31. ୩୧. ଯୀଶୁ ଡାଗ୍ ବାଗ୍‌ବ ଉରିଙ୍ଗ୍‌ତ

ପାଞ୍ଚ୍ ହଜାର୍ ଆରେମଲେ ଅସୁମକୁନ୍ ତୁର୍‌ଗୁ,ଯୀଶୁ ମାଇନା ଆଶିଷ୍‌ଲେ ଡ଼ଙ୍ଗାବ ଡାଡାଇସା ସୁନ। ମାରି ମାଇ କିଣ୍ଡାନା ତଙ୍ଗ୍‌ରେ ପାଟ୍ ଇପାଲାଇ ସୁନ, ମାତର୍ ମାଇ ଇତି ବେଲା ଆର ଡିଗା। ଆତିନେ ଶିଷ୍‌ଲେ ଡୁଙ୍ଗା,ମାରି ଯୀଶୁ ଆରେମଲେ ତରୋଇ ତରୋଇନା ଡିଅବ ଇପାଲାଇ ବେଟାୟ। କନ୍ ତୁର୍‌ଗୁ ଯୀଶୁ ମାଇ ପାର୍‌ତନା ଡେଡେମ୍ ପାଲାଇ ମୁଇ କୁଣ୍ଡା ବାଗ୍‌ବ ଇଗା। ଯୀଶୁ ଆତା ସାଗ୍‌ମିଣ୍ଡା ଡିଗା,ମାରି ମାଇ ମିଣ୍ଡିନା ଜବର୍ ବେଲା ଜାକ ଆର ପାର୍‌ତନା ଡ଼େମ।

କନ୍ ବେଲା,ଶିଷ୍‌ଲେ ମାଏନା ଡ଼ଙ୍ଗା ଗାଟ୍‌ଲସେ ଇଡେଙ୍ଗା,ମାତର୍ ମାଏନା ଗାରି ଉଇଡା ଜବର୍ ସାସାଡେଙ୍ଗା। ଉଣ୍ଡୋଇଲ କନ୍ ଜବର୍ ମିଣ୍ଡି ଡେଙ୍ଗ୍‌ଡିଗା,ମାଏଲେ ସା କିଣ୍ଡା ନା ମଜାକଣ୍ଡେ କେଟ୍‌ଡିଗା।

ମାଇନା ତୁର୍‌ଗୁ ଯୀଶୁ ପାର୍‌ତନା ଡେଡେମ୍‌ନା ଅଡମ ମାରି ତରୋଇନା ଶିଷ୍‌ଲେନ୍ ଗାରି ଲେଉଟ୍ ସେ ଇପାଲାଇ ତୁର୍‌ଗା। ମାଇ ଡ଼ଙ୍ଗା ଗାରି ସାସାବ୍ ପାଲାଇ ଡାଗ୍ ବାଗ୍‌ବ ଉରିଙ୍ଗ୍‌ବାର୍ ମୁଲାୟ !

ଆତିନେ ଶିଷ୍‌ଲେ ଆମାଇ ଜୁଲସେ ଜବର୍ ବୁତୁଙ୍ଗ୍ ଡେଙ୍ଗ୍‌ଇଡିଗା,ମାସାଡନା ମାଏ ଏତ୍‌ଗା ଜେ ମାଇ ମୁଇ ବୁତ୍। ଯୀଶୁ ମାଗ ଜେ ମାଏଲେ ବୁତୁଙ୍ଗ୍ ଇଗିତା,ଗିତିନ୍‌ସା ମାଇ ଆମାଏଲେ ୱାୟସେ ସୁନ “ନିଙ୍ଗ୍ ଆକା। ଆ ବୁତୁଙ୍ଗ୍ ଗା!”

ଇନା ତୁର୍‌ଗୁ ପିତର ଆଯୀଶୁ ସୁନ, “ଗୁରୁ,ଗିତିନ୍‌ ଲୋ ନ,ଡିକନ୍‌ଲୋ ଡାଗ୍‌ ବାଗ୍‌ବ ଉରିଙ୍ଗ ସେ ନନ୍ ଲଗେ ସାସାବ୍ ପାଲାଇ ଆନିଙ୍ଗ୍ ଆଦେଶ୍ ବେ।” ଯୀଶୁ ଆପିତର ସୁନ “ଲୋ!”

ଆତିନେ ପିତର ଡ଼ଙ୍ଗାନାନେ ଜର୍‌ସେ ଯୀଶୁନ୍ ବ ଇପାଲାଇ ଡାଗ୍ ବାଗ୍‌ବ ଉରିଙ୍ଗ୍ ବାର୍ ଲାଗ୍‌ଗା। ମାତର୍ ଇତି ସୁଲୁଙ୍ଗ୍ ଉରିଙ୍ଗକୁନ୍ ତୁର୍‌ଗୁ,ମାଇ ଆଯୀଶୁ ଜୁଜୁନା ଅନ୍‌ତୁରସେ କିଣ୍ଡାନା ଡାଗ୍ ଉଲ୍‌କା ଡେଙ୍ଗ୍ କୁନ୍ ଗାରି ଜୁଜୁ ଆରମ୍ ଡ଼େମ ମାରି ଜବର୍ ଉଡିୟା ସାସାଗ୍‌ନା ଏତ୍‌ଲ।

ଗିତିନ୍‌ସା ପିତର ବୁତୁଙ୍ଗ୍ ଗା ମାରି କିଣ୍ଡାବ ବୁଡବାର୍ ମୁଲାୟ। ମାଇ ଆଉଲି ଡେଙ୍ଗ୍ ସେ ସୁନ “ହ ଗୁରୁ,ଆନିଙ୍ଗ୍ ରକିୟା ଡ଼େମ!” ଯୀଶୁ ଅଇତିନ୍‌ଲୋ ଇସେ ଆମାଇ ସବସୁଙ୍ଗ। ଗିତିନ୍‌ ତୁର୍‌ଗୁ ମାଇ ଆପିତର ସୁନ “ଅ ଇତି ବିସ୍‌ବାସ ରେମ। ଆନ ଯତନ୍ ବୁବୁଙ୍ଗ୍ ପାଲାଇ ନିଙ୍ଗ୍‌ବ ମାସା ବିସ୍‌ବାସ୍ ଆବୁଙ୍ଗ୍‌ତୁନ ?”

ଉଣ୍ଡୋଇଲୋ ପିତର ମାରି ଯୀଶୁ ଡ଼ଙ୍ଗାବ ଡାଇଗା,ଉଡିୟାଗ୍ ସାସାବ୍‌ନା ସୁରି ସୁରି ତେବ୍‌ଇଗା ମାରି ଡାଗ୍ ସୁସ୍‌ତା ଡେଙ୍ଗା। ଶିଷ୍‌ଲେ କାବା ଡେଙ୍ଗ୍‌ସେ ଆଯୀଶୁ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାର୍‌ଲ। ମାଏଲେ ମାଇନା ପୁଜା ଡ଼େମସେ ସୁନ “ସତ୍ ଆକା, ନ ଈଶ୍‌ପର୍‌ନା ଗୁ।”