2. દુનેમાં પાપના પરવેસ......

દેવની તેને સાટી બનાવેલ બેસ વાડીમાં આદમ ને તેની બાયકો ખુશમાં રહ હતાત.તેમાં હુન કોની પન ડગલાં પોવેલ નીંહી હતાંત, ને તેખલ તેહલા લાજ પન નિહિ યે હતી. કાહા કાય દુનેમાં પાપ નિ હતાં. તેં ઇસદાલા દેવને હારી વાડીમાં ચાલત અન ગોઠી લાવત.

પન વાડીમાં એક ઠગ સાપ હતા. તેની બાયકોલા સોદાં કાય, કાય દેવની ખરેખર તુંમાલા ઇસાં સાંગાહાં, કાય વાડીને આખે જ ઝાડાંસાં ફળ તુમને ની ખાવલા?.

બાયકોની સાંગા, " દેવની આમાલા સાંગેલ આહા, કાય આમી આખેજ ઝાડાહનાં ફળ ખાય સકજહન સિવાય ખરાં ખોટાં જાનુલાને ઝાડનાં ફળ "દેવની આમાલા સાંગાહાં, જો તુમી યી ફળ ખાસે કાય તેલા અડકસે ત તુમિ મરશેલ."

સાપની બાયકોલા સાંગા "યિં ખરાં ની આહા. તુમી ની મરા "દેવ જાનહ કાય તુમી ખાસેલ તેજ સમયે તુમી દેવને જીસાં ખરાં ખોટાં જાનનારા હુંયી જાસેલ.

બાયકોની હેરાં ફળ ખાવલા સાટી બેસ, અન હેરૂલા મસ્ત આહા. તી પન અકલવાળી બનુલા માગ હતી, તાહાં તેની એક ફળ ખુડાં અન ખાયની. તેને માગુન તેની તેને ગોહોલા જો તેને હારી હતા તેલા પન ખાવલા સાટી દિદાં અન તો પન તીં ખાયનાં.

લગેજ તેહના ડોળા ઉગડીગેત અન તેહી હેરાં કાય તેં નાગા આહાત. તેહી પાનાં ખલ એકદુસરે હારી સિવીની ડગલાં બનવુલા અન પોતેનાં સરિર દપાડુલા ઇચાર કે.

તાહા માનુસ અન તેની બાયકોની વાડીમાં હિંડતા દેવના જાબ આયકા. તેં દોની દેવથી દપી ગેંત. અન દેવની માનુસલા સાંગા, "તું કેવ આહાસ? "આદમની સાંગા. "માં વાડીમાં તુના ચાલુલાના અવાજ આયકનાંવ, ને તે સાટી માં બિહનાંવ, કાહા કાય માં નાગા હતા. "તાહાં માં દપી ગેંવ.

તાહાં દેવની સોદાં "તુલા કોની સાંગા કાય તું નાગા આહાસ? જે ઝાડનાં ફળ ખાવલા મય તુલા ના પાડેલ હતી તી તું ખાયનાહાસ કાય? "માનુસ સાંગના માને હાંરી રહુલા સાટી જિ બાયકો તુંય માલા દિદીહિસ તેની માલા ફળ દીદાં. તાહાં દેવની બાયકોલા સોદાં, યિં તુંય કાય કેંસ? તાહાં બાયકોની સાંગા " સાપની માલા ઠગાં"

દેવની સાપલા સાંગા, તું શાપિત આહાસ. તું પોટિં ચાલસી ની ધુળ ખાસીલ. તુને અન બાયકોને વચ્ચે ને તુને પોસાંને અન તેનાં પોસાં વચ્ચે માં દુશમની કરવીન. બાયકોનાં પોસાં તુની ડોકી ચિહકતિલ અન તું તેની એડી ચિહકસિલ.

તેને માગુન દેવની બાયકોલા સાંગા, કાય તું દુ:ખીં હુયીની બાળક જલમસીલ. અન તું તુને ગોહોલા ધરી રહસિલ, ને તો તું વર સતા ચાલવીલ..

દેવની માનુસલા સાંગા તુંય તુને બાયકોની ગોઠ માનીહુન માને નિયમલા તોડી ટાકાસ. આતાં ભુંય સાપિત હુયેલ આહાં અન તુને ખાવલાં ઉપેજ કરુલા ખુબ મેહનત કરૂલાં પડીલ. તું મરસિલ અન તુનાં સરીદ પાસાં ધુળમાં મિળી જાલ. તે માનુસની પોતેને બાયકોનાં નાંવ હવા એટલે "સજીવ" પાડના કાહા કાય તી આખે સજીવસી આયિસ હતી. અન દેવની આદમ અન હવાલા પશુ ને ચાંબડાનાં ડગલાં પોવાંડાંત

તાહા દેવની સાંગા, હેરા માનુસ આપલેમાંત્લા એક સરકાં ખરાં ખોટાં જાનનાર હુયનાહા. તેહાલા જીવનને ઝાડનાં ફળ ખાંવદેવલા નિહી, રખેને તેં સદા જીવતાં રહત."તાહાં દેવની આદમ ને હવાલા એદનવાડી માહુન બાહેર કાડી ટાકાં. અન દેવની ઝાડને વાડીલા સાચવુલા સાટી મુખે દારા વર પરાક્રમી દૂત સહાલા થેવાત હુયનિ તે જીવનને ઝાડનાં ફળ માહુન ખાત.