1. ઉપેજ

ઈસાં કરીની આખેની શરૂઆત હુયની દેવની છ દિસ માં પુથવી ને તેમાંતલા અખાંજ ઉપેજ કે. દેવની જદવ પુથવી ઉપેજ કરેલ તાહાં તી આદાંરાં ખલ ભરેલ હતી અન ખાલી હતી. અઠ દુસરાં કાહિંજ નિહી હતાં. પન દેવના આતમા પાને વર હિલ હતા.

તાંહા દેવની સાંગા,"ઉજેડ હુંય. "ની ઉજેડ હુયનાં. અન દેવની તો ઉજેડ હેરા કાય તો બેસ આહા ની તેલા "દીસ" સાંગા. તેની તેલા આદાંરાં થી સુટાં પાડાં, અન તેલા "રાત" સાંગી. દેવની ઊપેજને પુડલે દિસી ઊજેડ બનવા.

ઊપેજ ને દૂસરે દીસી દેવ બોલના અન પુથવી વર જાગા બનવી. તેની આબુટ ને વરલે પાનીલા અન બુટે ને પાનીલા વાયલાં પાડા.

તિજે દિસિ, દેવ બોલનાં ની પાનેલા કોરડી ભુંયથી અલગ કરના. તેની તે કોરડી ભુંયલા પુથવી સાંગી અન પાનેલા "દરે" સાંગા ની દેવની હેરાં કાય તેની જિં બનવાહા તી બેસ આહા.

તેને માગુંન દેવની સાંગા, પુથવી ચારા, બંયવાળા સાક ને ફળ ઉંગવ. "ની તિસાંજ હુયના. દેવની હેરા કાય તેની જીં ઉપેજ કરેલ આહા તિ બેસ આહા.

ને ઊપેજ ને ચોથે દીસિ, દેવ બોલના ને દિશ, ચાંદ, અન ચાંદને સાહલા બનાવના. યે સાટી કાય તે ધરતી વર ઉજેડ દેત ને રાત અન દિસલા વયલા પાડત. ને દેવની હેરાં કાય તેની જીં ઊપેજ કરેલ તી બેસ આહા.

પાંચમે દીસિ, દેવ બોલના નિ અખાંજ જીવ જે પાનેમાં તરાયતાહાંત તે બનવાંત. નિ દેવની હેરાં કાય તેની જીં ઊપેજ કરેલ આહા તી બેસ આહા અન દેવની તેલા આસિરવાદ દિદા.

ઊપેજ ને છટે દીસી દેવની સાંગા, "પુથવી વરલાં અખેજ જાતના જીવસાં ઊપેજ હુય. "ને દેવની જિસાં સાંગેલ હતાં તેને જિસાં જ હુયના. કોડાક ગાંવના પશુ, કોડાક પોટી ચાલનાર અન કોડાક જંગલીપશુ હતાત.ની દેવની હેરાં કાય તિં બેસ આહા.

અન દેવની સાંગા, "યે આપલે પોતેને સવરૂપમાં ને પૂતળાં ને જીસાં માનુસલા બનાવું. તેં પુથવી વર અન આખે જીવસાંહવર સતા ચાલવત."

દેવની જરાક માટી લિદી, અન તેલા માનુસને રૂપના આકાર દીદા, અન તેમાં તેની જીવનાં સુવાસ ફુંકા. યે માનુસનાં નાંવ આદમ હતાં. દેવની એદનવાડી બનવી, જઠ આદમ રહી સક, અન તેલા તે આખેહની સંબાળ કરૂલા સાટી થેવાં.

વાડીને મદી દેવની દોન ખાસ ઝાડાં રોપાંત - જીવનનાં અન ખરાં ખોટાં જાનુંલાનાં ઝાડ, દેવની આદમલા સાંગા કાય તે વાડી માથલાં આખેજ ઝાડાનાં ફળ તું ખાય સકહસ, ફક્ત ખરાં ખોટાં જાનુલાનાં ઝાડનાં ફળ ખાવલ નિહિ. અન જો તું યે ઝાડાનાં ફળ ખાસીલ ત તું મરસિલજ.

તાહા દેવની સાંગા. "માનુસ એખલા રહ તી બેસ નીહી. "પન પશુજીવમાથુંન કનાં પન આદમને જોડીદાર બની સકનાં નીહિ.

તેને સાટી દેવની આદમલા ભરનિજમાં ટાકાં. અન દેવની તેને પાંસુળેમાંતહુન એક લીદી, ને તેની એક બાયકો બનવી, ની તેલા તો આદમ પાસી લયનાં.

ની જદવ આદમની તેલા હેરાં, તેની સાંગા, "સેલ્લે" યી એક માને જીસિ આહા. તેની તેલા બાયકો સાંગા, કાહાં કાય તી ગોહોમાંહુન લેવામાં ઇયેલ હતી. યે સાટી માનુંસ પોતેને આસ - બાહાસલા સોડિ દિલ ને તેને બાયકો હારી દોની એક હુયતીલ.

દેવની માનુસ અન બાયકોલા પદરને જીસા બનવાં. તેની તેલા આશિરવાદ દીદા ને સાંગા, "તુમાલા ખુબ પોસાં, અન પોસે હુયત ને આખે પુથવીલા ભરી દે" અન દેવની હેરાં કાય તેની જીં કાંહી બનાવેલ હતાં તીં ખુબજ બેસ હતાં, ને તો ખુબજ ખુસ હૂયના. યીં આખાંજ ઉપેજને છ દિસમાં બનવાં.

જદવ સાતમાં દિસ આના તદવ દેવની તેનાં કામ આખાંજ પૂરાં કેંત. યે દિસી દેવની તેનાં આખાંજ કામ માહુંન આરમ લિદા. તેની સાતમે દિસલા આશીરવાદ દિદા અન તેલા પવિતર નક્કી કરા. કાહા કાય યે દિસી તેની તેનાં આખાંજ કામામાંહુન આરમ લીદા. ઇસાં કરીની દેવની પુથવી અન તેમાંથલાં આખાંજ ઉપેજ કરાં.