12. ૧૨. નિર્ગમન

એજરાએલી મીસર છડે સે બોરા રાજી વા. હાણે ઉ ગુલામ ન વા ને ઉ વચન જે ડેસ મેં વની રયા વા. એજરાએલી મીસરી વટેનું જોકો મંગ્યા, ઉ મડે એતરે સુધી ક સોન,ચાન્ધી ને બઈ કીમતી ચીજું પણ ડના. કતરાક બ્યે ડેસ જા માડુ જોકો પરમેશ્વર મથે વેસા રખધા વા ઉ પણ એજરાએલી ભેરા મીસર છડી ને વ્યા.

પરમેશ્વર ઓનીકે ડી જો ઉંચે મેઘસ્તંભ નું આગેવાની ડીન્ધા વા ને રાત જો ઉ આગસ્તંભ ભની વેન્ધો વો. ઓનીજી મુસાફરી મેં પરમેશ્વર હમેસ ઓની ભેરા વા ને મારગ ડરસન ડીન્ધા વા ઓનીકે જોકો કરે જો વો ઈ ત ફક્ત ઓની પોઠીઆ હલે જો વો.

થોરેક ટેમ પોય, ફારુન ને એનજે લોક જો મન ભધલાય વ્યો ને ઉ વરી એજરાએલીએ કે ઓનીજા ગુલામ ભનાય લા મંગ્ધા વા. પરમેશ્વર ફારુન કે હઠીલો ક્યા કે જેસે લોક નેરી સકે, હી જ હ્કડા સચા પરમેશ્વર આય. ને સમજી સકે, ઉ યહોવા, ફારુન ને એનીજે ઈશ્વર નું જજા બરુકા આય.

એતરે ફારુન ને એનજો લસ્ક્રર એજરાએલીએ કે વરી પેન્ઢ જા ગુલામ ભનાય લા પોઠીઆ પ્યા. જડે એજરાએલી નેર્યા કે મીસર જો લસ્કર અચી રયો આય તડે ઓનીકે સમજ આવઈ કે ઉ ફારુન જે લસ્કર ને લાલ સમુંન્ધર જી વીચ મેં ફસી વ્યા આય. ઉ બોરા ધરજી વ્યા ને ચોણ લગા, “ કુલાય પાં મીસર છડી ડના? અસીં મરે લા વની રયા અયોં!”

મુસા એજરાએલીએ કે ચેં, “ ધ્રેજો ન! “પરમેશ્વર અજ આં લા લડાઈ કેન્ધા ને આંકે ભચાઈન્ધા.તડે પરમેશ્વર મુસા કે ચ્યાં, એજ્રએલીએ કે ચોં કે ઉ લાલ સમુન્ધર કોરા અગીયા વને.”

તે પોય પરમેશ્વર મેઘસ્તંભ હટાય ને એજરાએલીઉ ને મીસરી જે વીચમે રખે જેસે મીસરીઉ એજરાએલીઉ નેરી ન સકે.

પરમેશ્વર મુસા કે ચ્યાં કે તોજો હથ સમુન્ધર મથે લમો કઈ ને પાણી જા બ ભાગ કઈ ડે. તડે પરમેશ્વર વા હલાયા ને સમુન્ધર જો પાણી અવરી કોરા ને સવરી કોરા હટી વ્યો ને સમુન્ધર વીચ મેં મારગ ભની વ્યો.

એજરાએલીઉ બોય કોરા પાણી જી વીચ મેં નું સુકી ભુમી તે હલ્યા.

તે પોય પરમેશ્વર મેઘસ્તંભ હટાય વધા જેસે મીસરીઉ એજરાએલીઉ એ કે વેન્ધે નેરી સકે.મીસરીઉ ઓનીજી પોઠીઆ પે જો નક્કી ક્યા.

એતરે ઉ સમુન્ધર જે મારગ સે એજરાએલીએ જો પીછો ક્યા, પણ પરમેશ્વર મીસરી એ કે ધરજાય વધા ને ઓનીજા રથ ફસી વ્યા. ને ઉ રડ કઢે, “હતે નું ભજો!” પરમેશ્વર એજરાએલીએ લા લડાઈ કરી રયા આય.

એજરાએલીઉ સલામત રીતા સમુન્ધર જે ઓન પાર પુજી વ્યા પોય પરમેશ્વર મુસા કે વરી પેન્ઢ જો હથ લમો કરે લા ચ્યાં. જડે ઈ એડો કઈ કે તેર જ પાણી મીસરીઉ મથા ફેરી વ્યો ને મીસરીએ જો સજો લસ્કર બુડી વ્યો.

જડે એજરાએલીઉ નેર્યા કે મીસરીઉ મરી વ્યા આય, ઓનીને પરમેશ્વર મેં ભરોસો ક્યા ને વેસા ક્યા કે મુસા પરમેશ્વર જો પ્રબોધક આય.

એજરાએલીઉ એતરે લા પણ રાજી થઈ વ્યા કે, પરમેશ્વર ઓનીકે મોત ને ગુલામી મેં નું ભચાયા વા! હાણે ઉ પરમેશ્વર જી સેવા કરેલા આજાધ વા. એજરાએલીઉ ઓનીજી નઈ આજાધી જો ઓછવ મનાય લા ગચ મડે ગીતુ ગાઈન્ધા વા ને મીસરીએ જે લસ્કર સે ઓનીકે ભચાય લા પરમેશ્વર જી સ્તુતી ક્યા.

પરમેશ્વર એજરાએલીએ કે હર વરે પાસ્ખા પરવ જો ઓછવ કરે જી આગયા ડના વા જેસે ઉ યાધ રખી સકે કે કેડી રીતા પરમેશ્વર ઓનીકે મીસરીએ મથે ખટ ડેરાયા વા ને ઓનીકે ગુલામી મેં નું છ્ડાયા. ઉ એનકે ખોટખાપણ વેગર જો રેઢ કપી ને એનકે આથે વેગર જી માની ભેરો ખાઈ ને ઓછવ કેન્ધા વા.