલ માડુ જો સચો પાડોસી કેર વો? ઉ જભાભ ડેને “ જોકો માડુ ડયાડુ વો ઈ. ઇસુ ચ્યાં, તું વેન ને એડીજ રીતા કર.