4. ૦૪. એભરામ ભેરો ઈશ્વર જો કરાર

જલપ્રલય જે ગચ મડે વરે પોય, ધોનીયા મેં માંડું વધી વ્યા વા, ને ઉ હકડી જ ભાષા કોછ્ધા વા. ઈશ્વર પ્રીથ્વી કે ભરી ડને લા જોકો આગનાં ડના વા, એનજે ભધલે ઉ ભેરા થ્યા ને નગર બન્ધે.

ઉ એંકારી ભન્યા, ને ઈશ્વર જોકો ચ્યાં વા એનજી ઉ સંભાર ગન્યા ન. ઓનીને અભ સુધી પુગે એડો ઉંચો મીનારો બન્ધે જી સરુઆત ક્યા. ઈશ્વર નેર્યા કે ઉ ભોછ્ડાઈ કરેલા ભેરા મલી ને કમ કેન્ધા રોન્ધા ત ઉ જજી પાપ વારી ગાલ્યું કેન્ધાં.

એતરે ઈશ્વર ઓનીજી ભાષા ભધલાય વધા ને ઉ મણી કે ધોનીયા મેં વીખેરી વધા. જોકો નગર ઉ બંધે જી સરુઆત ક્યા વા એનજો નાલો બાબીલ વો. જેં જો અરથ ગુંચવણ થીએતો.

ગચ વરે પોય ઈશ્વર અભરામ નાલે જે માંડું ભેરા ગાલ કઈ. ઈશ્વર એનકે ચ્યાં “તોજો મોલક ને તોજો કોટમ છડી ને જન જગા આઉં તોકે વતાયાં ઓતે તું વન. આંઉ તોકે આસીરવાધ ડીન્ધો ને તો નું હકડી વડી કોમ પેધા કેન્ધો. આંઉ તોજો નાલો વડો કેન્ધો. જોકો તોકે આસીરવાધ ડે એનકે આંઉ આસીરવાધ ડીન્ધો ને જોકો તોકે સરાપ ડે ઓનીકે આંઉ સરાપ ડીન્ધો. તો લા કરે ને પ્રીથ્વી જે મડે કોટ્મ આસીરવાધીત થીન્ધા.

એતરે અભરામ ઈશ્વર જી આગનાં મને. ઈ એનજી ઘરવારી સારાય, એનજા મડે નોકર ને જોકો એની વટે વો ઉ મડે ગની ને ઈશ્વર જોકો કનાન ડેસ વતાયા વા ઓતે ઈ વ્યો.

જડે અભરામ કનાન મેં આયો તડે ઈશ્વર ચ્યાં, “તોજી આજુભાજુ નેર “આંઉ તોકે ને તોજે વંસ વારસે કે હી ડેસ જોકો તું નેરેતો વારસે જે રુપ મેં ડીન્ધો. તડે અભરામ ઉ ડેસ મેં વસી વ્યો.

હકડો ડી અભરામ, સર્વસકતી માન ઈશ્વર જે યાજક મલખીસદેક કે મલ્યો. મલખીસદેક અભરામ કે આસીરવાધ ડને ને ચૈ, આકાશ ને પ્રીથ્વી જા ધણી અભરામ કે આસીરવાધ ડે. “તડે અભરામ મલખીસદેક કે એન વટે જોકો પણ વો એન મેં નું ડો મો ભાગ ડને

ગચ વરે વટાઈ વ્યા,પણ અભરામ ને સારાય કે અયાં સુધી પોત્તર ન વો. ઈશ્વર અભરામ ભેરા ગાલ ક્યા ને વરીનું વચન ડના કે તોકે પોત્તર થીન્ધો ને આકાશ જે તારા જતરા એન જા વંસ થીન્ધા. અભરામ ઈશ્વર જે વચન કે મને. ઈશ્વર જાએર ક્યા કે અભરામ ન્યાયી વો કોલાય કે ઈ ઈશ્વરજે વચન કે મન્યો વો.

તડે ઈશ્વર અભરામ ભેરા કરાર ક્યા. કરાર ત બ પક્સ વીચમેં સમજુતી આય. ઈશ્વર ચ્યાં, આંઉ તોકે તોજો પેન્ઢ જો જ પોત્તર ડીન્ધો. આંઉ કનાન ડેસ તોજે વંસ કે ડીન્ધો. પણ અયાં સુધી અભરામ કે પોત્તર ન વો.