9. પોરમેહેરાય મુસાલ નીવડ્યો

યુસુફા મોરણા પાછે ચ્યા બોદે હોગવાડ્યે મિસર દેશામાય રિયે. ચ્યા એને ચ્યાહા વંશજ બોજ વોરહા લોગું તાં રિયા એને ચ્યાહા બોજ પોહે જાયે. ચ્યા ઈસરાએલી આખાયા.

બોજ વોરહા પાછે, ઈસરાએલી લોકહા ગોણાત્રી બોજ વોદી ગીયી. મિસર દેશા લોકહાન આમી યુસુફાય કેહેકેન મદત કોઅયેલ ચ્યા યાદ નાંય રિયા. ચ્યા ઈસરાએલી લોકહાથી બિયાં લાગ્યા કાહાકા ચ્યા ગોણાત્રીમાય બોજ આતા. યાહાટી મિસર દેશામાય જો ફોરો રાજા રાજ્ય કોઅતો આતો ચ્યાય ઈસરાએલહ્યાન મિસર દેશા લોકહા ગુલામ બોનાવી દેના.

મિસર દેશા લોકહાય ઈસરાએલી લોકહાકોય ઓવાલ્યો એને બોદે શહેરે બાંદા દાબાણ કોઅયી. કોઠાણ મેહેનાતે લીદે ઈસરાએલી લોકહા જીંદગી બેહાલ બોની ગીઅલી આતી, બાકી પોરમેહેરે ચ્યાહાન બોરકાત દેની એને ચ્યાહાન બોજ પોહે જાયે.

ફારો રાજાય એઅયા કા ઈસરાએલી લોકહા બોજ પોહે હેય, યાહાટી ચ્યાય ચ્યા લોકહાન હુકુમ દેનો કા ચ્યા ઈસરાએલી લોકહા બોદા પોહા નાઇલ નોયીમાય ટાકી દેયન માઆય ટાકે.

યોક ઈસરાએલી થેએયેય યોકા પોહાલ જન્મો દેનો. ચ્યયે એને ચ્યે દોનારાય ચ્યા પોહાલ બોની હોકે તોલાં વોદારી દોબાડી રાખ્યો.

જોવે પોહા આયહો-આબહો ચ્યાલ વોદારી દોબાડી નાંય હોક્યે, તોવે ચ્યાહાય યોક ટોપલ્યેમાય થોવ્યો એને ગુંદળયાહાંમાય નાઇલ નોયે મેરાવોય તરતો થોવ્યો. જેથી ચ્યે ચ્યાલ મોઅનાથી બોચાવી હોકે. ચ્યા મોઠી બોઅહી ચ્યાલ એએય રીઅલી આતી કા, ચ્યા કાય ઓઅરી?.

ફારુન રાજા પોહયે ટોપલી દેખી એને ચ્યેય ચ્યે ટોપલી આન્દાર એયયા ચ્યામાય યોક બાળાક આતો, તારાત ચ્યે ચ્યા બાળાકાલ પોતાનાં પોહા તરીકે લેય લેદો. ચ્યેય ઈસ્રએલી થેએયેલ ભાડેત્રી થોવી કા તી ચ્યા બાળાકા હાંબાળ કોઅય હોકે. તી ઈ નાંય જાઅતી આતી કા તી બાળાકા આયહોજ હેય. જોવે બાળાક પૂરતા પ્રમાણામાય મોઠો જાયો એને આમી ચ્યાલ આયહે દુદા ગોરાજ નાંય આતી, તોવે ચ્યેય ફારુના પોહયીપાય પાછો દોવાડી દેનો. ચ્યેય ચ્યા નાવ મુસા થોવ્યા.

યોક દિહી જોવે મુસો મોઠો ઓઅય ગિયો તોવે ચ્યાય એઅયા કા યોક મિસરી માઅહું ઈસ્રાએલી માઅહાલ ઠોકી રીઅલો હેય. મુસાય ચ્યા હાંગાત્યા ઈસરાએલી માઅહાલ બોચાવાં કોશિશ કોઅયી.

જોવે મુસાય એઅયા કા કાદાય માન નાંય દેખહયા, તોવે ચ્યાય ચ્યા મિસરી માઅહાલ માઆય ટાક્યો એને ચ્યા શરીર દાટી દેના. બાકી મુસાય જીં કોઅયેલ તીં કાદાય તેરું દેખલાં આતાં.

મુસાય જીં કોઅયેલ તીં ફારુન રાજાલ ખબર પોડી ગિયા, તોવે ચ્યાય મુસાલ માઆય ટાકનાં કોશીશ કોઅયી. મુસો મિસરદેશામાઅને જાંગલામાય નાહી ગિયો, કા તો ફારુન રાજા સૈનિકાહાકોય સુરક્ષિત રોય હોકે.

મુસો મિસર દેશાહીને બોજ દૂઉ જાંગલામાય ભારવાડ બોનીન રિયો. ચ્યાય તાં યોકે થેએએ આરે વોરાડ કોઅયા. એને ચ્યા બેન પોહા જાયા.

યોક દિહી મુસા ગેટે ચાઅતો આતો, તોવે ચ્યાય દેખ્યા કા યોક જાડ બોળી રીઅલા હેય, બાકી જાડ બોળીન ભસ્મ નાંય ઓઅતા આતાં. મુસા આજુ વોદારે હારેકોય એએય હોકાય યાહાટી તો ચ્યા પાહે ગિયો. જોવે તો બોળતા જાડા પાહાય પોઅચ્યો, પોરમેહેરાય ચ્યાલ આખ્યા, “મુસા, તો વાઅણે કાડી લે. જ્યા જગ્યાવોય તું ઉબલો હેય તો પવિત્ર હેય.”

પોરમેહેરાય આખ્યા, માયે મા લોકહા પીડા એઅલી હેય. આંય તુલ ફારુન રાજાપાય દોવાડુહું. જેથી તું ઈસરાએલી લોકહાન મિસર દેશા ગુલામીમાઅને બાઆ કાડી લેય યી હોકહે. આંય તુમહાન કનાન દેશ દીહી, યા બારામાય માયે અબ્રાહામાલ, ઈસાકાલ એને યાકુબાલ વાયદો કોઅલો આતો.”

મુસાય પૂછ્યા, “જો લોક જાઅરાં માગે કા માન કુંયે દોવાડલો હેય, તે આંય કાય આખું? પોરમેહેરાય જવાબ દેનો, “આંય જો હેય તો હેય. આંય હેય ચ્યાય માન દોવાડલો હેય. ચ્યાહાન ઈબી આખજે કા, “આંય યહોવા હેય. તુમહે આગલ્યા ડાયા અબ્રાહામા, ઈસાકા એને યાકુબા પોરમેહેર. ઈ મા સદામાટેનાં નાવ હેય.”

મુસા ફારુનાપાય જાંહાટી બિઅતો આતો. કાહાકા તો એહકેન વિચાર કોઅતો આતો કા તો હારેકોય બોલી નાંય હોકતો આતો, યાહાટી મુસા બાહા હારુનાલ ચ્યા મોદત કોઅરાહાટી દોવાડ્યો. પોરમેહેરાય મુસાલ એને હારુનાલ ચેતાવણી દેનેલ કા ફારુન રાજા હઠીલો બોની.