45. ૪૫. ફીલીપ ને કુસડેસ જો અધીકારી

મોર જે ખ્રીસ્તી સમાજ મેં હકડો માડુ વો જેં જો નાં સ્તેફન વો. ઈ ખાસે મોભે વારો ને ગનાની ને પવીતર આત્મા સે ભરલ વો. સ્તેફન ગચ મડે ચમત્કાર વારા કમ કયો વો ને માડુએ કે ઈ માન સે સખાઈન્ધો વો.

હકડો ડી જડે સ્તેફ્ન ઇસુ જે વીસે સખાય રયો વો, ત કતરાક યેહુધી માડુ જકો ઇસુ મથે વેસ્વાસ કેન્ધા ન વા, એન ભેરા ધલીલ કરે લા લગા. ઉ બોરા ખારા થઇ વ્યા ને સ્તેફન લા ધાર્મીક અગુઆ કુડ કોછ્યા. ઉ ચ્યા, “અસીં તોકે મુસા ને પરમેશ્વર સામું નીન્ધા કેન્ધે સોયા અયોં!” ધાર્મીક અગુઆ સ્તેફ્ન કે જલી ને વડે યાજક ને બ્યા યહુધી અગુઆ વટે ગની વ્યા, જતે કુડ કોછે વારા સ્તેફન સામું કુડ કોછ્યા.

વડો યાજક સ્તેફ્ન કે પોછા ક્યા, “કોરો હી મડે ગાલ્યું સચી આય?” સ્તેફ્ન ઓનીકે અભરામ જે ટેમ નું કેઈ ને ઇસુ જે ટેમ લગી પરમેશ્વર જકો અધભુત કમ ક્યાં વા ઉ મડે ગાલ્યું યાધ કરાય ને જભાભ ડને કે કેડી રીતા પરમેશ્વર જી પેરજા પરમેશ્વર જી આગના કે મન્યા ન. તડે ઈ ચેં, “આંઈ કઠણ હીંએં જા ને પરમેશ્વર જે સામું થે વારા અયોં, આંઈ હમેસ પવીતર આત્મા જી સામું થ્યોતાં જેડી રીતા આંજા પોરખા પરબોધકે કે મારી વેધા ને પરમેશ્વર જી સામા થ્યા. પણ આંઈ ત એનસે પણ ભોછ્ડો કમ ક્યા! આંઈ ખ્રીસ્ત કે મારી વેધા!”

જડે હી ગાલ ધાર્મીક અગુઆ સોણ્યા ત ઉ ખારા થઇ વ્યા ને પેન્ઢ જા કન ભન્ધ કેઈ છ્ડ્યા ને વડે સડ સે રડ કાઢ્યા. ઉ એનકે નગર જી બારા ખણી વ્યા ને એનકે મારી વેધે લા એન મથે પાણાં હણે જો ચાલુ ક્યા.

જડે સ્તેફન મરી રયો વો, તડે ઈ વડે સડ સે ચેં, “ઇસુ મું જે આત્મા કે ખીંકાર.” પોય ઈ ગુડા ખોડે ને વડે સડ સે રડ કઢે, “ પરભુ, હી ધોસ એની તે ન રખો.” પોય ઈ વટાઈ વ્યો.

સાઉલ નાં જો હકડો જુઆન સ્તેફન કે મારી વજે મેં રાજી વો ને ઈ ઉ માડુ જા લુગડે જી ચોકી કેન્ધો વો જકો એનકે પાણા હણી રયા વા. ઓનજ ડી, યરુસાલેમ મેં ગચ મડે માડુ ઇસુ પોઠીયા હલે વારે કે હેરાણ કેણ લગા, એન કારણ સે વેસ્વાસી બ્યે ઠકાણે ભજી વ્યા. ઉ જતે પણ વ્યા ઓતે ઉ ઇસુ જે ખાસે વાવડ જો પેરચાર ક્યા.

ઇસુ જો હેકડો ચેલો જેં જો નાલો ફીલીપ વો ઉ વેસ્વાસી મેં નું હેકડો વો જકો હેરાણ જો ભોગ ભન્યો વો ને યરુસાલેમ છડી ને ભજી વ્યો વો. ઈ સમરૂન નગર મેં વ્યો જતે ઈ ઇસુ જે ખાસે વાવડ જો પેરચાર કયો ને ઓતે ગચ મડે જો ઓધાર થ્યો. હકડો ડી, પરમેશ્વર જો હેકડો ડુત ફીલીપ કે રણ જે મારગ તે વને જી આગના ડેને. જડે ઈ મારગ મેં વની રયો વો તડે ફીલીપ કુસ ડેસ જે હકડે વડે અધીકારી કે પેન્ઢ જે રથ મેં વેન્ધે નેરે. પવીતર આત્મા ફીલીપ કે ચ્યાં કે. “વન ને હી માડુ ભેરી ગાલ કર.”

જડે ફીલીપ રથ જી મુર મેં પુગો તડે ઈ ખોજે કે યસાયા પરબોધક જી ચોપરી વાંચધે સોયેં. ઈ વાંચી રયો વો, “ઉ એન કે રેઢ વારે હણી વજે લા ખણી વ્યા ને ઈ રેઢ વારે સાંત વા, ઉ હેકડો સભધ પણ ન કોછે. ઉ એન ભેરો ભોછ્ડો વેવાર ક્યા ને એનકે માન ન ડેના. ઉ એનજો જીવ ગેની ગેણા.”

ફીલીપ ખોજે કે પોછે, “તું જકો વાંચી રયો અયેં કોરો તું બોજે તો?” ખોજો જભાભ ડેને, “ના, મું કે કોઈ બોજણ ન ડે ત આંઉ કેડી રીતા બોજી સકા. કેરપા કેઈ ને મું ભેરો અચી ને વી. કોરો યસાયા પેન્ઢ લા લખે આય કે કોક બ્યે લા લખે આય?

ફીલીપ એથીઓપીઆ જે ઉ માડુ કે બોજાય કે યસાયા ઇસુ જે બારે મેં લખે આય. ફીલીપ પવીતર સાસતર જે બ્યે ભર મેં નું વાવર કેઈ ને ઇસુ જા ખાસા વાવડ ચેં સોણાય

વાટ મેં વેન્ધે ફીલીપ ને એથીઓપીઆ જો માડુ પાણી જે તરા વટે આયા. એથીઓપીઆ જો માડુ ચેં, નેર! હતે પાણી આય! કોરો મું કે બાપ્તીસમાં જુડી સકે? ને ઈ રથ કે ઓભો રખે જો હોકમ ડેને.

પોય ઈ બોય પાણી મેં હેઠા વ્યા, ને ફીલીપ ખોજે કે બાપ્તીસમાં ડેને. જડે ઉ પાણી મેં નું બારા આયા તડે પવીતર આત્મા ફીલીપ કે પરયા ખણી વ્યા ને ઈ ઓતે માડુએ કે ઇસુ જા ખાસા વાવડ ડને જો ચાલુ રખે.

ખોજો ઇસુ કે પરભુ મની ને બોરો રાજી થ્યો ને પેન્ઢ જે ઘર જી વાટ તે હલ્યો વ્યો.