42. ૪૨. ઇસુ સરગ મેં હલ્યા વનેતા

જન ડી ઇસુ મરે મેં નું જીરા થ્યા વા, ઇસુ જા બ ચેલા, અગીયા જે હકડે નગર મેં વની રયા વા. જકો ઇસુ ભેરો ભન્યો વો એનજી ઉ ગાલ્યું કેન્ધા વા. એની કે આસા વઈ કે ઉ ખ્રીસ્ત વા, પણ એનકે મારી વજે મેં આયા વા. બાઈમાડુ ચેં કે ઈ વરી જીરા થ્યા આય. એનીકે કીં એ સમાજ પોન્ધી ન વઈ કે કેન ગાલ તે વેસ્વાસ કેઈએ.

ઇસુ એની જે મુર મેં પુગા ને એની ભેરા હલે લા લગા, પણ ઉ ઇસુ કે ઓરખી સક્યા ન. ઈ એનીકે પોછા ક્યા ઉ કોરો ગાલ કેઈ રયા આય. તડે ઉ એનીકે પોઠલે ડી એ મેં ભની વઈ ઇસુ જી ગાલ ચ્યાં. એનીકે અચરજ લગી કે એનકે ખભર નાય કે યરુસાલેમ મેં કોરો કોરો ભની રયો આય.

પરમેશ્વર જે વચન મેં ખ્રીસ્ત લા કોરો લખેલ આય ઈ ઇસુ ઓની કે બોજાયા. ઈ ઓની કે યાધ ડેરાયા કે ભવીસભાખે વારે ચ્યાં વા કે ખ્રીસ્ત કે ડોખ ડને મેં અચીન્ધો, એનકે મારી વજે મેં અચીંધા પણ ઈ ત્રે ડી પોય મરે મેં નું જીરા થીન્ધા. તડે ઉ ઈ નગર મેં અચી પુગા જતે ઉ બ માડુ રે વારા વા. તેં સુધી લગભગ ઓલ્થો ટાણો થઈ વ્યો વો.

ઉ બ માડુ ઇસુ કે ઓની ભેરા રે જો ચ્યાં. તડે ઇસુ ખમી વ્યા. જડે ઉ વીયારું કરેલા તૈયારી ક્યા, તડે ઇસુ માની જો હકડો ટોકર ખણે, એન મથે પરમેશ્વર જો આભાર મને ને પોય માની જા ટોકર ક્યા. ઓચન્ધે ઉ એન કે ઓરખી ગેણા કે ઈ ઇસુ આય. પણ ઓન જ પલ ઉ એનીજી નજર મેં નું ગાયબ થઇ વ્યા.

ઉ બ માડુ હકડે બ્યે કે ચ્યા, “ઉ ઇસુ વા!” જડે ઉ પરમેશ્વર જે વચન મેં નું બોજાયા તડે પાંજે હીંએં મેં રાજીપો ન થીન્ધો વો. તેર જ, ઉ પાછા યરુસાલેમ હલ્યા વ્યા. ઉ ઓતે પુગા પોય ઉ ચેલે કે ચ્યા કે, ઇસુ જીરા આય. અસીં એન કે ડેઠા.

જડે ચેલા હેકડે બ્યે ભેરી ગાલ કેઈ રયા વા ઓચીન્ધે ઇસુ એની વીચ મેં પરગટ થ્યા. ચેલા વીચાર ક્યા કે ઈ કોક ભુત આય. પણ ઇસુ ચ્યા કે, આંઈ કોલાય ધ્રેજોતાં ને આંજે મન મેં કોલાય વેસ્વેસ થીએતો મુંજા હથ ને પગ નેરો. કોજે આત્મા કે કાયા નતી વે જેડો મું કે આય.” ઈ કોક ભુત નાય હી સાબીત કરે લા ઈ કીંક ખાધે જો મંગ્યા. ઉ એન કે રન્ધ્લ મછી જો ટોકર ડેના. ને ઉ ઈ ખાધે.

ઇસુ ચ્યા, “આંઉ આંકે ચ્યો વો કે મું લા પરમેશ્વર જે વચન મેં લખેલો આય. જડે ઈ ઓની જા મન ઓપ્ટારે તડે ઉ પરમેશ્વર જા વચન બોજી સક્યા. ગચ મડે વરે મોર લખે મેં આયો વો કે ખ્રીસ્ત ડોખ સેન કેન્ધા, મરી વેન્ધા ને ત્રે ડી પોય મરે મેં નું જીરા થીન્ધા.

“પવીતર સાસતર મેં હી પણ લખેલો આય કે મુંજા ચેલા પરચાર કેન્ધા કે મણી કે પસ્તાવો કરે ને પાપે જી માફી ગનણી જરૂરી આય. એનજી સરૂઆત યરુસાલેમ નું થીન્ધી, ને પોય મડે ડેસ જી પેરજા વટે ને મણી ઠેકાણે તે વેન્ધા. આંઈ હી ગાલ જા સાકસી અયો.”

પોય ચાલી ડી લગી, ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે સામું પરગટ થ્યા. હકડો ડી હકડે જ ટાણે ઉ ૫૦૦ નું જજા માડુ સામું પરગટ થ્યા ઈ કતરીક રીતા પેન્ઢ જે ચેલે સામું સાબીત ક્યા કે ઉ જીરા આય ને ઈ ઓનીકે પરમેશ્વર જે રાજ જો સખાયા.

ઇસુ પેન્ઢ જે ચેલે કે ચ્યા, “સરગ ને પ્રીથ્વી જી મડે સત્તા મું કે ડને મેં આવઈ આય. એતરે લા આંઈ વનો, મણી જાતી જી પેરજા કે ચેલા ભનાયો ને ઓની કે પે, પોત્તર ને પવીતર આત્મા જે નાં સે બાપ્તીસમાં ડયો, ને આંઉ આંકે જકો આગના ડેણો અયાં ઉ મડે ગાલ્યું એની કે સખાયો. યાધ રખો, આંઉ હમેસ આં ભેરો હુન્ધો.”

ઇસુ જે મરે મેં નું જીરે થ્યે જે ચાલી ડી પોય ઈ પેન્ઢ જે ચેલે કે ચ્યા, “જે સુધી મુંજો પે આંકે પવીતર આત્મા જી સકતી ન ડે તેં સુધી યરુસાલેમ મેં જ રો જા. પોય ઇસુ કે સરગ મેં ખણી ગને મેં આયા ને વડર એન કે ઢકી છ્ડ્યા. ઇસુ પરમેશ્વર જે સવરે હથ તે વેઠા જેસે મડે તે રાજ કરીએ.