29. ૨૯. હકડે ડયા વેગર જે ચાકર જી વારતા

હકડો ડી, પીતર ઇસુ કે પોછે, માલીક, કેતરી વખત મું જે ભા કે માફ કેઇંઆ જડે ઈ મું સામા પાપ કરે જો ચાલુ રખે? કોરો સત વખત?” ઇસુ જભાભ ડેને, “ સત વખત ન, પણ સીન્તેર વખત સત!” એન રીતા ઇસુ હી અરથ વતાયા કે પાંકે હમેસ માફી ડીણી ખપે. પોય ઇસુ હી વારતા ચ્યાં.

ઇસુ જભાભ ડેને, “ પરમેશ્વર જો રાજ હકડે રાજા જેડો આય જે પેન્ઢ જે ચાકરે ભેરો હેસાભ કરે લા મંગેતા. એનજો હકડો ચાકર ચીકાર રૂપીયે જો કરજો કેં

ચાકર હી લેણો ચોકાય સક્યો ન, એતરે રાજા ચેં, “લેણો ચોકાય લા હી માડુ ને એનજે કોટમ કે ગુલામ વારે વકી છડો.”

ચાકર રાજા વટે પગે પેઇ ને વીનતી કેં, “ મું ભેરો જેણા જલી ને ત આંઉ તોજો મડે કરજ ચોકાઈ ડીન્ધો. ‘રાજા કે એન મથે ડયા આવઈ એતરે એનજો મડે લેણો માફ કેં ને એનકે વેનણ ડેને.”

પોય જડે ઉ ચાકર રાજા વટે નું બારા નેકરયો, તડે ઈ એનજે સાથી ચાકર કે મલ્યો જે મથે ઉ કતરાક રૂપીઆ મંગધો વો. ચાકર એનજે સાથી ચાકર જી નડી જલી ને ચેં, “ મું જો લેણો ચોકાય ડે ”

સાથી ચાકર એનજે પગે પેઇ ને ચેં, ‘ મું લા જેણા જલ ત આંઉ મડે તોજો લેણો ચોકાય ડીન્ધો.’ પણ એનજે ભધલે ઉ, ચાકર એનજે સાથી ચાકર કે જેં સુધી ઈ લેણો ન ચોકાય તે સુધી એનકે કેધખાને મેં પુરાઈ લાથે.”

કેતરાક બ્યા ચાકર હી થીન્ધે નેરે ને ઉ મડે ગચ ડોખી થઇ વ્યા.ઉ રાજા વટે વ્યા ને એનકે મડે ચેં સોણાયા.’’

રાજા ચાકર કે હકલ કેં ને એન કે ચેં, ઓ ભોછ્ડા ચાકર! આંઉ તોજો મડે લેણો માફ કયો કોલાય કે તું મું કે વીનતી કઈ. તોકે પણ એડો જ કરે જો વો,” રાજા બોરો ખારો થ્યો ને જે સુધી મડે લેણો ચોકાય ન ડે તે સુધી ઉ ચાકર કે કેધખાને મેં પુરાઈ લાથે.”

પોય ઇસુ ચેં, “આંઈ આંજે ભા કે આંજે હીંએં સે માફ નઈ કયો ત મું જા સરગ જા પે પણ આં મણી ભેરા એડોજ કેન્ધા.”