46. ૪૬. પાઉલ ખ્રીસ્તી ભનેતો

સાઉલ હેકડો જુઆન માડુ વો જકો માડુ જે લુગડે જી ચોકી કેન્ધો વો જકો સ્તેફન કે મારી વેધા વા. ઈ ઇસુ ખ્રીસ્ત મથે વેસ્વાસ ન કેન્ધો વો ને એન લા વેસ્વાસી કે હેરાણ કેન્ધો વો. ઈ યરુસાલેમ જે ઘરે ઘરે વની ને બાઈમાડુ, માડુ મણી કે જલી ને કેધખાને મેં પુરી છડધો વો. વડો યાજક સાઉલ કે રજા ડેને કે ઈ ખ્રીસ્તીએ કે જલી ને કેધખાને મેં વજે લા દમસ્ક મેં વને ને ઓની કે યરુસાલેમ મેં ગની અચે.

જડે સાઉલ દમસ્ક જી વાટ તે વો તડે આકાસ મેંનું ભારી ઓજાસ એન ફેરધે ચમક્યો ને ઈ હેઠા છણી પ્યો. સાઉલ કોક કે હીં ચોન્ધે સોયે, “સાઉલ! સાઉલ! તું મુંકે કોલાય હેરાણ કેંતો?” સાઉલ પોછા કેઈ, “પરભુ, આંઈ કેર અયોં? ઇસુ જભાભ ડેના, “આંઉ ઇસુ અયાં. તું મુંકે હેરાણ કેઈંએં તો!”

જડે સાઉલ ઓભો થ્યો, તડે ઈ નેરી સક્ધો ન વો. એનજા ભાઈબંધ એનકે દમસ્ક કોરા કોઠી વ્યા. સાઉલ ત્રે ડી કીં એ ખાધે કે પીધે ન.

દમસ્ક મેં અનાન્યા નાલે જો હેકડો ચેલો વો. ઈશ્વર એન કે ચ્યા, “ જન ઘર મેં સાઉલ ખમ્યો આય ઓતે વન. એન મથે તોજો હથ રખ જેસે ઈ વરી ડેસ્ધો થઇ સકે.” પણ અનાન્યા જભાભ ડેને, “પરભુ હી માડુ વેસ્વાસીએ કે કેડી રીતા હેરાણ કેઈ આય ઈ આંઉ સોયો અયાં. ઈશ્વર એનકે જભાભ ડેના, “વન! આંઉ એનકે પસંધ કયો અયાં કે ઈ યહુધીએ કે ને બઈ પેરજા કે મુંજો નાં વતાય. ઈ મુંજે નાં લા ગચ મડે ડોખ સેન કેન્ધો.”

એતરે લા અનાન્યા સાઉલ વટે વ્યો, એન મથે પેન્ઢ જો હથ રખે, ને ચેં, “અચીન્ધે ટાણે ઇસુ જકો તોજી વાટ મેં તો સામે પરગટ થ્યા, ઈ મુંકે તો વટે હલાયા આય. જેસે તું પેન્ઢ જી નજર પાછી ગની સકે ને પવીતર આત્મા સે ભરજી વની સકે. સાઉલ તેર જ વરી ડેસધો થઇ વ્યો, ને અનાન્યા એનકે બાપ્તીસ્માં ડેને. પોય ઈ ખાધો ખાધે ને એનજી સકતી પાછી આવઈ.

ઉ ટેમ, સાઉલ દમસ્ક મેં રે વારે યહુધીએ કે પેરચાર કરે લા લગો, “ઇસુ ઈશ્વર જા પોત્તર આય,” યહુધી કે અચરજ થઇ કે જકો માડુ વેસ્વાસીએ જો નાસ કરે જી કોસીસ કેન્ધો વો, ઈ પણ હાણે ઇસુ મથે વેસ્વાસ કેઈ ગેણે આય. સાઉલ યહુધી સામું હી સાભીત કેન્ધો વો કે ઇસુ ઈ જ ખ્રીસ્ત આય.

ગચ ડી પોય, યહુધીઉ સાઉલ કે હણી વેધે જી જોજના ભનાયા. ઉ નગર જે ધરવાજે તે માડુએ કે નજર રખે લા હલાયા જેસે એન કે મારી વેધે મેં અચે. પણ સાઉલ કે હી જોજના જી ખભર પઈ વઈ ને એનજા ભાઈભન્ધ એનકે ભચી વેને લા મધધ ક્યાં. હેકડી રાત જો એનકે ટોકરી મેં વેરાય ને કોટ મથે નું હેઠા ઓતારી છડે. દમાસ્ક નું નકરી ને તેરજ ઈ ઇસુ જો પેરચાર કરે જો ચાલુ રખે.

સાઉલ ચેલે કે મલે લા યરુસાલેમ મેં વ્યો પણ ઉ એનસે ધરજધા વા.પોય બારનાબાસ નાલે જો હેકડો વેસ્વાસી સાઉલ કે પ્રેરીતે વટે કોઠી વ્યોને ઈ ચેં કે સાઉલ દમસ્ક મેં કેડી રીતા ભાધુરી સે પેરચાર કયો વો ને તે પોય, ચેલા સાઉલ કે સ્વીકારી ગેણા.

કેતરાક વેસ્વાસીઉ જકો યરુસાલેમ જી હેરાણી સે છેટા હલ્યા વ્યા વા ઉ છેટે અન્તયોખ નગર મેં હલ્યા વ્યા ને ઓતે ઇસુ જે ખાસે વાવાડ જો પેરચાર ક્યા. અન્ત્યોખ મેં જજા યહુધી ન વા, પણ પેલી વખત એનમેં નું ગચ મડે વેસ્વાસી ભની વ્યા. બારનાબાસ ને સાઉલ હી નયે વેસ્વાસીએ વટે વ્યા જેસે ઉ ઓનીકે ઇસુ જે બારે મેં જજો સખાય સકે ને ખ્રીસ્તી સમાજ કે માજભુત કેઈ સકે. અન્તયોખ મેં વેસ્વાસીએ કે “ખ્રિસ્તી” ચેં મેં આયા

હેકડો ડી જડે અન્તયોખ જા મડે ખ્રીસ્તી માડુ ઓપા ને પ્રાર્થના કેઈ રયા વા, તડે પવીતર આત્મા ઓનીકે ચેં, “બારનાબાસ ને સાઉલ કે મુંજો કમ કરે લા ધાર કયો જન કમ લા આંઉ એનકે હકલ કયો અયાં. તડે અન્તયોખ જી મંડલી બારનાબાસ ને સાઉલ લા પ્રાર્થના ક્યા ઓની મથે પેન્ઢ જા હથ રખ્યા. તડે ઉ એનકે બ્યે ઠેકાણે તે ઇસુ જા ખાસા વાવડ જો પેરચાર કરે લા હલાયા. બારનાબાસ ને સાઉલ ગચ મડે જાતીએ કે ઇસુ જા ખાસા વાવડ સોણાયા ને ગચ મડે ઇસુ મથે વેસ્વાસ ક્યા