34. ૩૪. ઇસુ બઈ વારતા સખાયતા

ઇસુ ઓની કે સરગ જે રાજ જી કતરીક વારતા સોણાયા. આખાણી રીતા, “સરગ જો રાજ રાઈ જે ડાણે જેડો આય, જેં કે હકડો માડુ ખણી ને પેન્ઢ જે ખેતર મેં પોંખેતો. આંઈ બોજોતા કે રાઈ જો ડાણો બ્યે મડે બેજ કના નન્ઢો વે તો.”

“પણ જડે રાઈ જો ડાણો ઓગેતો, ત ઉ ભગીચે મેં જે મડે જાડ મેં મણી નું વડો જાડ ભની વનેતો. એતરો વડો કે પંખી અચી ને એન જી ડારીઉ મથે વીએતા.”

ઇસુ હકડી બઈ વારતા સોણાયા, “સરગ જો રાજ હકડે એડે આથે જેડો આય કે જેં કે હકડી બાઈમાડુ માની જે લેખ અટે મેં ગોયતી કે ઉ સજે અટે મેં મલી વ્યો.

સરગ જો રાજ હકડે એડે ખજાને જેડો આય કે જેં કે હકડે માડુ કે જુડેતો ને ઉ ખેતર મેં લકાય છડે. બ્યે માડુ કે હી ખજાનો મલ્યો ને ઉ વરી એનકે ડટી છડે, ઉ એતરો મડે રાજી થઇ વ્યો કે ઈ વની ને એન વટે જકો વો ઈ મડે વકણી છડે ને ઉ ધન સે ઈ ખેતર વકાંધો ગની ગને.”

“પરમેશ્વર જો રાજ કીંમતી લાટમ લાટ મોતી જેડો આય. જડે વેપારી કે હી મોતી જોડે તો તડે ઉ વેકાન્ધો ગને લા ઈ વની ને પેન્ઢ જો મડે વેકણી છડે.”

પોય ઇસુ જકો પેન્ઢ જે ખાસે કમ તે ભરોસો રખધા વા ને બ્યે કે હલકા મનધા વા એડા કેતરાક કે વારતા સોણાયા ઇસુ ચ્યા, “બ માડું મંદીર મેં પ્રાર્થના કરે લા વ્યા. એનમેં નું હેકડો જકાત ઓગરાય વારો, ને બ્યો ધાર્મીક યાજક વો.”

“ધાર્મીક યાજક એન પરમાણે પ્રાર્થના કેઈ કે, ‘પરમેશ્વર આંજો આભાર, કે આંઉ બ્યે જેડો તીંજ હી જકાત ઓગરાય વારે જેડો પાપી ન અયાં – લુંટારો, અન્યાયી, વેભીચારી.

ધાખલા તરીકે, આંઉ અઠવારીએ મેં બ ફેરા ઓપવાસ કરીઆંતો ને મુંજે મડે ધન ને માલ જો ડો ટકા ડીઆંતો.

ઉ જકાત ઓગરાય વારો માડુ યાજક નું છેટો ઓભો રયો, ને અખ્યું મથે ખણી ને નેરે પણ ન. પણ ઈ પેન્ઢ જી છાતી કોટે ને પ્રાર્થના કેઈ, ‘પરમેશ્વર, કેરપા કેઈ ને મું મથે ડયા ક્યો કોજે આંઉ હકડો પાપી અયાં.”

પોય ઇસુ ચ્યાં “આંઉ તોકે ચાંતો કે, પરમેશ્વર ઉ જકાત ઓગરાય વારે જી પ્રાર્થના સોયે ને એનકે ન્યાયી જાએર ક્યા. પણ એનીકે ધાર્મીક યાજક જી પ્રાર્થના ખાસી ન લગી. જકો અભીમાની આય એડે મણી કે પરમેશ્વર નમ્ર કેન્ધા, ને જ કો પેન્ઢ કે નમ્ર કેંતા એન કે માન વારા કેન્ધા.”