32. ୩୨. ଯୀଶୁ ମିଃଟାଂ ଭୁତ୍ ଲାଗାୱ ହଳ୍ ଆର୍ ବେମାର୍ କୁଳି ବୁଗି କେଃଦ୍ କିନାୟେ
ଯୀଶୁ ଆର୍ ଆଜ୍ଃରେନ୍ ଚେଲାକ ଲାଉକାତେ ଗ୍ରାସିନ୍ ହଳ୍କୱାଃ ଆତୁକ ଚାଲାୱେନା। ଆକ ଅଣ୍ଡେ ସେଟେର୍ କାତେ ଲାଉକା ଖନ୍କ ଆଣ୍ଗଏନା।
ଉନ୍ ବେଳାରେ ଅଣ୍ଡେ ମିଃଟାଂ ଭୁତ୍ ଚାପାଣ୍ ଆକାନ୍ ହଳେ ତାହେଁକାନା ।
ନୁଇ ହଳାଃ ଉନାଃ ଦାଳେ ତାହେଁକାନା ଅକୟେ ହଁ ବାକ ଆଟ୍କାୱ ଦାଳେୟାଏ କାନ୍ ତାହେଁଦଃ। ଅନ୍କା ହଁ ହୁୟକାନ୍ ତାହେଁଦ୍ଃ ମିଦଧାୱ ମିଦଧାୱ ମେଣ୍ହେଦ୍ଃ ସିକ୍ଲିତେ ଜାଙ୍ଗା ଆର୍ ତିଈକ ତଲେକାନ୍ ତାହେଁଦଃ। ମେନ୍ଖାନ୍ ଅନାକ ଝତ ତପାଃ ଉତାରେଦ୍ଃ ତାହେଁଦଃ।
ଉନି ହଳ୍ଦ ଅନା ଜାୟେଗା ରେନାଃ ଝାବୁଆରେ ତାହେଁନ୍ କାନ୍ ତାହେଁଦଃ । ନୁଇଁ ହଳ୍ଦ ଞ୍ଜିନ୍ଦା ଆର୍ ସିଞ୍ଏ ହୁରିଏଦ୍ଃ ତାହେଁଦଃ। ଆଜ୍ଃ ବିନ୍ଲୁଗ୍ଳୀତେ ତାହେଁଆୟେ ଆର୍ ଧିରିତେ ଆଜାଃ ହଳ୍ମୟେ ଗେଦଃକାନ୍ ତାହେଁଦଃ ।
ନୁଇ ହଳ୍ ଯୀଶୁଠେନ୍ ଦାଳ୍ଚାଲାୱେନାୟେ ଆର୍ ଆଜ୍ଃ ସାମାଂରେ ଇକ୍ଳୁମ୍ ଏନାଏ। ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ଉନି ହଳ୍ଠେନ୍ ତାହେଁକାନ୍ ବଙ୍ଗାୟେ ମେତାଃଦେୟାଏ, “ନୁଇ ହଳ୍ଠେନ୍ ଖନାଃ ଅଡକ୍ ଚାଲାଃମେ!”
ଉନି ବାଳିଜ୍ଃ ଆତ୍ମା ଉଡି ଜୁର୍ତେ ହୁରି କେଃଆୟେ,“ଇଞ୍ ସାଲାଃ ଚେଦ୍ଃଏମ୍ ଚିକାୟା, ଝତଖନ୍ ମାରାଂ ଈଶ୍ୱର୍ ହପନ୍ ଯୀଶୁ? ଦାୟକାତେ ଇଞ୍ଦ ଆଲମ୍ ହାର୍କେତିଞା!” ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ବାଳିଜ୍ଃ ଆତ୍ମାଏ କୁଲି କେଦେୟା, “ଆମାଃ ଞୁତୁମ୍ ଦ ଚେଦ୍ଃ?” ଉନି ବାଳିଜ୍ଃ ଆତ୍ମା ମେନ୍ ରୁଆଳ୍ କେଃଆଏ, “ଇଞାଃ ଞୁତୁମ୍ ଦ ବାହିନୀ, ଚେଦାଃସେ ଆଲେ ଉଡି ଢେର୍ଆଲେ ।”
ଉନ୍କୁ ବାଳିଜ୍ଃ ଆତ୍ମା ଯୀଶୁକ ନେହର୍ କେଦେୟା,“ଦାୟାକାତେ ଆଲେ ନଆଁ ଜାୟେଗା ଖନ୍ ଆଲମ୍ ଭେଜାଗିଡି କାଲେୟା!” ଅନା ସୁର୍ରେନାଃ ବୁରୁ ଧାରେରେ ହଳ୍କ ସୁକୁରି ଗଟ୍କ ଆତିଞେଦ୍ଃକଆ। “ଆଲେ ଲାଗା ବଦଲ୍ତେ ଉନ୍କୁ ସୁକୁରି ଗଟ୍ତେ ଚାଲାୱ ହଚୱାଲେମେ,”ଯୀଶୁଈ ମେନ୍ କେଃଆ “ଠିକ୍ ଗେୟା ଦୁ ଚାଲାଃପେ!”
ଅନାତେ ଉନ୍କୁ ବାଳିଜ୍ଃ ଆତ୍ମାକ ହଳ୍ଠେନଖନ୍ ଅଡକ୍ କାତେ ସୁକୁରିକ ଠେନ୍କ ବଲୟେନା। ସୁକୁରିକ ଅନା ସୁର୍ରେ ତାହେଁକାନ୍ ଦରେଆ ରେକ ଦାଳବଲୟେନା ଆର୍ ଆଧାନ୍କ ଉନୁମ୍ ଏନା, ଆଧାନ୍କ ଆତୁ ଏନା । ଅନା ଗଟ୍ରେ ବାର୍ ହାଜାର୍ ଗାନ୍ ସୁକୁରିକ ତାହେଁକାନା ।
ଅଣ୍ଡେ ସୁକୁରି ଗୁପିକକ ତାହେଁକାନା । ତିନ୍ଜଖା ନଆଁ ଘଟଣାକ ଞେଲ୍ କେଃଆ,ଆକ ନାଗାର୍ ତେକ ଦାଳ୍ ଚାଲାୱେନା । ଅଣ୍ଡେ ଚାଲାୱକାତେ ଝତକାଥା ହଳ୍ଠେନ୍ କ ଲାଇ ସଦର୍କେଃଆ ଅକାକ ଯୀଶୁଈ କାମିଲେଃଆ । ନାଗାର୍ ଖନାଃ ହେଜ୍ଃକାତେ ଉନି ଭୁତ୍ ଚାପାଣ୍ଲେନ୍ ହଳ୍କ ଞେଲ୍ କେଦେୟା। ଉନି ଉଡି ଭାଗି ଲୁଗୁଳିକ ପାଲାଟ୍କାତେ ଦୁଳୁବ୍ଃ ଆକାନାୟେ,ଆର୍ ବୁଗିନ୍ ହଳ୍ ଲେକାଗେ ତାଳାମ୍ ବାଳାୟେଦ୍ଃ ତାହେଁଦଃ ।
ହଳ୍କ ଉଡିଗାନ୍କ ବତରେନା ଆର୍ ଯୀଶୁ ଅଣ୍ଡେଖନ୍ ଚାଲାଃକ ମେତାଃଦେୟା। ଅନାତେ ଯୀଶୁ ଆର୍ହଁ ଲାଉକାରେ ଦେଜ୍ଃରୁଆଳେନାଏ। ଯାହାଁଏ ହଳ୍ ବାଲିଜ୍ଃ ଆତ୍ମାତେ ପାଗ୍ଲା ଲିନିଜ୍ଃ ନେହର୍ କାତେ ମେତାଃ ଦେୟାଏ ଇଞ୍ଜହଁ ଆମ୍ ସାଲାଃଇଞ୍ଜ୍ ଚାଲାଃଆ।
ମେନ୍ଖାନ୍ ଯୀଶୁ ମେନ୍ ରୁଆଳାଦେୟାଏ ବାଂଆ ଆଲମ୍ ଚାଲାଃଆ। ଇଞ୍ଜାଃ ଇଛା ଆମ୍ ଅଳାଃ ଚାଲାୱକାତେ ଆମ୍ ସାଲାଃ ଈଶ୍ୱରବାବା ଅକାକୟେ କାମିକେଃଆ, ଅନାକ ଝତ ହଳ୍ଠେନ୍ ଲାଇ ସଦର୍ମେ। ଲାଇଆକମେ ଚେଦ୍ଃଲେକା ଈଶ୍ୱରବାବା ଆମେ ଦାୟାଆଦ୍ଃ ମେୟାଁ।
ଅନାତେ ଉନି ହଳ୍ ଚାଲାୱକାତେ ଯୀଶୁ ଆଜ୍ଃ ଲାଗିଦ୍ଃ ଅକାକୟେ କାମିଲେଃଆ, ଅନା ଝତ ହଳ୍ଠେନେ ଲାଇ ସଦର୍କେଃଆ। ଝତ ହଳ୍, ଯାହାଁଏକଗେ ଆଜାଃ କାଥାକ ଆଞମ୍କେଃଆ ଉନ୍କୁଗେକ ଆକ୍ବାକାୱଉତାରେନା।
ଦରେୟାରେନାଃ ଏଟାଃ ପାହ୍ଟାତେ ଯୀଶୁ ରୁଆଳ୍ ହେଜ୍ଃ ଏନାୟେ। ଅଣ୍ଡେ ସେଟେର୍ ତାୟମ୍, ଉଡି ଢେର୍ ହଳ୍ ଆଜାଃ ଚାରି ବିର୍ଦାରେକ ଜାୱରାଏନା ଆର୍ ଆଜ୍ଠେନ୍କ ଉମ୍ଳାକାଚ୍ଳାଃ କାନ୍ ତାହେଁଦ୍ଃ। ଉନ୍କୁ ହଳ୍ ଭିତିର୍ରେ ମିଦ୍ଃ ଗେଲ୍ବାର୍ ବଛର୍ ହାରିଶ୍ ବେମାର୍ ମିଦ୍ଃ କୁଳିହପନେ ତାହେଁ କାନାୟ। ଆଜ୍ଃ ବୁଗିନଃଆଏ ମେନ୍ତେ ଝତ ପୁଇସା ଡାକ୍ତରେ ଏମାୟକାନ୍ ତାହେଁଦ୍ଃ,ମେନ୍ଖାନ୍ ବାଂବୁଗି କାତେ ଉନି ଆର୍ହଁଢେରେ ହାର୍କେତ୍ଏନାୟେ।
ଯୀଶୁ ଝତ ଲେକାନ୍ ବେମାର୍ ହଳ୍କ ବୁଗିୟେଦ୍ଃ କୱାୟେମେନ୍ତେ, ଉନି କୁଳୀ ଦ ଆଞମ୍ କେଃଆଏ ଆର୍ ମନେତେ ଉଇହାର୍ କେଃଆୟେ,“ ଇଞ୍ଜ ଆଜାଃ ଲୁଗ୍ଳୀଞ୍ଜ ଜଟେଦ୍ଃ ଲେଖାନିଞ୍ଜ ବୁଗି ଫାର୍ଚାଆ! ଅନାତେ ଯୀଶୁଆ ପାଛ୍ଲାସେନ୍ ହେଜଃକାତେ ଆଜାଃ ଲୁଗ୍ଳୀଏ ଜଟେଦ୍ଃ କେଃଆ। ଯିଶୁଆଃ ଲୁଗୁଳି ଜଟେଦ୍ଃ ତାରା ଉନି କୁଳୀୟାଃ ମାୟାମ୍ ଲିଗିଂନ୍ ଚାବାଉତାରେନା।
ଯୀଶୁ ହୁପ୍କାଗେ ବୁଝାଉଞାମ୍ କେଃଆୟେ ଆଜ୍ଃ ଠେନ୍ଖନାଃ ଦାଳେ ଅଡକେନା ମେନ୍ତେ,ଅନାତେ ଯିଶୁ ଆଚୁର୍ କାତେ ଗଟା ପାଳା କୟଃ କେଃଆଏ ଆର୍ କୁଲି କେଦ୍ଃ କୱାୟେ,“ଅକୟେ ଇଞ୍ଜାଃ ଲୁଗ୍ଳୀପେ ଜଟେଦ୍ଃକେଃଆ?”ଚେଲାକ ମେନ୍ ରୁଆଳ୍କେଃଆ ନଣ୍ଡେମା ଉଡି ଢେର୍ ହଳ୍ ଗାଦେଲ୍ ଆମ୍ଠେନ୍ କ ବାଜାୱଃକାନା । “ଚେଦ୍ଃ ଖାତିର୍, କୁକୁଲି କାନାମ୍ ଅକୟେ ଜଟେଦ୍ଃ କିଦିଞ୍ଜାୟେ ମେନ୍ତେ?”
ଉନି କୁଳୀ ବତର୍ତେ ଥାର୍ ଥାର୍ଥାରାୱକାତେ, ହେଜ୍ଃ ଏନାୟେ ଆର୍ ଯୀଶୁଆ ସାମାଂରେ ଇକ୍ଳୁମେନାଏ। ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ଉନିକୁଳୀ କୁଲି କେଦେୟାଏ ଚେଦ୍ଃଏମ୍ କାମି କେଦ୍ଃତେ ଆମ୍ ବେମାର୍ ଖନାଃଏମ୍ ବୁଗିୟେନା। ଯୀଶୁ ଉନି କୁଳୀଏ ମେତାଃଦେୟାଏ,“ଆମାଃ ପାତିୟାଉ ଆମେ ବୁଗି କେଦ୍ଃମେଆଏ” ନିତ୍ଃ ଦ ରାସ୍କାତେ ଚାଲାଅଜଙ୍ଗ୍ମେ।
ସନତ୍ ପୁଥିୟାଃ କାହାନୀ: ମାଥିଉ ୮:୨୮-୩୪; ୯:୨୦-୨୨; ମାର୍କ ୫; ଲୁକ୍ ୮:୨୬-୪୮
Free to use, adapt, and share under an open license (CC BY-SA 4.0).