39. ૩૯. ઇસુ મથે મુકધમો હલાય મેં અચેતો

હાણે અધ રાત થઇ વઈ વી. સપાઈ ઇસુ કે વડે યાજક જે ઘરે ખણી વ્યા જેસે ઉ એનીકે સવાલ પુછી સકે. પીતર અંતર રખે ને એની પોઠીયા અચીન્ધો વો. જડે ઇસુ કે ઘર જી મંજારા ખણી વેને મેં આયા, પીતર બારા વઈ ને આગ સે સેકોટી ગેન્ધો વો.

ઘર જી મંજારા યહુધી યાજક ઇસુ મથે મુકધમો હલાય રયા વા. ઉ ગચ મડે ખોટી સાકસી ડે વારે કે કોઠી આયા ઉ ઇસુ સામું ખોટી સાકસી ડેના. એનજી સાકસી હકડે બ્યે સે ભરધી ન વઈ, એતરે યહુધી યાજક ઇસુ મથે કોઈ ભધ સાબીત કેઈ સક્યા ન. ઇસુ જભાભ મેં કીએ ચ્યાં ન.

છેલી ભાકી યાજક ઇસુ કોરા નેરી ને ચેં, “કોરો તું ઈશ્વર જો પોત્તર ખ્રીસ્ત અયેં?

ઇસુ જભાભ ડેના, “આંઉ અયાં. આંઈ મુંકે સર્વસક્તીમાન ઈશ્વર જી સવરી કોરા વેઠેલો ને સરગ મેં નું અચીન્ધે ડેસ્ધા.” વડો યાજક ખાર મેં પેન્ઢ જા લુગડાં ઓધોડી વેધે ને રડ વેધી ને ધારમીક અગુએ કે ચેં, “હાણે પાંકે બ્યે સાકસી જી ખપ્તી નાય! આંઈ એનકે ચોન્ધે સોયા કે આંઉ ઈશ્વર જો પોત્તર અયાં. આં જો નીરણય કોરો આય?

મડે યહુધી અગુઆ વડે યાજક કે જભાભ ડેના, “એનકે મોત જી સજા થીણી ખપે.” તડે ઉ ઇસુ જી અખ તે પટા બન્ધયા, એની તે થોક્યા, એનીકે કોટ્યા ને એનીજો ઠીઠોડો ક્યા.

જડે પીતર ઘર જી બારા વેઠો વો, તડે હેકડી ચાકરાણી ચેં, “તું પણ ઇસુ ભેરો વો!” પીતર એનકે નાં ચેં. તે પોય બઈ હકડી ચાકરાણી પણ હી જ ગાલ ચઈ, ને પીતર વરી નાં ચેં. છેલી ભાકી માંડું ચ્યાં, “અસાંકે ખભર આય કે તું ઇસુ ભેરો વો કોજે આંઈ બોય ગાલીલ જા અયોં.”

તડે પીતર સરાપ ડેને લા ને સોં ખણે લા લગો કે, “આંઉ ઉ માંડું કે ઓરખા નતો.” તેન ટાણે જ કોકડ કોછ્યો ને ઇસુ પાછા વરી ને પીતર સામું નેરે.

પીતર હોતે નું છેટો હલ્યો વ્યો ને ભારી રોનો. તેન ટાણે ઇસુ કે મોત જી સજા કેં મેં આવઈ ઈ એનીકે ધગો ડે વારે યહુધા નેરે. ઈ બોરો ડોખી થ્યો ને ફાંસો ખાય ને મરી વ્યો.

બ્યે ડી ઓગે જો, યહુધી યાજક ઇસુ કે રોમ જે વઈવટ કેન્ધ્લ પીલાત વટે ખણી વ્યા. ઉ આસા રખધા વા કે પીલાત પણ ઇસુ કે ધોસીત મન્ધો ને મોત જી સજા કેન્ધો. પીલાત ઇસુ કે પોછે, “કોરો તું યહુધીએ જો રાજા અયેં?

ઇસુ જભાભ ડેના, “એડો આંઈ ચોંતા. મું જો રાજ હી ધોનીયા જો નાય. જ એડો વેંત ત મુંજા ચાકર લડાઈ ક્યા વેંત. આંઉ ઈશ્વરર જી સચાઈ ચેં લા આયો અયાં. જકો સચાઈ જો આય ઉ મડે મુંજી વાણી સોણેતો.” પીલાત પોછે, “સચ કોરો આય?”

ઇસુ ભેરા ગાલ કેં પોય પીલાત ટોરે વટે વ્યો ને ચેં, “હી માંડું મેં મુંકે કોઈ ગોનો માલુમ પે નતો.” પણ યહુધી યાજક ને ટોરો રડીઉ કઢે ને ચ્યાં, “એનકે કરોસ તે જડી લાયો!” પીલાત જભાભ ડેને, “એનમેં કોઈ ગોનો માલુમ પે નતો.” પણ ઉ વરી જોર સે રડીઉ કઢે લા લગા. તડે પીલાત ત્રઈ ફેરા ચઈ, એનમેં કોઈ ગોનો માલુમ પે નતો,”

પીલાત ધેરજી વ્યો કે ટોરો હોસરો કઈ સકેતો એતરે ઈ પેન્ઢ જે સપાઈએ કે ચઈ ને ઇસુ કે કરોસ તે જડી લાથે લા રાજી થઇ વ્યો. રોમન સપાઈ ઇસુ કે છડી સે છામભ્યા ને રાજા જો જભો પેરાયા ને મથે તે કન્ઢે જો તાજ પેરાયા. તડે ઉ એનીજો ઠીઠોડો ક્યા કે “નેરો યહુધીએ જો રાજા!