20. ૨૦. ગુલામી મેં વેનણું ને પાછા અચણું

એજરાએલ જો રાજ્ય ને યહુધા જો રાજ્ય હી બોય ઈશ્વર સામું પાપ ક્યા. ઓની કે ઈશ્વર જ કો કરાર સીનાઈ ડુંગર મથે ડેના વા ઉ તોડી વેધા. માડું પસ્તાવો કરીએ ને વરી, એની જી ભક્તી કરીએ એન વીસે ચેતવણી ડેને લા ઈશ્વર એની જા પ્રબોધકે કે હલાયા પણ ઉ ઈ મન્યા ન.

એતરે ઈશ્વર બોય રાજ્ય કે એની જે ધોસ્મણે સે નાસ થઈ વનેલા રજા ડેના. આસુર જો રાજ્ય, જ કો બરુકો વો ને ગાતકી રાજ્ય વો. ઈ એજરાએલ જે રાજ્ય જો નાસ કેઈ છડે. આસુર જો લસ્કર એજરાએલ જા કેઈકે કે હણી લાથા. સજી માલમેલ્ક્ત ઉ ખણી વ્યા ને ડેસ કે ધોખાય છડ્યા.

આસુર જા માડું મડે અગુએ કે, સાઉકાર કે ને જકો હુસીઆર કારીગર વા ઉ મણી કે ભેરા કેઈ ને ઉ આસુર ખણી વ્યા. ફક્ત ગરીભ એજરાએલી જેં કે હણી લાથે મેં ન આયા વા ઉ જ એજરાએલ મેં રઈ વ્યા.

તે પોય આસુરી વીધેસીકે એજરાએલ જો રાજ્ય જતે વો ઓતે વસે લા ગની આયા. વીધેસી જકો સેર જો નાસ કરે મેં આયો વો ઉ સેર કે વરી બંધે.

યહુધા રાજ્ય જા માડું ડેઠા કે ઈશ્વર જી આરાધના ને આગના ન પારે સે એજરાએલ જે રાજ્ય જે માડુએ કે કેડી સજા ક્યા આય. તીં છતાં પણ ઉ મુરતીપુજા કરે જો ને ક્નાની એ જે ઈશ્વર જી ઉપાસના કરે જી ચાલુ રખ્યા. ઈશ્વર ઓનીકે ચેતાય લા પ્રબોધક કે હલાયા પણ ઉ ઓનીજો પણ સોયાં ન.

આસુર એજરાએલ જે રાજ્ય જો નાસ કેં એન જે ૧૦૦ વરે પોય, ઈશ્વર નબુખાદનેસાર જકો બાબીલ જો રાજા વો, એનકે યહુધા જે રાજ્ય મથે હુમલો કરે લા હલાયા. બાબીલ બરુકો રાજ્ય વો. યહુધા જો રાજા ગુલામ ભને જો ક્ભુલ કેં ને એનકે હર સાલ ગચ મડે પૈસા ડેને જો નક્કી કેં.

પણ કેતરાક વરે પોય, યહુધીઆ જો રાજા નબુખાદનેસાર જી સામે થ્યો. એતરે બાબીલ જો રાજા વરી પાછો અચી ને યહુધીઆ જે રાજ્ય મથે હુમલો કેં. ઓનીને યરુસાલેમ સેર કે કબજે કરી ગેન્યા, મંધીર જો નાસ ક્યા ને સેર જો ને મંધીર જો મડે ખજાનો લુંટી ગેન્યા.

યહુધીઆ જે રાજા કે ઈ સામે થ્યો એનજી સજા ડેનેલા નબુખાદનેસાર રાજા જા સીપાઈ રાજા જે પોતર કે એન સામે હણી લાથા ને તે પોય એનકે અંધો કેઈ છડ્યા, તે પોય, ઉ રાજા કે બાબીલ જે કેધખાને મેં મરે લા ખણી વ્યા.

નબુખાદનેસાર ને એન જો લસ્કર યહુધીઆ જે રાજ્ય જે મણી કે બાબીલ ખણી વ્યા, જકો બોરા ગરીભ વા ઓનીકે જ વાડી મેં ખેતી કરે લા રોણ ડેના. હી ઉ વખત વો કે જેં મેં ઈશ્વરજી પેરજા કે વચન જો ડેસ છડી ને ગુલામી મેં વને લા ધભાણ કરે મેં આયો.

જ ક ઈશ્વર એનીજી પેરજા કે એનીજે પાપ લા સજા ક્યા કે ઓનીકે ગુલામી મેં ખણી વેને મેં અચે, પણ ઈ ઓનીકે ને પેન્ઢ જે વચન કે ભોલ્યા ન વા. ઈશ્વર ઓનીતે ધેખરેખ રખે જો ને પેન્ઢ જે પ્રબોધક નું ઓની ભેરા ગાલ બોલ કરે જો ચાલુ રખ્યા. એનીને વચન ડેના કે સીન્તેર વરે પોય, ઉ વચન જે ડેસ મેં વરી પાછા અચીન્ધા.

સીન્તેર વરે પોય, કોરેસ, જકો પરસીઆ જો રાજા વો, ઈ બાબીલ કે હરાય ડેને ને પરસીઆ જો રાજ્ય બાબીલ જે રાજ્ય જી જગા ગેણે. એજરાએલી હાણે યહુધી ચોવાન્ધા વા ને એની મેંજા ગચ મડે પેન્ઢ જો સજો જીવન બાબીલ મેં કઢ્યા એની મેંજે કેતરાક એડે અવસ્થા વારે કે યહુધીઆ ડેસ યાધ વો.

પરસીઅન રાજ્ય બરુકો રાજ્ય વો પણ ઉ જેં મથે ખટ ખણ્યા વા એડી પેરજા મથે ઉ ડયાડુ વા. કોરેસ પરસીઆ જો રાજા ભન્યો એનજે તેરજ મેં ઈ હોક્મ ડેને કે જકો યહુધીઉ યહુધીઆ પાછા વેને લા મંગધા વે ઉ પરસીઆ છડી ને યહુધીઆ વની સકેતા. ઈ મંધીર વરી પાછો બંધે લા પૈસા પણ ડેને! એતરે, ગુલામી મેં સીન્તેર વરે પોય, યહુધીએ જા થોરાક માડુ યહુધીઆ જે યરુસાલેમ સેર મેં પાછા આયા.

જડે ઉ માડું યરુસાલેમ પાછા અચી વ્યા, ઓની ને મંધીર ને સેર જી ચોફેર કોટ બંધ્યા. જ ક અયાં પણ ઓની મથે બ્યા રાજ કેન્ધા વા, વરી ઉ વચન જે ડેસ મે રે લા લગા ને મંધીરમેં આરાધના કરે લા લગા.