4. ૦૪. એભરામ ભેરો પરમેશ્વર જો કરાર

જલપ્રલય જે ગચ મડે વરે પોય, ધોનીયા મેં માડુ વધી વ્યા વા, ને ઉ હકડી જ ભાષા કોછધા વા. પરમેશ્વર પ્રીથ્વી કે ભરી ડને લા જોકો આગનાં ડના વા, એનજે ભધલે ઉ ભેરા થ્યા ને નગર બન્ધે.

ઉ એંકારી ભન્યા, ને પરમેશ્વર જોકો ચ્યાં વા એનજી ઉ સંભાર ગન્યા ન. ઓનીને અભ સુધી પુગે એડો ઉંચો મિનારો બન્ધે જી સરુઆત ક્યા. પરમેશ્વર નેર્યા કે ઉ ભોછડાઈ કરેલા ભેરા મલી ને કમ કેન્ધા રોન્ધા ત ઉ જજી પાપ વારી ગાલ્યું કેન્ધાં.

એતરે પરમેશ્વર ઓનીજી ભાસા ભધ્લાય વધા ને ઉ મણી કે ધોનીયા મેં વીખેરી વધા. જોકો નગર ઉ બંધે જી સરુઆત ક્યા વા એનજો નાલો બાબીલ વો. જેં જો અરથ ગુંચવણ થીએતો.

ગચ વરે પોય પરમેશ્વર અભરામ નાલે જે માડુ ભેરા ગાલ કઈ. પરમેશ્વર એનકે ચ્યાં “તોજો મોલક ને તોજો કોટમ છડી ને જન જગા આઉં તોકે વતાયાં ઓતે તું વન. આંઉ તોકે આસીરવાધ ડીન્ધો ને તો નું હકડી વડી કોમ પેધા કેઇન્ધો. આંઉ તોજો નાલો વડો કેન્ધો. જોકો તોકે આસીરવાધ ડે એનકે આંઉ આસીરવાધ ડીન્ધો ને જોકો તોકે સરાપ ડે ઓનીકે આંઉ સરાપ ડીન્ધો. તો લા કરે ને પ્રીથ્વી જે મડે કોટમ આસીરવાધીત થીન્ધા.

એતરે અભરામ પરમેશ્વર જી આગનાં મને. ઈ એનજી ઘરવારી સારાય, એનજા મડે નોકર ને જોકો એની વટે વો ઉ મડે ગની ને પરમેશ્વર જોકો કનાન ડેસ વતાયા વા ઓતે ઈ વ્યો.

જડે અભરામ કનાન મેં આયો તડે પરમેશ્વર ચ્યાં, “તોજી આજુભાજુ નેર “આંઉ તોકે ને તોજે વન્સ વારસે કે હી ડેસ જોકો તું નેરીએતો વારસે જે રુપ મેં ડીન્ધો. તડે અભરામ ઉ ડેસ મેં વસી વ્યો.

હકડો ડી અભરામ, સર્વ સકતીમાન પરમેશ્વર જે યાજક મલખીસદેક કે મલ્યો. મલખીસદેક અભરામ કે આસીરવાધ ડને ને ચેં, આકાસ ને પ્રીથ્વી જા ધણી અભરામ કે આસીરવાધ ડે. “તડે અભરામ મલખીસદેક કે એન વટે જોકો પણ વો એન મેં નું ડો મો ભાગ ડને

ગચ વરે વટાઈ વ્યા,પણ અભરામ ને સારાય કે અયાં સુધી પોત્તર ન વો. પરમેશ્વર અભરામ ભેરા ગાલ ક્યા ને વરીનું વચન ડના કે તોકે પોત્તર થીન્ધો ને આકાસ જે તારા જતરા એન જા વન્સજ થીન્ધા. અભરામ પરમેશ્વર જે વચન કે મને. પરમેશ્વર જાએર ક્યા કે અભરામ ન્યાયી વો કોલાય કે ઈ પરમેશ્વર જે વચન કે મન્યો વો.

તડે પરમેશ્વર અભરામ ભેરા કરાર ક્યા. કરાર ત બ પક્સ વીચ મેં જી સમજુતી આય. પરમેશ્વર ચ્યાં, આંઉ તોકે તોજો પેન્ઢ જો જ પોત્તર ડીન્ધો. આંઉ કનાન ડેસ તોજે વન્સજે કે ડીન્ધો. પણ અયાં સુધી અભરામ કે પોત્તર ન વો.