11. ૧૧. પાસ્ખા

પરમેશ્વર ફારુન કે ચેતાય કે જ ઈ એજરાએલીએ કે વને લા નઈ ડે ત ઈ માડુ ને જનાવરે મેનુ પેલે જનમ ગને વારે કે મારી વીજ્ધા. જડે ફારુન હી સોણે તડે ઈ ન મનેજો ને પરમેશ્વર જી આગયા ન મને જો નક્કી કઈ

પરમેશ્વર મથે જ કોઈ વેસા કરે એન લા હકડો મારગ ડના આય કે જેન સે ઓનીજે પેલે જનમ ગને વારે કે ભચાય સકાજે. મડે કોટમ કે હકડી ખોટખાંપણ વેગર જી રેઢ ગેનણી ને એનજો ભલીધાન કરેજો.

પરમેશ્વર એજરાએલીએ કે ચ્યાં કે ભલીધાન જે લુઈ મેં નું થોરોક ઓનીજી ધરવાજે જી બારસાખ મથે લગાય ને સેકેલો માંસ આથે વેગર જી માની ભેરો તકડ સે ખાઈ ગનો. ઉ જડે ખેન્ધા વા તડે ઓનીકે મીસર છડે લા તૈયાર રે લા વતાય.

પરમેશ્વર એજરાએલીએ કે જેડો કરે જો ચ્યાં વા એડોજ ઉ ક્યા. અધરાત જો પરમેશ્વર મીસરી જે પેલે જનમ ગને વારે કે મારી વજેલા નકર્યા.

મડે એજરાએલીએ જે કમાડ અગીયા લુઈ લગાય મેં આયો વો, જેસે પરમેશ્વર ઉ મણી કે છડી ડે. ઓનીમેં જો મડે સલામત વો. ભલીધાન જે લુઈ જે કારણ ઓનીકે છડી ડને મેં આયા.

પણ મીસરીઉ પરમેશ્વર જો મન્યા ન, ને ઓનીજી આગયા મન્યા ન. એતરે પરમેશ્વર ઓનીજે ઘર કે છ્ડ્યા ન. પરમેશ્વર મીસરી જે મડે પેલે જનમ ગને વારે કે મારી વેધા.

મીસર જો મડે નર બચો જેલ મેં નું કરે ને ફારુન જે ઘર મેં પેલે જનમ ગને વારે મડે મરી વ્યો. મીસર મેં માડુ પેન્ઢ જે આકરે ડોખ મેં રૂને લા લગા ને વીલાપ કરે લા લગા.

ઓન જ રાત, ફારુન, મુસા ને હારુન કે કોઠાય ને ચેં, “એજરાએલીએકે ખણી ને હેવર જ મીસર છડી ડયો!” મીસરીઉ પણ એજરાએલીએકે હેવરજ હલ્યા વનેજી વીનતી ક્યા.