46. ૪૬. પાઉલ ખ્રીસ્તી ભનેતો

સાઉલ હકડો જુઆન માડુ વો જકો સ્તેફન કે મારી વેધા વા, ઉ માડુ જે લુગડે જી ચોકી કેન્ધો વો ઈ ઇસુ ખ્રીસ્ત મથે વેસ્વાસ ન કેન્ધો વો ને એન લા વેસ્વાસીએ કે હેરાણ કેન્ધો વો. ઈ યરુસાલેમ જે ઘર ઘર મેં વની ને બાઈમાડુ, માડુ મણી કે જલી ને કેધખાને મેં પુરી છડધો વો. વડો યાજક સાઉલ કે રજા ડેને કે ઈ ખ્રીસ્તીએ કે જલી ને કેધખાને મેં વજેલા દમસ્ક મેં વને ને ઓનીકે યરુસાલેમ મેં ગની અચે.

જડે સાઉલ દમસ્ક જી વાટ તે વો તડે આકાસ મેં નું ભારી ઓજાસ એન ફેરધે ચમક્યો ને ઈ હેઠા છણી પ્યો. સાઉલ કોક કે હીં ચોન્ધે સોયે, “સાઉલ! સાઉલ! તું મું કે કોલાય હેરાણ કે તો?” સાઉલ પોછા કેઈ, “પરભુ, આંઈ કેર અયોં? ઇસુ જભાભ ડેના, “આંઉ ઇસુ અયાં. તું મું કે હેરાણ કેઈંએં તો!”

જડે સાઉલ ઓભો થ્યો, તડે ઈ નેરી સક્ધો ન વો. એન જા ભાઈબંધ એન કે દમસ્ક કોરા કોઠી વ્યા. સાઉલ ત્રે ડી કીં એ ખાધે કે પીધે ન.

દમસ્ક મેં અનાન્યા નાલે જો હેકડો ચેલો વો. પરમેશ્વર એન કે ચ્યા, “ જન ઘર મેં સાઉલ ખમ્યો આય ઓતે વન. એન મથે તોજો હથ રખ જેસે ઈ વરી ડેસ્ધો થઇ સકે.” પણ અનાન્યા જભાભ ડેને, “પરભુ હી માડુ વેસ્વાસીએ કે કેડી રીતા હેરાણ કેઈ આય ઈ આંઉ સોયો અયાં. પરમેશ્વર એન કે જભાભ ડેના, “વન! આંઉ એન કે પસંધ કયો અયાં કે ઈ યહુધીએ કે ને બઈ પેરજા કે મું જો નાં વતાય. ઈ મું જે નાં લા ગચ મડે ડોખ સેન કેન્ધો.”

એતરે લા અનાન્યા સાઉલ વટે વ્યો, એન મથે પેન્ઢ જો હથ રખે, ને ચેં, “અચીન્ધે ટાણે ઇસુ જકો તોજી વાટ મેં તો સામે પરગટ થ્યા, ઈ મું કે તો વટે હલાયા આય. જેસે તું પેન્ઢ જી નજર પાછી ગની સકે ને પવીતર આત્મા સે ભરજી વની સકે. સાઉલ તેર જ વરી ડેસધો થઇ વ્યો, ને અનાન્યા એન કે બાપ્તીસ્માં ડેને. પોય ઈ ખાધો ખાધે ને એન જી સકતી પાછી આવઈ.

ઉ ટેમ, સાઉલ દમસ્ક મેં રે વારે યહુધીએ કે પેરચાર કરે લા લગો, “ઇસુ પરમેશ્વર જા પોત્તર આય,” યહુધી કે અચરજ થઇ કે જકો માડુ વેસ્વાસીએ જો નાસ કરે જી કોસીસ કેન્ધો વો, ઈ પણ હાણે ઇસુ મથે વેસ્વાસ કેઈ ગેણે આય. સાઉલ યહુધી સામું હી સાભીત કેન્ધો વો કે ઇસુ ઈ જ ખ્રીસ્ત આય.

ગચ ડી પોય, યહુધીઉ સાઉલ કે હણી વેધે જી જોજના ભનાયા. ઉ નગર જે ધરવાજે તે માડુ એ કે નજર રખે લા હલાયા જેસે એન કે મારી વજે મેં અચે. પણ સાઉલ કે હી જોજના જી ખભર પઈ વઈ ને એનજા ભાઈભન્ધ એન કે ભચી વેને લા મધધ ક્યાં. હકડી રાત જો એનકે ટોકરી મેં વેરાય ને કોટ મથે નું હેઠા ઓતારી છડે. દમાસ્ક નું નકરી ને તેર જ ઈ ઇસુ જો પેરચાર કરે જો ચાલુ રખે.

સાઉલ ચેલે કે મલે લા યરુસાલેમ મેં વ્યો પણ ઉ એન સે ધરજધા વા. પોય બારનાબાસ નાલે જો હેકડો વેસ્વાસી સાઉલ કે પ્રેરીતે વટે કોઠી વ્યોને ઈ ચેં કે સાઉલ દમસ્ક મેં કેડી રીતા ભાધુરી સે પેરચાર કયો વો ને તે પોય, ચેલા સાઉલ કે સ્વીકારી ગેણા.

કેતરાક વેસ્વાસીઉ જકો યરુસાલેમ જી હેરાણી સે છેટા હલ્યા વ્યા વા ઉ છેટે અન્તયોખ નગર મેં હલ્યા વ્યા ને ઓતે ઇસુ જે ખાસે વાવાડ જો પેરચાર ક્યા. અન્ત્યોખ મેં જજા યહુધી ન વા, પણ પેલી વખત એન મેં નું ગચ મડે વેસ્વાસી ભની વ્યા. બારનાબાસ ને સાઉલ હી નયે વેસ્વાસીએ વટે વ્યા જેસે ઉ ઓની કે ઇસુ જે બારે મેં જજો સખાય સકે ને ખ્રીસ્તી સમાજ કે મજભુત કેઈ સકે. અન્તયોખ મેં વેસ્વાસીએ કે “ખ્રીસ્તી” ચેં મેં આયા

હકડો ડી જડે અન્તયોખ જા મડે ખ્રીસ્તી માડુ ઓપવાસ ને પ્રાર્થના કેઈ રયા વા, તડે પવીતર આત્મા ઓનીકે ચ્યાં, “બારનાબાસ ને સાઉલ કે મું જો કમ કરે લા અલગ કયો જન કમ લા આંઉ એન કે હકલ કયો અયાં. તડે અન્તયોખ જી મંડલી બારનાબાસ ને સાઉલ લા પ્રાર્થના ક્યા ઓની મથે પેન્ઢ જા હથ રખ્યા. તડે ઉ એન કે બ્યે ઠેકાણે તે ઇસુ જા ખાસા વાવડ જો પેરચાર કરે લા હલાયા. બારનાબાસ ને સાઉલ ગચ મડે જાતીએ કે ઇસુ જા ખાસા વાવડ સોણાયા ને ગચ મડે ઇસુ મથે વેસ્વાસ ક્યા