47. ૪૭. ફીલીપી નગર મેં પાઉલ ને સીલાસ

જડે સાઉલ સજે રોમ રાજ્ય મેં મોસાફરી કરે લા લગો તડે ઈ પેન્ઢ જો રોમન નાલો “પાઉલ” જો વાવર કરે લા લગો. હેકડો ડી, પાઉલ ને એનજો ભેરુ સીલાસ ઇસુ જે ખાસે વાવડ જો પેરચાર કરે લા ફીલીપી નગર મેં વ્યા. ઉ સેર જે બારા હેકડી નાંય જે મુર મેં હેકડે થાનક તે પુગા. જતે માંડું પ્રાર્થના કરે લા ભેરા થ્યા વા. ઓતે એની કે લુડીયા નાલે જી બાઈમાડુ ભેરી થઇ જકો હકડી વેપારી બાઈ વઈ. ઈ ઈશ્વર કે પ્રેમ કેન્ધી વઈ ને એનીજી પુજા કેન્ધી વઈ.

ઈશ્વર લુડીયા જો મન ખોલો ક્યા કોલાય કે ઈ ઇસુ જે ખાસે વાવડ મથે વેસ્વાસ કેન્ધી વઈ ને ઈ ને એનજો કોટમ બાપ્તીસમાં ગેણા. ઈ પાઉલ ને સીલાસ કે પેન્ઢ જે ઘરે અચેજો નોત્તરો ડેને. એતરે ઉ એનજે કોટમ ભેરા રયા.

પાઉલ ને સીલાસ વડે ભાગ જે માડુ એ કે પ્રાર્થના જી જગા તે ભેરા થીન્ધા વા. રોજ જડે ઉ ઓતે વેન્ધા વા, ભોછડે આત્મા જેં મેં વો એડી હકડી છોરી એનજી પોઠીઆ ફીરધી વઈ. ભોછડે આત્મા સે ઈ માડુ એ જો ભવીસ વતાઈન્ધી વઈ. એતરે ઈ ભવીસ ભાખે ને પેન્ઢ જે માલીક કે ખાસા પઈસા કમાઈ ડીન્ધી વી.

જડે ઉ વેની રયા વા તડે ઉ ચાકરાણી રડ કઢી ને ચોન્ધી વી, “હી માંડું સર્વસકતીમાન ઈશ્વર જા ચાકર આય. ઈ આંકે આંજે ઓધાર જો માર્ગ વતાઈ રયા આય.” એન પેરમાણે હી કેન્ધી વી એતરે પાઉલ નારાજ થઈ વ્યો.

છેલી ભાકી હકડો ડી ચાકરાણી રડ કઢે જી સોરૂઆત કેઈ, ત પાઉલ ઉ છોરી મંજારા જકો ભોછડો આત્મા વો એનકે ચેં, “ઇસુ જે નાં મેં એનમેં નું બારા નકરી અચ.” એન જ ટેમ તે ભોછડો આત્મા એનકે છડી ડેને.

ઉ છોરી જા માલીક બોરા ખારા થઇ વ્યા. ઉ સમજી વ્યા કે ભોછડે આત્મા વેગર છોરી માડુ જો ભવીસ વતાઈ સક્ધી ન એતરે માડુ એનજે માલીક કે પઈસા નઈ ડે.

એતરે ચાકરાણી જા માલીક પાઉલ ને સીલાસ કે રોમન અધીકારી વટે ખણી વ્યા. ઉ એન કે છડી સે છામ્ભે ને કેધખાને મેં પુરી છ્ડ્યા.

ઉ પાઉલ ને સીલાસ કે કેધખાને જે મંજારા ગોપત જગા મેં વેધા, ને એનીજા પગ લકડે જે ચોરસે મેં બંધી લાથે. ત પણ મધરાત જો ઉ ઈશ્વર જે વખાણ જા ભજન ગાઈન્ધા વા.

ઓચન્ધે ઓતે હકડો આકરો લોડો આયો. કેધખાને જા મડે ધરવાજા ખોલી વ્યા ને મડે કેધી જી સંગર ટોટી પઈ.

કેધખાનું સમ્ભારીંધલ જાગી પ્યો. ને જડે ઈ નેરે કે કેધખાને જા ધરવાજા ખોલા આય ત ઈ બોરો ધેરજી વ્યો. ઈ વીચારે કે કેધી ભજી વ્યા આય. એતરે ઈ પેન્ઢ કે હણી વેધે જી જોજના ભનાઈ. [ એનકે ખભર વી કે કેધી ભજી વેન્ધા ત રોમન અધીકારી એનકે મારી વેજધા.] પણ પાઉલ એનકે નેરે ને રડ કઢે, “ખમી રો! પેન્ઢ કે કીં એ નોક્સાન મ કેજ! અસીં મડે હેતે જ અઈઉં.

કેધખાનું સમ્ભારીંધલ ધોબધો પાઉલ ને સીલાસ વટે આયો, ને પોછા કેઈ “ઓધાર ગેને લા આંઉ કોરો કરીઆં?” પાઉલ જભાભ ડેને,”જ તું પરભુ ઇસુ ખ્રીસ્ત મથે વેસ્વાસ કેને ત તોજો ને તોજે કોટમ જો ઓધાર થીન્ધો.” તડે કેધખાનું સમ્ભારીંધલ પાઉલ ને સીલાસ કે પેન્ઢ જે ઘરે કોઠી વ્યો ને એનીજા ગા ધુતે. પાઉલ કેધખાનું સમ્ભારીંધલ જે ઘર જે મણી કે ઇસુ જા ખાસા વાવડ સોણાય.

કેધખાનું સમ્ભારીંધલ ને એનજો સજો કોટમ ઇસુ મથે વેસ્વાસ ક્યા ને બાપ્તીસમાં ગેને. તડે કેધખાનું સમ્ભારીંધલ પાઉલ ને સીલાસ કે ખાધે જો ડેને ને ભેરા થે ને બોરા રાજી થ્યા.

બ્યે ડી નગર જા અધીકારીઉ પાઉલ ને સીલાસ કે છડી ડેના ને ઓનીકે આગના ડેના કે આંઈ ફીલીપી કે છડી ડયો. પાઉલ ને સીલાસ લુડીઆ ને કેતરાક બ્યા ભેરુ જી મોલાકાત ક્યા પોય ઉ સેર છડી ડેના. ઇસુ જા ખાસા વાવડ પખડાજી વ્યા. ને ખ્રીસ્તી જી સંખ્યા વધધી વઈ.

પાઉલ ને બ્યા ખ્રીસ્તી અગુઆ ઇસુ જા ખાસા વાવડ જો પેરચાર કરે લા ને સખાય લા ગચ મડે સેર મેં સફર ક્યા. ઉ મંડલી જે વેસ્વાસીએ કે ધીંગા કે લા ગચ મડે કાગર લખેં. એન મેં નું કેતરાક કાગર બાઈબલ જી ચોપરી ભની વ્યા.