29. ૨૯. હકડે ડયા વેગર જે ચાકર જી વારતા

હકડો ડી, પીતર ઇસુ કે પોછે, માલીક, કેતરી વખત મુંજે ભા કે માફ કેઇંઆ જડે ઈ મું સામા પાપ કરે જો ચાલુ રખે? કોરો સત વખત?” ઇસુ જભાભ ડેને, “સત વખત ન, પણ સીન્તેર વખત સત” એન રીતા ઇસુ હી અરથ વતાયા કે પાંકે હમેસ માફી ડીણી ખપે. પોય ઇસુ હી વારતા ચ્યાં.

ઇસુ જભાભ ડેને, “ પરમેશ્વર જો રાજ હકડે રાજા જેડો આય જ પેન્ઢ જે ચાકરે ભેરો હેસાભ કરે લા મંગેતા. એની જો હકડો ચાકર ચીકાર રૂપીયે જો કરજો કેં

ચાકર હી લેણો ચોકાય સક્યો ન, એતરે રાજા ચેં, “લેણો ચોકાય લા હી માંડું ને એનજે કોટમ કે ગોલે વારે જીં વકી છડો.”

ચાકર રાજા વટે પગે પેઇ ને વીનતી કેં, “ મું ભેરો જેણા જલી ને ત આંઉ તોજો મડે કરજ ચોકાઈ ડીન્ધો. ‘રાજા કે એન મથે ડયા આવઈ એતરે એનજો મડે લેણો માફ કેં ને એનકે વેનણ ડેને.”

પોય જડે ઉ ચાકર રાજા વટે નું બારા નેકરયો, તડે ઈ એનજે સાથી ચાકર કે મલ્યો જે મથે ઉ કતરાક રૂપીઆ મનંધો વો. ચાકર એનજે સાથી ચાકર જી નેડી જલીને ઈ ચેં, “મું જો લેણો ચોકાય ડે”

સાથી ચાકર એનજે પગે પેઇ ને ચેં, ‘મું લા જેણા જલ ત આંઉ તોજો મડે લેણો ચોકાય ડીન્ધો.’ પણ એનજે ભધલે ઉ, ચાકર એનજે સાથી ચાકર કે જેં સુધે ઈ લેણો ન ચોકાય તેં સુધી એનકે કેધખાને મેં પુરાઈ લાથે.”

કેતરાક બ્યા ચાકર હી થીન્ધે નેરે ને ઈ મડે ગચ ડોખી થઇ વ્યા.ઉ રાજા વટે વ્યા ને એનકે મડે ચેં સોણાયા.’’

રાજા ચાકર કે હકલ કેં ને એનકે ચેં, ઓ ભોછ્ડા ચાકર! આંઉ તોજો મડે લેણો માફ કયો કોલાય કે તું મુંકે વીનતી કઈ. તોકે પણ એડો જ કરેજો વો,” રાજા બોરો ખારો થ્યો ને જે સુધી મડે લેણો ચોકાય ન ડે તેં સુધી ઉ ચાકર કે કેધખાને મેં પુરાઈ લાથે.”

પોય ઇસુ ચેં, “આંઈ આંજે ભા કે આંજે હીંએં સે માફ નઈ કયો ત મુંજા સરગ જા પે પણ આં મણી ભેરા એડોજ કેન્ધા.”