17. ૧૭. ઈશ્વર જો ધાઉધ ભેરો કરાર

સાઉલ એજરાએલ જો પેલો રાજા વો. માડું ઇન્છા રખધા વા એડો જ ઈ ઉંચો ને લાટ વો. સાઉલ જડે સરુઆત જે વરે મેં એજરાએલ મથે રાજ કેં તડે ઈ ખાસો રાજા વો. પણ એન પોય ઈ ભોછડો માડું ભની વ્યો ઈ ઈશ્વર જી આગના મને ન. એતરે ઈશ્વર બ્યો માડું પસંધ ક્યા જકો હેકડો ડી એનજી જગા તે રાજ કેન્ધો.

ઈશ્વર જુઆન એજરાએલી જેં જો નાં ધાઉધ વો એન કે સાઉલ પોય રાજા તરીકે પસંધ ક્યા. ધાઉધ બેથલેહેમ ગામ મેં રેઢાર વો. હેકીઆર જડે ધાઉધ એનજે પે જી રેઢું ચારાઈન્ધો વો તડે રેઢું મથે હુમલો કરે વારે સીં ને ભગાડ કે ધાઉધ મારી વેધે વે. ધાઉધ નમ્ર ને ન્યાયી માડું વો જકો ઈશ્વર મથે વેસ્વાસ કેન્ધો વો ને એનીજી આગના પારધો વો.

ધાઉધ વડો સીપાઈ ને અગુઓ ભન્યો. જડે ધાઉધ અયાં ત જુઆન જ વો. ઈ ગોલ્યાથ નાલે જે સીપાઈ સે લડાઈ કયો વો ગોલ્યાથ હુસીઆર સીપાઈ વો. ઈ બોરો બરુકો ને ત્રે મીટર જેતરી એન જી ઉંચાઈ વઈ. પણ ઈશ્વર ધાઉધ જી ગોલ્યાથ કે મારે મેં ને એજરાએલ કે ભચાય લા મધધ ક્યા. તે પોય ધાઉધ એજરાએલ જે ધોસ્મણે કે હરાય છડે વે એતરે માડુ એન જા વખાણ ક્યા.

ધાઉધ કે માડું બોરો ચાગ કેન્ધા વા હી નેરે ને સાઉલ કે ઈરખા આવઈ. સાઉલ ધાઉધ કે હણી લાથે લા કેઈ ફેરા કોસીસ કેં. એતરે ધાઉધ સાઉલ સે લકી રયો. હેકડો ડી સાઉલ ધાઉધ કે હણી લાથે લા ગોતીન્ધો વો. સાઉલ ઉજ ગુફા મેં વ્યો જતે ધાઉધ સાઉલ સે લકી ને રોન્ધો વો, પણ સાઉલ એન કે ડેઠે ન. ધાઉધ સાઉલ જી મુર મેં વો ને ધાઉધ એન કે હણી સકધો વો પણ ઈ એડો કેં ન. એન જે ભધલે ધાઉધ સાઉલ જે જભે જી કોર કે કપે ગેણે હી સાભીત કરે લા કે રાજા ભને લા ક્ધાચ ઈ એન કે હણી સક્યો વેત.

છેલે ભાકી સાઉલ લડાઈ મેં મરી વ્યો ને ધાઉધ એજરાએલ જો રાજા ભન્યો. ઈ ખાસો રાજા વો ને માડુ એન કે ચાગ કેન્ધા વા. ઈશ્વર ધાઉધ કે આસીરવાધ ડેના ને એન કે આભાધ ક્યા. ધાઉધ ગચ મડે લડાઈ કયો ને ઈશ્વર એજરાએલ જે ધોસ્મણે કે હરાય મેં ધાઉધ જી મધધ ક્યા. ધાઉધ યરુસાલેમ કે જીતી ગણે ને એન કે રાજધાની ભનાય. ધાઉધ જે રાજ જે વખત એજરાએલ બરુકો ને આભાધ ભન્યો.

ધાઉધ હેકડો મંધીર બંધેલા મંગધો વો, જતે મડે એજરાએલી ઈશ્વર જી આરાધના કેઈ સકે ને એનીકે અરપણ ચઢાય સકે. ૪૦૦ વરે સુધી માડુ મુસા જે બન્ધલ મુલાકાતમંઢપ મેં ઈશ્વર જી આરાધના કેન્ધા વા ને એનીકે અરપણ ચઢાઈન્ધા વા.

પણ ઈશ્વર નાથાન ભવીસ ભાખે વારે કે હી નીઆપે ભેરો એન કે ધાઉધ વટે હલાયા, તું લડાઈ કરે વારો માડું અયે, એતરે તું મું લા મંધીર બંધીજ ન. તોજો પોતર હી બંધીન્ધો. પણ આંઉ તોકે ચીકાર આસીરવાધ ડીન્ધો. તોજે વંસ મેં નું હેકડો કાયમ મુંજી પેરજા મથે રાજ કેન્ધો! ધાઉધ જો હેકડો વંસ જકો હમેસ રાજ કેન્ધો હી ત ખ્રીસ્ત આય.” ખ્રીસ્ત ત ઈશ્વર જા પસંધ કરે મેં અચેલા એડા હેકડા આય, જકો ધોનીયા જે માડુંએ કે એનીજે પાપ મેં નું છડાઇન્ધા.

જડે ધાઉધ હી સભધ સોયે, ઈ તેરજ ઈશ્વર જી આભાર સ્તુતી કેઈ. કોલાય કે ઈશ્વર ધાઉધ કે બોરો માન ડેના વા ને ગચ મડે આસીરવાધ ડેના વા. ધાઉધ કે હી ખભર ન વઈ કે ઈશ્વર કડે હી મડે બાબત કેન્ધા. એડો ભને એન લા ખ્રીસ્ત જે અચે જે વીસે એજરાએલીએ કે જજો લમો ટેમ વાટ નેરણી ખપ્ધી. ૧૦૦૦ વરે સુધી.

ધાઉધ ન્યાય સે ને ઈશ્વરકે વીસ્વાસુ રે ને ગચ વરે સુધી રાજ કેં ને ઈશ્વર એન કે આસીરવાધ ડેના. જક, એન જે જીવન જે છેલે ટેમ મેં ઈ ઈશ્વર સામું વડા પાપ કેં.

હેકડો ડી, જડે ધાઉધ જા સીપાઈ લડાઈ કરે લા બારા વ્યા વા, તડે પેન્ઢ જે મેલ જી અગાસી મથે નું હેકડી લાટ બાઈમાડું કે વેંજધે ડેઠે. એન જો નાં બાથસેબા વો.

નજર હટાય જે ભધલે ધાઉધ કોક કે ઉ બાઈમાડું કે કોઠાય લા હલાય. ઈ એન ભેરો સોમી રયો ને પોય એન કે એન જે ઘરે પાછી હલાય ડેને. થોરેક ટેમ પોય બાથસેબા ધાઉધ કે નીઆપો હલાય કે ઈ પેટ સે આય.

બાથસેબા જો ધણી, જેં જો નાં ઉરીઆ વો, ઈ ધાઉધ જો ખાસે મેં ખાસો સીપાઈ વો. ધાઉધ ઉરીઆ કે લડાઈ મેં નું કોઠાય ને એનકે ચેં કે ઈ પેન્ઢજી ઘરવારી વટે વને. પણ બ્યા સીપાઈ લડાઈ મેં વે ને આંઉ ઘરે વેના, ઉ ગાલ કે ઉરીઆ નકારી છડે. એતરે ધાઉધ ઉરીઆ કે લડાઈ મેં પાછો હલાય ને સેનાપતી કે એડો ચેઇ હલાય કે એનકે ધોસ્મણે જો જજો હુમલો વે ઓતે એનકે અગીયા રખીજા, જેસે એનકે હણી લાથે મેં અચે.

ઉરીઆ જી મોત જે પોય, ધાઉધ બાથસેબા ભેરો વીયાં કેં. તે પોય, ઈ ધાઉધ જે પોતર કે જનમ ડેને. ધાઉધ જકો કયો વો એનલા ઈશ્વર બોરા ખારા થ્યા વા, એતરે ઈ નાથાન ભવીસ ભાખેવારે કે ધાઉધ વટે હલાયા હી વતાયલા કે ઈ કેતરો વડો પાપ કેં આય. ધાઉધ પેન્ઢ જે પાપ જો પસ્તાવો કેં ને ઈશ્વર એનકે માફ ક્યાં. ભાકી જે જીવન મેં ધાઉધ ઈશ્વરજી પોઠીઆ હલ્યો ને એનીજી આગના મેં રયો, એનજી ઓખી જે વખત મેં પણ.

ધાઉધ જે પાપ જી સજા જે રૂપ મેં એન જો છોકરો મરી વ્યો. ધાઉધ જે જીવન લગી એન જે કોટમ મેં લડાઈ હલઈ સે ને ધાઉધ જો બર ઓછો થ્યો. જ ક, ધાઉધ ઈશ્વર કોરા અવીસ્વાસુ રયો, પણ ઈશ્વર એની જે વચન લા વીસ્વાસુ વા. તે પોય, ધાઉધ ને બાથસેબા કે બ્યો પોતર થ્યો ને ઈ એનજો નાં સુલેમાન વેધા.