37. ૩૭. ઇસુ લાજરસ કે મરે મેં નું જીરો કરેતા

હેકડો ડી, ઇસુ કે નીઆપો મલ્યો કે લાજરસ બોરો ભીમાર આય. લાજરસ ને એનજી બ ભેણું, મરીયમ ને મારથા, ઇસુ જા ખાસ ભાઈબન્ધ વા. જડે ઇસુ કે હી સમાચાર મલ્યા, ઈ ચ્યાં “હી ભીમારી મોત થીએ એડી નાય.

પણ હી પરમેશ્વર જે મહીમાં લા આય,” ઇસુ પેન્ઢ જે ભાઈબંધ કે ચાગ કેન્ધા વા, પણ જતે ઈ વા ઓતે જ ઈ બ ડી ખમી રયા જડે બ ડી પુરા થઇ વ્યા, ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે કે ચ્યાં, “હલો પાં વરી યહુધીઆ વનો,” ચેલા જભાભ ડેના, “પણ ગુરુજી થોરેક ટેમ મોર ઓતેજા માડુ આંકે મારી વજે લા ઇન્છા ક્યાં વા.” ઇસુ જભાભ ડેના, “પાંજો ભાઈબંધ લાજરસ સોમી રયો આય, ને આંઉ એન કે ઓથાય લા વને વારો અયાં.”

ચેલા ઇસુ કે જભાભ ડેના, “માલીક જ, લાજરસ સોમી રયો હુન્ધો ત પણ પાછો ઓથીન્ધો.” તડે ઇસુ ઓની કે ચોખો ચ્યાં કે, “લાજરસ મરી વ્યો આય. આંઉ રાજી અયાં કે આંઉ ઓતે ન વો, જેસે આંઈ મું મથે વેસ્વાસ કેઈ સકો.”

જડે ઇસુ લાજરસ જે ગામ પુગા તડે લાજરસ મરી વ્યો એન કે ચાર ડી થઇ વ્યા વા.મારથા ઇસુ કે મલે લા બારા આવઈ. ઈ ઇસુ કે ચેં, “જ આંઈ હતે વેંત મું જો ભા મર્યો ન વો. પણ મુંકે વેસ્વાસ આય કે આંઈ પરમેશ્વર વટે કીં પણ મંગ્ધા, ત પરમેશ્વર ઈ આં કે ડીન્ધા.”

ઇસુ જભાભ ડેના, “ પુનરુથાન ને જીવન આંઉ અયાં. જકો મું મથે વેસ્વાસ કરે તો ઈ જ કે મરી વને ત પણ ઈ જીરો રોન્ધો. જકો મું મથે વેસ્વાસ કરે તો ઉ કેનીએ મરધો ન. કોરો તું હી ગાલ મથે વેસ્વાસ કરેતી,” મારથા જભાભ ડેને, હા, પરભુ આંઉ વેસ્વાસ કરીઆંતી કે આંઈ પરમેશ્વર જા પોત્તર અયો.”

પોય મરીયમ ઓતે આવઈ. ઈ ઇસુ જે પગે પઇ ને ચેં, જ આંઈ હતે વેંત ત મુંજો ભા મર્યો ન વો.” ઇસુ ઓની કે પોછા ક્યા, “આંઈ લાજરસ કે કતે રખ્યા અયોં? ઈ જભાભ ડેના, “કભર મેં અચી ને નેરી ગનો,” તડે ઇસુ રોનાં.

કભર હકડી ગોફા મેં ભનેલી વઈ. એન મથે હકડો વડો પાણો રખે મેં આયો વો. જડે ઇસુ પાણે વટે વ્યા, ઈસુ ઓની કે ચ્યાં, “પાણે કે હટાયો.” પણ મારથા જભાભ ડેને ના, “ ઈ મરી વ્યો એન કે ચાર ડી થઇ વ્યા આય. એન મેં નું હાણે છટ અચીન્ધી હુન્ધી.”

ઇસુ જભાભ ડેના, “કોરો આંઉ તોકે ન ચ્યોં વો કે જ તું વેસ્વાસ કેં ને ત તું પરમેશ્વર જો મહીમાં નેરીને? તડે ઉ પાણે કે હટાય છ્ડ્યા.

તડે ઇસુ મથે નેરે ને ચેં, “હે પરમેશ્વર પે, આંઈ મુંજો સોણ્યા એતરે આંજો આભાર. આંઉ બોજા તો કે આંઈ હમેસ મુંજો સોણોતા, પણ જકો હતે ઓભા આય એની લા આંઉ ચાં તો,” તડે ઇસુ વડે સારા હકલ કે “લાજરસ બારા અચ!”

એતરે લાજરસ બારા આયો! ઈ હેવર પણ કફન જે લુગડે સે વીંટેલ વો. ઇસુ ઓની કે ચ્યાં એન જા કફન જા લુગડાં કઢે મેં એન જી મધધ કયો! ને એન કે વેનણ ડયો!” હી ચમત્કાર થ્યો એતરે કેઇક યહુધી ઇસુ મથે વેસ્વાસ ક્યા.

પણ યહુધીએ જા ધાર્મીક વડેરા ઈરખા કેન્ધા વા, એતરે ઈ હકડે બ્યે ભેરા જોજ્ના કરે લા ભેરા થ્યા કે કેડી રીતા ઇસુ ને લાજરસ કે હણી લાથે.