45. ૪૫. ફીલીપ ને કુસડેસ જો અધીકારી

મોન્ધ જે ખ્રીસ્તી સમાજ મેં હેકડો માંડું વો જેં જો નાલો સ્તેફન વો. ઈ ખાસે મોભે વારો ને ગનાની ને પવીતર આત્મા સે ભરલ વો. સ્તેફન ગચ મડે ચમત્કાર વારા કમ કયો વો ને માડુ કે ઈ માન સે સખાઈન્ધો વો.

હેકડો ડી જડે સ્તેફ્ન ઇસુ જે વીસે સખાય રયો વો, ત કેતરાક યેહુધી માડુ જ કો ઇસુ મથે વેસ્વાસ કેન્ધા ન વા, એન ભેરા ધલીલ કરે લા લગા. ઉ બોરા ખારા થઇ વ્યા ને સ્તેફન લા ધારમીક અગુઆ કુડ કોછ્યા. ઉ ચ્યા, “અસીં તોકે મુસા ને ઈશ્વર સામું નીન્ધા કેન્ધે સોયા અયોં!” ધારમીક અગુઆ સ્તેફ્ન કે જલી ને વડે યાજક ને બ્યા યહુધી અગુઆ વટે ખણી વ્યા, જતે કુડ કોછે વારા સ્તેફન સામું કુડ કોછ્યા.

વડો યાજક સ્તેફ્ન કે પોછા ક્યા, “કોરો હી મડે ગાલ્યું સચી આય?” સ્તેફ્ન ઓનીકે ઇભ્રાહીમ જે ટેમ નું કેઈ ને ઇસુ જે ટેમ લગી ઈશ્વર જ કો અધભુત કમ ક્યાં વા ઉ મડે ગાલ્યું યાધ કરાય ને જભાભ ડેને કે કેડી રીતા ઈશ્વર જી પેરજા ઈશ્વર જી આગના કે મન્યા ન. તડે ઈ ચેં, “આંઈ કઠણ હીંએં જા ને ઈશ્વર જે સામું થે વારા અયોં, આંઈ હમેસ પવીતર આત્મા જી સામું થ્યોતા જેડી રીતા આંજા પોરસા પરબોધકે કે મારી વેધા ને ઈશ્વરજી સામા થ્યા. પણ આંઈ ત એનસે પણ ભોછડો કમ ક્યા! આંઈ ખ્રીસ્ત કે મારી વેધા!”

જડે હી ગાલ ધારમીક અગુઆ સોણ્યા ત ઉ ખારા થઇ વ્યા ને પેન્ઢ જા કન ભન્ધ કેઈ છડ્યા ને વડે સારા રડ કાઢ્યા. ઉ એનકે નગર જી બારા ખણી વ્યા ને એનકે મારી વેધે લા એન મથે પાયણાં હણે જો ચાલુ ક્યા.

જડે સ્તેફન મરી રયો વો, તડે ઈ વડે સારા સડ સે ચેં, “ઇસુ મુંજે આત્મા કે ખીંકાર.” પોય ઈ ગુડા ખોડે ને વડે સારા રડ કઢે, “ પરભુ, હી ધોસ એનીતે ન રખો.” પોય ઈ વટાઈ વ્યો.

સાઉલ નાલે જો હેકડો જુઆન સ્તેફન કે મારી વજે મેં રાજી વો ને ઈ ઓન માડુ જે લુગડે જી ચોકી કેન્ધો વો જકો એનકે પાયણા હણી રયા વા. ઓનજ ડી, યરુસાલેમ મેં ગચ મડે માડુ ઇસુ પોઠીઆ હલે વારે કે હેરાણ કેણ લગા, એન કારણ સે વેસ્વાસી બ્યે ઠકાણે ભજી વ્યા. ઉ જતે પણ વ્યા ઓતે ઉ ઇસુ જે ખાસે વાવડ જો પેરચાર ક્યા.

ઇસુ જો હેકડો ચેલો જેં જો નાલો ફીલીપ વો ઉ વેસ્વાસી મેંનું હેકડો વો જકો હેરાણ જો ભોગ ભન્યો વો ને યરુસાલેમ છડી ને ભજી વ્યો વો. ઈ સમરૂન નગર મેં વ્યો જતે ઈ ઇસુ જે ખાસે વાવડ જો પેરચાર કયો ને ઓતે ગચ મડે જો ઓધાર થ્યો. હેકડો ડી, ઈશ્વર જો હેકડો ડુત ફીલીપ કે રેણ જે મારગ તે વને જી આગના ડેને. જડે ઈ મારગ મેં વેની રયો વો તડે ફીલીપ કુસ ડેસ જે હેકડે વડે અધીકારી કે પેન્ઢ જે રથ મેં વેન્ધે નેરે. પવીતર આત્મા ફીલીપ કે ચ્યા કે. “વન ને ઉ માડુ ભેરી ગાલ કર.”

જડે ફીલીપ રથ જી મુર મેં પુગો તડે ઈ ખોજે કે યસાયા પરબોધક જી ચોપરી વાંચધે સોયેં. ઈ વાંચી રયો વો, “ઉ એન કે રેઢ વારે હણી વેધે લા ખણી વ્યા ને ઈ રેઢ વારે માઠ વા, ઉ હેકડો સભધ પણ ન કોછે. ઉ એન ભેરો ભોછડો વેવાર ક્યા ને એનકે માન ન ડેના. ઉ એનજો જીવ ગેની ગેણા.”

ફીલીપ ખોજે કે પોછે, “તું જકો વાંચી રયો અયેં કોરો તું બોજે તો?” ખોજો જભાભ ડેને, “ના, મુંકે કોઈ બોજાણ ન ડે ત આંઉ કેડી રીતા બોજી સકા. કેરપા કેઈ ને મું ભેરો અચી ને વી. કોરો યસાયા પેન્ઢ લા લખે આય કે કોક બ્યે લા લખે આય?

ફીલીપ એથીઓપીઆ જે ઉ માડુ કે બોજાય કે યસાયા ઇસુ જે બારે મેં લખે આય. ફીલીપ પવીતર સાસતર જે બ્યે ભર મેં નું વાવર કેઈ ને ઇસુ જા ખાસા વાવડ ચઈ સોણાય

વાટ મેં વેન્ધે ફીલીપ ને એથીઓપીઆ જો માડુ પાણી જે તરા વટે આયા. એથીઓપીઆ જો માડુ ચેં, નેર, હતે પાણી આય! કોરો મું કે બાપ્તીસમાં જુડી સકે? ને ઈ રથ કે ઓભો રખે જો હોકમ ડેને.

પોય ઈ બોય પાણી મેં હેઠા વ્યા, ને ફીલીપ ખોજે કે બાપ્તીસમાં ડેને. જડે ઉ પાણી મેં નું બારા આયા તડે પવીતર આત્મા ફીલીપ કે પરયા ખણી વ્યા ને ઈ ઓતે માડુએ કે ઇસુ જા ખાસા વાવડ ડેને જો ચાલુ રખે.

ખોજો ઇસુ કે પરભુ મની ને બોરો રાજી થ્યો ને પેન્ઢ જે ઘર જી વાટ તે હલ્યો વ્યો.