30. ૩૦. ઇસુ ૫૦૦૦ માડુએ કે માની ખારાયતાં

ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે કે બોધ ડેને લા ને સખાય લા ગચ મડે ગામે મેં હલાય. ઉ જતે ઇસુ વા ઓતે પાછા આયા તડે ઉ જકો ક્યા વા ઈ ઇસુ કે ચેં સોણાયા. પોય ઇસુ ઓની કે લેખ વાર વેસા ખાધેલા તરા જે બઈ કોરા હકડી હેકાન્ત જગા તે એની ભેરા વને લા આવકારો ડેને. એતરે ઉ મડે હોડી મેં વેઠા ને તરા જે બઈ કોરા વ્યા.

પણ કેઇક જેણા ઇસુ ને એની જે ચેલે કે હોડી મેં વેન્ધે ડેઠાં. હી મડે ઈની કે મલે લા ધોડી ને એની જી મોર પોજી વ્યા. જડે ઇસુ ને એની જા ચેલા ઓતે પુગા તડે, માડુએ જી વડી ગરધી એની મોર નું જ વાટ નેરધી વઈ.

ગરધી મેં ૫૦૦૦ માડુ વા, જેં મેં બાઈમાડુ ને બચે કે લેખે મેં નાય આયા. ઇસુ કે એની મથે ગચ ડયા આવઈ. હી મડે રેઢાર વેગર જા રેઢ જેડા વા. એતરે ઈ ઓનીકે સખાય ને એની મેં જકો ભીમાર વા ઉ મણી કે સાજા ક્યા.

ઓલ્થે ટાણે ચેલા ઇસુ કે ચ્યાં, “ ગચ અવેર થઇ આય ને નજીક મેં કોઈ ગામ નાય. માડુ એ કે વેનણ ડયો કે જેસે ઈ ખાધે જો કીં ક ગની સકે.”

ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે કે ચ્યાં, “ આંઈ એની કે કીં ક ખાધે લા ડયો!” ઉ ચ્યાં, અસીં ઉ કેડી રીતા કઈ સકો? અસાં વટે ફકત પંજ માની ને બ મછલી આય.”

ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે કે ચ્યાં, કે માડુ કે ગા મથે ૫૦ જે ભર મેં વેઈ રે લા ચ્યો.

પોય ઇસુ પંજ માની ને બ મછલી હથ મેં ગેન્યા, મથે આકાસ મેં નેરે, ને ખાધે મથે પરમેશ્વર જો આભાર મને.

પોય ઇસુ માની ને મછલી જા ટોકર ક્યા. ઉ ટોકર માડુ મેં વેરાય લા ચેલે કે ડેને. ચેલા ઈ ખાધો બ્યે કે ડીન્ધા વ્યા ને ઈ ખોટયો ન! મડે માડુ ખાધા ને ધ્રો ક્યા.

તે પોય, ચેલા જકો ખાધે જો વધ્યો વો ઉ ભેરો કરે લા લગા ને એન સે ૧૨ સુંઢલા ભરાય વ્યા. મડે ખાધે જો પંજ માની ને બ મછલી મેં નું વો.