32. ૩૨. ઈસુ વેટ આત્મા લાગેલ માનુસલા અન એક અજેરી બાયકોલા બેસ કરહ

એક દીસ, ઈસુ અન તેના ચેલા પદરને હોડીમા તે વિસ્તારમા ગેત જઠ ગેરસાની લોકા રહ હતાત.

તે તે વિસ્તારમા જાયી પુરનાત તાહા હોડી માસુન ઉતરી ગેત.તઠ એક માનુસ હતા જો વેટ આત્મા લાગેલ ધાવધી તેહને સુબુર આનેલ.

યો માનુસ હોડા શક્તિશાળી હતા કા કોની બી તેલા કાબુમા નીહી કરી સક હતા. ખુબ વખત લોકાસી હાત અન પાય સાહલા સાંકળા સાહકન બાંદા, પન તો તેહાલા તોડી દે હતા.

તો માનુસ તે વિસ્તારમા મસાનમા રહે કર હતા. તો માનુસ પુરા દિસ અન પુરી રાત આરડે કર હતા. તો કપડા નીહી પોવ હતા અન કાયીમ પદરલા દગડા સાહકન ઘાયલ કરે કર હતા.

જદવ તો માનુસ ધાંવદીની ઈસુ પાસી આના અન તેને પુડ ગુડગે ટેકવી દીના. તાહા ઈસુની તે માનુસને મજારને વેટ આત્માને હારી ગોઠ કરી અન સાંગના, "યે માનુસ માસુન બાહેર નીંગી યે!”

તો વેટ આત્મા ઉંચે અવાજમા આરડના, “હે ઈસુ અખેસે કરતા મોઠા દેવના પોસા, તુલા માને હારી કાય કામ આહા? મહેરબાની કરીની માલા નોકો સતાવસ!” તાહા ઈસુની તે વેટ આત્માલા સોદા, “તુના નાવ કાય આહા?” તેની જવાબ દીદા, "માના નાવ સેના આહા, કાહાકા આમી ખુબ આહાવ.” (રોમી સેનામા ખુબ હજાર સયનીકસા એક સમુદાયલા એક “સેના” સાંગાયજ હતી)

તે વેટ આત્માસી ઈસુલા વિનંતી કરી, “મહેરબાની કરીની આમાલા યે વિસ્તાર માસુન બાહેર નોકો દવાડસ!” તઠ નજીકને ડોંગડીવર ડુકરાસા એક ટોળા ચર હતા. તે સાટી તે વેટ આત્માસી ઈસુલા વિનંતી કરી, "મહેરબાન કરીની આમાલા તે ડુકરા સાહમા દવાડી દે!” ઈસુની સાંગા, “ઠીક આહા, તેમા નીંગી જા!”

તાહા વેટ આત્મા તે માનુસ માસુન નીંગીની તે ડુકરા સાહમા ભરાયજી ગેત. તે ડુકરા ધાંવદીની એક ડોંગરી વરહુન દરેમા ઉડી પડનાત અન બુડી મરનાત. તે ટોળામા લગભગ 2,000ડુકરા હતાત.

તઠ તે ડુકરાસા સંભાળનાર લોકા હતાત. જી કાહી હુયનેલ જદવ તેહી હેરા ત તે સાહારમા પોળી ગેત. ઈસુની જી કરેલ હતા તી તેહી અખે સાહલા સાંગનાત. તે સાહારના લોકા નીંગી આનાત અન જેનેમા વેટ આત્મા હતાત તે માનુસલા હેરનાત. તો શાંતિથી, કપડા પોવીની, અન એક સામાન્ય માનુસને જીસા વેવહાર કરત બીસેલ હતા.

તે લોકા ખુબ બીહેલ હતાત અન તેહી ઈસુલા નીંગી જાવલા સાટી સાંગનાત. તાહા ઈસુ હોડીમા ચડી ગે. તો માનુસ જેનેમા વેટ આત્મા હતાત તેની ઈસુ હારી જાવલા સાટી વિનંતી કરી.

પન ઈસુની તેલા સાંગા, “નીહી. માની ઈચ્છા આહા કા તુ ઘર જાયીની અખે સાહલા દાખવ કા દેવની તેને સાટી કાય કરેલ આહા. તેહાલા સાંગ કા દેવની તુનેવર કનેરીતે દયા કરેલ હતા.”

તે સાટી તો માનુસ નીંગી ગે અન અખે સાહલા યે બારામા સાંગી દાખવના જી ઈસુની તેને સાટી કરેલ હતા. તેની ગોઠ આયકનાર દરેક જન સાહલા નવાય લાગ હતા.

ઈસુ દરેને દુસરે મેરા સવ ફીરી આના. તો તઠ પોહચના તેને માગુન, એક મોઠી ભીડ તે આજુબાજુ ગોળા હુયની અન તેવર પડાપડી કરુલા લાગની. તે ભીડમા એક બાયકો હતી તીલા બારા વરીસ પાસુન પગરની અજેરી હતી. તીની તીના અખા ધન ડોક્ટર સાહલા દી દીનેલ જેથી તે તીલા બેસ કરી સકત, પન તીના રોગ આજુ બી વદારે વદી ગે હતા.

તીની આયકેલ હતા કા ઈસુની ખુબ અજેરી માનસા સાહલા બેસ કરેલ હતા અન તીની ઇચાર કરા, “મા નકી જ વીસવાસ કરાહા કા જો મા ફક્ત ઈસુને આંગડાલા જ હાત લાવીન, ત મા બી બેસ હુયી જાયીન!” તે સાટી તી ઈસુને માગ આની અન તેને આંગડાલા હાત લાવની. જીસા જ તીની તેલા હાત લાવા, પગરની અજેરી બેસ હુયી ગય.

લેગજ, ઈસુલા માહિત પડી ગે કા તેને માસુન સામર્થ નીંગનાહા. તે સાટી તેની ફીરી હેરીની સોદા, “માલા કોન હાત લાવના?”

ચેલાસી જવાબ દીદા, "અઠ હોડા બુહુ લોકાસી તુને ચારી ચંબુત ભીડ લાવેલ આહા, અન તુલા ધકા મારી રહનાહાત. ત તુ કજ સોદહસ કા માલા કોની હાત લાવા?” તી બાયકો ઈસુને પુડ થથરત અન પકી બીહીની તીને ગુડગે સાહવર બીસી ગય. તાહા તીની તેલા સાંગી દીદા કા તીની કાય કરાહા, અન યી બી કા અન તી બેસ હુયી ગહય. ઈસુની તીલા સાંગા, “તુને વીસવાસની તુલા બેસ કરેલ આહા. શાંતિથી ધાવ.”