32. ૩૨. ઇસુ દુષ્ટઆત્મા કી પીળાલા માંહાલે આને એક બીમાર બાયુલે હારી કેહે

ઇસુ આને તીયા ચેલા પોતા ઉળીમે તીયા જાગાલે ગીયા જીહી ગેરાસેની લોક રેતલા. તે તીયા વિસ્તારુમે પોચીને ઉળીમેને ઉતી ગીયા.

તીહી એક માંહુ આથો જો દુષ્ટઆત્માકી પીળાલો આથો.

ઇ માંહુ ઓતો તાકતવર આથો કા કેડો બી તીયાલે કાબુમે નાય કી સેક્તલો. કોતીક વાર લોકુહુ તીયાલે આથુલે આને પાગુલે હાકલીહી કી બાંધ્યો, પેન તે તોઅ હાકલીહીને તોળી તાક્તલો.

તોઅ માંહુ તીયા વિસ્તારુ કબ્રુમુજ રેયા કેતલો. તોઅ માંહુ આખુ દિહ આને આખી રાત બોમબલ્યા કેતલો, તોઅ પોતળે નાય પોવતલો આને સાદા પોતાલે ડોગળાકી ઘાયલ કેયા કેતલો.

તોઅ માંહુ દોવળીને ઇસુ પાહી આલો આને તીયા હુંબુર ઘુટણે ટેકી દેદે, તાંહા ઇસુહુ તીયા માંહા માજમુરી દુષ્ટઆત્મા આરી ગોઠયા કેયા આને આખ્યો, “ઈયા માંહામેને બારે નીગી આવે!”

તે દુષ્ટઆત્મા ઉચા આવાજુમે બોમબ્લી, “ઓ ઇસુ, પરમપ્રધાન પરમેહેરુ પોયરા, તોઅ મામે કાય કામ? દયા કીને માને માઅ સતાવોહો!” તાંહા ઇસુહુ તીયુ દુષ્ટઆત્માલે ફુચ્યો, “તોઅ નાવ કાય હાય?” તીયાહા જવાબ દેદો, “માઅ નાવ સેના હાય, કાહાકા આમુહુ ખુબુજ હાય.” (રોમી સેનામે કાયક હાજાર સૈનિકુ એક ટુકળી એક “સેના” રેતલી.

તીયુ દુષ્ટઆત્માહા ઇસુલે વિનંતી કેયી કા, “દયાકીને આમનેહે ઈયા વિસ્તારુમેને માઅ મોક્લોહો!” તીહીજ પાહીર્યા ડોગુપે ડુખરા એક ટોલો ચોરી રેહેલો. ઈયા ખાતુરે તીયુ દુષ્ટઆત્માહા ઇસુલે વિનંતી કેયી, “દયાકીને આમનેહે એપલા ડુખરામે મોકલી દેઅ!” ઇસુહુ આખ્યો, “ઠીક હાય, તીયામે જાતા રેજા!"

તાંહા તે દુષ્ટઆત્મા તીયા માંહામેને નીગીને તીયા ડુખરામે વીહી ગીયા. તે ડુખરે દોવળીને એક ઉચા ડોગુપેને સમુદ્રમે કુદી ગીયે આને બુડીને મોય ગીયે. તીયા ટોલામે લગભગ બેન હજાર ડુખરે આથે.

તીહી ડુખરા દેખભાલ કેનારા લોક આથા. જો કાય વીયો તોઅ તીયાહા હેયો તા તે શેહેરુમે નાહી ગીયા. ઇસુહુ જો કાય કેલો તીહી તીયાહા બાદાહાને આખ્યો. તીયા શેહેરુ લોક નીગીને આલા આને તીયા માંહાલે હેયો જીયામે દુષ્ટઆત્મા આથી. તોઅ શાંતિકી, પોતળે પોવલો, આને એક સામાન્ય માંહા હોચે વેહવાર કેતો આને બોઠ્લો આથો.

તે લોક ખુબુજ બીઅ ગેહલા આને તીયાહા ઇસુલે જાતો રાંઅ આખ્યો, તાંહા ઇસુ ઉળીપે ચોળી ગીયો. તોઅ મમાંહુ જીયામે દુષ્ટઆત્મા આથી તીયાહા ઇસુ આરી જાંઅ વિનંતી કેયી.

પેન ઇસુહુ આખ્યો, “નાય. આંય ઇચ્છુહુ કા તુ કોઅ જાયને બાદાહાને આખો કા માઅ ખાતુરે પરમેહેરુહુ કાય-કાય કેયોહો. તીયાહાને આખે કા પરમેહેરુહુ તોપે દયા કેલી.”

ઈયા ખાતુરે તોઅ માંહુ જાતો રીયો આને બાદાહાને ઈયા વિશે આખ્યો જો ઇસુહુ તીયા માટે કેલો. તીયા વાર્તા ઉનાનારે દરેક ચકિત વી ગેહલે.

ઇસુ સમુદ્ર બીજી વેલે વોલી આલો. તીયા તીહી પોચા બાદ, એક મોડી ગોરદી તીયા આસ-પાસ એકઠી વી ગીયી આને પડા-પડી કેરા લાગી. તીયુ ગોરદીમે એક બાય આથી જે બારા વોર્ષાકી રક્તસ્ત્રાવુ બીમારી કી દુઃખી આથી. તીયુહુ પોતા બાદી ધન-દોંલત વૈદુહુને આપી દેદી કા તે તીયુલે હારી કી સેકે, પેન તીયુ બીમારી આજી બી વાદારે બીગળી ગીયી.

તે ઉનાલી કા ઇસુ કાયક બીમાર લોકુહુને હારે કી દેદેહે આને તીયુહુ વિચાર્યા, “માને બી વિશ્વાસ હાય કા કાદાચ આંય ખાલી ઇસુ પોતળેજે આથલી લેહે, તા આંય બી હારી વી જાહે!” ઈયા ખાતુરે તે ઇસુ પાહી આલી આને તીયા ફાચલાને પોતળાહાને આથલી લેદે. જેહેકીજ પોતળાહાને આથલ્યે, રક્તસ્ત્રાવુ બીમારી બંદ વી ગીયી.

તુરુતુજ, ઇસુહુ જાંય લેદો કા તીયામેને સામર્થ નીગ્યોહો. ઇઆયા ખાતુરે તીયાહા ફાચલા ફીરીને ફુચ્યો, “માને કેડાહા આથલ્યો?” ચેલાહ જવાબ આપ્યો, “ઇહી ઓતા બાદા લોકુ ગોરદી તોઅ ચારુ વેલે હાય, આને તુલે થેપી રીયેહે. તા તુયુહુ કાહાલ ફુચોહો કા માને કેડાહા આથલ્યો?”

તે બાય ઇસુ હુંબુર કાપતી આને ખુબુજ બી ગેહેલી પોતા ઘુટણપે બોહી ગીયી. તાંહા તીયુહુ ઇસુલે આખી દેદો કા તીયુહુ કાય કેયોહો, આને ઇ બી કા તે હારી વી ગીયીહી. ઇસુહુ તીયુલે આખ્યો, “તોઅ વિશ્વાસુહુ તુલે હારી કેયીહી, શાંતિ કી કોઅ જાતી રેઅ.”