7. દેવાને યાકુબદય આશીર્વાદ ઓપી .

પોસે જસે જસે મટે હોન, યાકુબદય ઘરા રહોચો ગમત આશી, પણ એસાવદય શિકાર કરોંચો ગમત આશી. રિબકા યાકુબદય માયા કરત આશી પણ ઇસહાક એસાવદય માયા કરત આશી .

એક દિસ, એસાવ શિકાર કરુંને ઘરા યાવ, તંય તો ઘણો ભૂખેજનો આશીં, એસાવ ને યાકુબદય આખી, “તુંહે ખાંવદય બનાવના તાંમાશીં થોડોક ખાંવદય દે.’’ યાકુબ ને જવાબ ઓપી, “પહેલો તું માંદય તુઝો જયેષ્ટપણો દે” તાચેન એસાવ ને યાકુબદય તાચો મટે પોસાચો હક ઓફું દીન, તંય યાકુબ ને તાદય થોડોક ખાંવચો ઓપી .

ઇસહાક એસાવદય તાચો આશીર્વાદ ઓપોંદય હેરત આશી.પણ તો આસાં કરાય, તાચે પહેલાંજ રીબકાને યાકુબને તાદય યાકુબ પોતે એસાવ આહાય અસે રીતે ઠગી. ઇસહાક ડવર આશી ને નાંઘું સકત નાહા આશી. તાચેન યાકુબને એસાવચે કપડે ભરું ધીદ ને તાચે ગળાને હાથવર બોકડાચો ચામડો પહરી.

યાકુબ ઇસહાકશીંયાવ ને આખી, “ મય એસાવ આહાંય “ મય તુઝે પાસ યાવ આહાંય કાય તું માંદય આશીર્વાદીત કરીશ, ’’ જંય ઇસહાકને બોકડાચે કેંસદય ધરીને તાચે કપડાંચી સુંગધ ઘીદ. ’’ તાંહે વિકારી કાય તો એસાવદય આશીર્વાદ ઓપત આહાય.

એસાવ યાકુબદય નફરત કરોં મંડીન કશા કાય તાંહે તાચો મટો પોસોચો હક ને તાચો આશિર્વાદ ચોરું ઘીધનો આશી. તાચેન તેહે તાદય પોતાચો બાહાસ મરય્દ મંગે મારું મેલોંચો નક્કી કરી.

પણ રીબકાદય એસાવચી યી ગોઠ ખબર પડીન. તાચેન તેંહે ને ઇસહાકને યાકુબદય પોતાચે સગાંચે પાસ દુર રહોંદય દવડી.

યાકુબ રીબકાચે સગાંચે હારી ઘણે વરીસ હુધી રહીન. તે ટાઈમ માં તાચો વરાડ હોન ને બાર પોસા ને બાર પોસી હોન, દેવાને તાદય ઘણો ધનવાન બનાવી.

તાચે દેશ કનાનમાંશી વીસ વરીસ દુર રહુને મંગે,યાકુબ તાચે કુટુંબ, તાચે નોકર ને જનાવરચોઝુંડ હારીં તથય આઝુન જાવ.

યાકુબ હજડ બીહનો આશી કશા કાય તો વિચારત આશી કાય એસાવ આઝુન પણ તાદય મારું મેલોં માગત હોવો. તાચેન તેહેં એસાવચે ભાગ ભેટમાં જનાવરચો હજડ ઝુંડ દવડી. નોકર કાય જે યે જાનવર એસાવચે પાસ ધીહું યીને આશી. તાહે તાદય આખી કાય, “તુઝો નોકર યાકુબ તુંદય યે જનાવર દેત આહાય તો જલ્દી યેત આહાય”.

પણ એસાવ ને તાદય માફ કરનો આશી,ને તે એક દુસરાંદય નાંધુને ખુશ હોંન તાચે મંગે યાકુબ કનાનમાં શાંતિશીં રહીન. તંય ઇસહાક મરીન ને યાકુબ ને એસાવને તાદય દાટી. જે સોગંદચે વાયદે દેવાને ઈબ્રાહીમદય ઓપને આશી તે આતા ઇસહાક મંગે યાકુબદય ઓપવામાં યાવ.