48. ૪૮. ઇસુ ઈ જ અચેવારા મસીહા

જડે ઈશ્વર ધોનીયા જી સૃષ્ટી ક્યા, તડે મડે પવીતર વો. કોઈ પાપ ન વો. આધમ ને હવા હેકડે બ્યે કે પ્રેમ કેન્ધા વા, ને ઉ ઈશ્વર કે પ્રેમ કેન્ધા વા. કોઈ ભીમારી કે મોત ન વો. જેડો ઈશ્વર કે ખપધો વો એડી જ ધોનીયા વી.

હવા કે છેતરે લા સેતાણ ભગીચે મેં એન ભેરી ગાલ કેઈ. પોય આધમ ને હવા ઈશ્વર સામું પાપ ક્યા. ઉ પાપ ક્યા એતરે, પ્રીથ્વી મથે મડે ભીમાર પેતા ને મરી વેનેતા.

આધમ ને હવા પાપ ક્યા એનસે હકડી ખતરનાક ગાલ ભની. ઉ ઈશ્વર જા ધોસ્મણ ભની વ્યા. એનજો પરીણામ હી આયો કે તે પોય જા મડે માડુ પાપી સોભાવ ભેરા જનમ ગનેતા ને ઈ પણ ઈશ્વર જા ધોસ્મણ આય. ઈશ્વર ને માડુ જે વીચ મેં જો સબંધ પાપ સે ટોટી પ્યો. પણ ઈશ્વર વટે હી ટોટલ સબંધ કે વરી પાછો જુડે જી જોજના વઈ.

ઈશ્વર વચન ડેના વા કે હવા જે વંસ મેં નું હકડો સેતાણ જે મથે કે ચેચરી વેજ્ધો, ને સેતાણ એનજે પગ જી પાની તે વાર કેન્ધો. એનજો અરથ હી થ્યો કે ખ્રીસ્ત મરી વેન્ધા, સજી માનવ કોમ જે પાપ લા, ને ઈશ્વર એનીકે વરી જીરો કેન્ધા ને પોય ખ્રીસ્ત મસીહ સેતાણ જી સકતી કે હમેસ લા ચેચરી વેજધા. કેતરાક વરે પોય ઈશ્વર પરગટ ક્યા કે ઇસુ ખ્રીસ્ત જ મસીહા આય.

જડે ઈશ્વર જલપ્રલય સે પ્રીથ્વી જો નાસ ક્યા, એનીને વડો વાણ ભનાય જો ચ્યાં જેસે ઈશ્વર મથે વેસ્વાસ કરે વારે કે ભચાય સગાજે. એડી રીતા મડે પેન્ઢ જે પાપ લા મોત કે જોગ્ય આય, પણ ઈશ્વર પાંકે ઇસુ ડેના ક જકો એની મથે વેસ્વાસ કેં એનકે ભચાય સગાજે.

કેઇક વરે નું યાજક માડુ એ લા ઈશ્વર કે ભલીધાન ડેના જેસે ઓનીકે ખભર પે કે એનજે પાપ જી સજા જોગ્ય આય. પણ ઉ ભલીધાન એનીજે પાપ કે માફ ન કેઈ સક્યા. ઇસુ મણી નું વડા યાજક આય. બ્યે યાજક વારે ન, એનીને હકડે ભલીધાન વારે પેન્ઢ જો અરપણ ક્યા કે સજી માનવ કોમ જે પાપ કે માફ કેઈએ. ઇસુ પવીતર યાજક આય કોજે એનીને મણી જે પાપ જી સજા પેન્ઢ મથે ગેની ગેણા.

ઈશ્વર ઇભ્રાહીમ કે ચ્યાં, “પ્રીથ્વી જી મડે જાતી તો સે આસીરવાધીત થીન્ધી. “ઇસુ ઇભ્રાહીમ જે વંસ મેં નું વા.

મડે જાતી એનસે આસીરવાધિત આય, કોજે જકો મડે ઇસુ મથે વેસ્વાસ કેતા એનકે પાપ સે ઓધાર મલેતો, ને ઈ ઇભ્રાહીમ જો આત્મીક બચો ભની વનેતો. જડે ઈશ્વર ઇભ્રાહીમ કે પેન્ઢ જે પોત્તર, ઇસાક જો ભલીધાન ડેને લા ચ્યાં ત ઈશ્વર ઇસાક જે ભધલે ભલીધાન થે લા હેકડી રેઢ ડેના. પાં મડે પાં જે પાપે લા મોત કે લાયક અયોં, પણ ઈશ્વર એનજી રેઢ, ઇસુ કે પાં જે ભધલે મરે લા હલાય ડેના.

જડે ઈશ્વર મીસર ડેસ મથે છેલી ભીમારી હલાયા, તડે ઈ મડે એજરાએલ જે કોટમ કે ચ્યાં કે ઈ હેકડે ડો વેગર જી રેઢ જો ભલીધાન ડીએ ને એનજો લુઈ પેન્ઢ જે ધરવાજે જી બારસાખ તે લગાય. જડે ઈશ્વર ઈ લુઈ ડેઠા તડે ઈ ઉ ઘર કે છડી ને અગીયા વ્યા ને એન ઘર મેં જે પેલે નર બચે કે મારી ન વેધા. હી ગાલ કે પાસ્ખા જો પરવ ચેં મેં અચેતો.

ઇસુ પાં જે પાસ્ખા જી રેઢ આય. ઉ પવીતર ને પાપ વેગર જા વા ને એનીકે પાસ્ખા જે પરવ જે ટાણે મારી વેધે મેં આયા વા. જડે કોઈ માડુ ઇસુ મેં વેસ્વાસ કે તો, તડે ઇસુ એનજે પાપ જો મોલ ચોકાયતા ને ઈશ્વર જી સજા મેં નું ઈ છોટી વેનેતો.

ઈશ્વર એજરાએલ કે વચન ડેના વા કે ઉ એનીજી ચુન્ઢેલી પેરજા વી. પણ હાણે ઈશ્વર હેકડો નયો કરાર ક્યા આય ઈ સજી માનવ કોમ લા આય. હી નયે કરાર સે કો પણ જાતીજો કો પણ માડુ ઇસુ મેં વેસ્વાસ સે ઈશ્વર જી પેરજા જો ભાગ ભની સકેતો.

મુસા હેકડો વડો પરબોધક વો, ઈ ઈશ્વર જે વચન કે પરગટ કેં. પણ ઇસુ મડે પરબોધકે મેં વડા પરબોધક વા. ઈ ઈશ્વર આય, જકો એનીને ચ્યાં આય ને ક્યા આય ઈ ઈશ્વર જો કમ ને સભધ વા. એતરે લા ઇસુ કે ઈશ્વર જા સભધ ચેં મેં આયા આય.

ઈશ્વર ધાઉધ રાજા કે વચન ડેના વા કે એનજે વંસ મેં નું હેકડો ઈશ્વર જી પેરજા મથે હમેસ રાજ કેન્ધો. કોજે ઇસુ ઈશ્વર જો પોત્તર મસીહ આય. ઈ ખ્રીસ્ત આય. ઈ ધાઉધ જો ખાસ વંસ આય, ઉ હમેસ જે લા રાજ કેઈ સકેતો.

ધાઉધ એજરાએલ જો રાજા વો, પણ ઇસુ સજી ભેરમાંન્ઢ જા રાજા આય. ઉ વરી પાછા અચીન્ધા, ને પેન્ઢ જે રાજ મેં નીંઆ ને સાંતી સે હમેસ રાજ કેન્ધા.