30. ૩૦. ઇસુ ૫૦૦૦ માંડુએ કે માની ખારાય તો

ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે કે બોધ ડેનેલા ને સખાયલા ગચ મડે ગામ મેં હલાય. ઉ જતે ઇસુ વા ઓતે પાછા આયા તડે ઓનીને જકો ક્યા વા ઈ એનીકે ચેં સોણાયા.પોય ઇસુ ઓનીકે લેખ વાર વેસા ખાધેલા તરા જે બઈ કોરા હકડી હેકાન્ત જગાતે એની ભેરા વનેલા આવકારો ડેને. એતરે ઉ મડે હોડી મેં વેઠા ને તરા જે બઈ કોરા વ્યા.

પણ કેઇક જેણા ઇસુ ને એનીજે ચેલે કે હોડી મેં વેન્ધે ડેઠાં. હી મડે એનીકે મલેલા ધોડી ને એનીજી મોન્ધ પોજી વ્યા. જડે ઇસુ ને એનીજા ચેલા ઓતે પુગા તડે, માંડું જી વડી ગરધી એનીજી મોર નું જ વાટ નેરધી વઈ.

ગરધી મેં ૫૦૦૦ માંડું વા, જે મેં બાઈમાડું ને બચે કે લેખે મેં નાય આયા. ઇસુ કે એની મથે ગચ ડયા આવઈ. હી મડે રેઢાર વેગર જા રેઢ જેડા વા. એતરે ઈ ઓનીકે સખાય ને ઈની મેં જ કો ભીમાર વા ઉ મણી કે સાજા ક્યા.

ઓલ્થે ટાણે ચેલા ઇસુ કે ચ્યાં, “ ગચ અવેર થઇ આય ને ઓરા કોઈ ગામ નાય. માડુ એ કે વેનણ ડયો કે જેસે ઈ ખાધે જો કીં ક ગની સગે.”

ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે કે ચ્યાં, “આંઈ ઓની કે કીં ક ખાધે લા ડયો!” ઉ ચ્યાં, અસીં ઉ કેડી રીતા કઈ સગો? અસાં વટે ફકત પંજ માની ને બ મચ્છી આય.”

ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે કે ચ્યાં, કે માડુ કે ગા મથે ૫૦ જે ભર મેં વઈ રેલા ચ્યો.

પોય ઇસુ પંજ માની ને બ મચ્છી ખંયેં, મથે આકાસ સામે નેરે, ને ખાધે મથે ઈશ્વર જો આભાર મને.

પોય ઇસુ માની ને મચ્છી જા ટોકર ક્યા. ઉ ટોકર માંડું મેં વેરાય લા ચેલે કે ડેને. ચેલા ઈ ખાધો બ્યે કે ડીન્ધા વ્યા ને ઈ ખોટયો ન. મડે માડુ ખાધા ને ધ્રો ક્યા.

તે પોય, ચેલા જકો ખાધે જો વધ્યો વો ઉ ભેરો કરે લા લગા ને એન સે ૧૨ સુંઢલા ભરાય વ્યા. મડે ખાધે જો પંજ માની ને બ મચ્છી મેં નું વો.