44. ૪૪. પીતર ને યોઆન હેકડે ભીખારી કે સાજો કેતા

હેકડો ડી પીતર ને યોઆન મંધીર મેં વની રયા વા. જડે ઉ મંધીર જે ધરવાજે તે પુગા તડે ઉ હેકડે મન્ઢે માંડું કે ભીખ મંગધે ડેઠા.

પીતર ઉ મન્ઢે માડુ કોરા નેરી ને ચેં, “મું વટે તોકે ડેને લા પઈસા નાય. પણ જકો મું વટે આય ઈ આંઉ તોકે ડીન્ધો. ઇસુ જે નાં મેં ઓથી ને હલધો થી!”

તેરજ ઈશ્વર ઉ મન્ઢે માંડું કે સજો કેઈ ડેના, ને ઈ હલે લા ને ઠેકડા લગાય ને ઈશ્વરજા વખાણ કેણ લગો. મંધીર જે આંગણ મેં જકો વા ઉ મડે કે અચરજ થ્યો.

જકો માડુ સાજો થ્યો વો એનકે નેરે લા તેરજ માડુ જો ટોરો ભેરો થઇ વ્યો. પીતર ઓનીકે ચેં, “આંકે એન ગાલ સે અચરજ કોલાય થીએતો કે હી માંડું સજો થ્યો આય? અસાંજી સકતી સે હી માંડું સાજો નાય થ્યો. પણ ઇસુ જી સકતી સે હી માંડું સાજો થ્યો આય.”

“આંઈ જ રોમન વઈવટ કેન્ધલ કે ચ્યાં વા કે ઇસુ કે મારી વેધે મેં અચે. આંઈ જીવન ડેને વારે કે હણી વેધા, પણ ઈશ્વર એનીકે મરે મેં નું જીરા કેઈ છડ્યા. આંકે ખભર ન વઈ કે આંઈ કોરો કેઈ રયા અયોં. પણ ઈશ્વર આંજે કમ કે ભવીસવાણી પુરી કરે લા વાવર ક્યા. એતરે લા હાણે આંઈ આંજે મન કે ભધલી વજો ને ઈશ્વર કોરા વરો કે જેસે આંજા પાપ માફ કેઈ છડે મેં અચે.”

પીતર ને યોઆન જકો કેઈ રયા વા એનસે મંધીર જા સરધાર બોરા હેરાણ થઈ વ્યા. એતરે ઉ એનકે કેધખાને મેં વેધે. પણ ગચ મડે માડુ પીતર જે બોધ કે સોણી ને એન મથે વેસા ક્યા ને ઇસુ મથે વેસા કરે વારે જી વસ્તી વધે ને ૫૦૦૦ થઇ વઈ.

બ્યે ડી, યહુધી સરધાર પીતર ને યોઆન કે વડે યાજક ને બ્યે ધારમીક અગુએ વટે ગની આયા. ઉ પીતર ને યોઆન કે પોછા ક્યા, “આંઈ હી મન્ઢે માડુ કે કેંજી સકતી સે સાજો ક્યા?”

પીતર ઓનીકે જભાભ ડેને, “હી માંડું ઇસુ ખ્રીસ્ત જી સકતી સે સાજો થે ને આં સામું ઓભો આય. આંઈ ઇસુ કે કરોસ તે જડી લાથા, પણ ઈશ્વર એનીકે મરે મેં નું પાછા જીરા ક્યા. આંઈ એનીજો ધીકાર ક્યા, પણ ઓધાર ગેને લા ઇસુ જી સકતી સવા બ્યો કોઈ મારગ નાય.”

અગુએ કે બોરી અચરજ થઇ કે પીતર ને યોઆન એતરી હેમત સે ગાલ કેઈ રયા આય કો જે ઉ બોજધા વા કે હી માંડું સીધા ને અભણ માંડું આય. પણ પોય એનકે યાધ આયો કે હી માંડું ઇસુ ભેરા રોન્ધા વા. તડે ઉ પીતર ને યોઆન કે ડારો ડેના ને પોય વને લા ડેને.