9. ૦૯. પરમેશ્વર મુસા કે હકલ ક્યા.

યુસુફ જી મોત પોય એન જા મડે સગા મીસર મેં રયા. ઉ ને ઓનીજા વન્સ ગચ વરે સુધી ઓતે રયા ને ઓનીકે ગચ મડે બચ્ચા થયા. ઉ એજરાએલી ચોંવાણા.

કઈક વરે પોય, એજરાએલી બોરા વધી વ્યા. મીસર ડેસ વારે કે હાણે યુસુફ અથવા ત ઈ ઓનીજી કેડી રીતા મધધ કઈ વઈ ઈ ઓનીકે યાધ રયો ન વો. ઉ એજરાએલીએ સે ધરજ ને લગા કોલાય કે ઉ ગચ મડે વા. એતરે મીસર મેં ઓન વખત જોકો ફારુન રાજ કેન્ધો વો ઉ એજરાએલીએ કે મીસરીએ જા ગોલા ભનાય.

મીસરી એજરાએલીએ મથે મકાન ને સજે નગર કે બન્ધેજો જો ધભાણ ક્યા. આકરી મેનત સે જીન્ધ્ગી બેહાલ ભની વઈ વી, પણ પરમેશ્વર ઓનીકે આસીરવાધ ડના ને ઓનીકે જજા બચ્ચા થ્યા.

ફારુન નેરે કે એજરાએલીએ કે જજા બચ્ચા આય, એતરે ઈ એનજી પરજા કે આધેસ ડને કે ઉ એજરાએલીએ જે મડે નર બચ્ચે કે નાઇલ નાંય મેં ફોગાય ને મારી વજે.

હકડી એજરાએલી બાઈમાડુ નર બચ્ચે કે જનમ ડને. ઈ ને એનજો ઘરવારો ઉ બચ્ચે કે ભની સકે એતરો ટેમ લકાય રખ્યા.

જડે બચ્ચે જા માં પે એનકે જજી વાર લકાય સક્યા ન, તડે ઉ એનકે હકડી ટોપલી મેં રખ્યા ને નાઇલ નાંય જે કંઠે તે તરતો છડી ડના. જેસે ઈ એનકે મોત સે ભચાય સકે. એનજી વડી ભેણ એન મથા નજર રખ્ધી વઈ કે, એનજો કોરો થીન્ધો?

ફારુનજી ધી ટોપલી નેરે ને એન મંજારા ડઠે, જડે ઈ બચે કે ડઠે કે તેરજ એનકે ઈ પેન્ઢ જે પોત્તર વારે ગની ગને. ઈ એજરાએલી બાઈમાડુ કે મોલઈ રખે કે ઈ બચ્ચે જી સંભાર રખે. એન કે હી ખભર ન વઈ કે ઉ બચ્ચેજી જ માં વઈ. જડે બચ્ચો વડો થ્યો જતે હાણે એનકે માં જે ખીર જી જરૂર ન વઈ, ઈ એન કે ફારુન જી ધી વટે પાછો હલાય ડને. એ એનજો નાલો મુસા રખે.

હકડો ડી જડે મુસા વડો થઇ વ્યો તડે ઈ નેરે કે હકડો મીસરી હકડે એજરાએલીએ કે મારી રયો વો. મુસા એનજે ભેરુ એજરાએલી એ કે ભચાય જી કોસીસ કઈ.

જડે મુસા વીચારે કે એન કે કોઈ નાય નેરી રયો તડે ઈ ઉ મીસરી કે મારી વધે ને એનકે ડટી છડે. પણ મુસા જોકો કયો વો ઈ કોક નેરી વ્યો વો.

મુસા જોકો કયો એનજી ખભર ફારૂન કે થઈ તડે ઈ મુસા કે મારી વધે જી કોસીસ કેઈ. મુસા મીસર મેં નું રેણ મેં ભજી વ્યો કે જતે ઈ ફારુન જે સપાઈ નું ભચી વને.

મુસા મીસર નું ગચ પરયા એડા હકડે રણ મેં રેઢાર ભની ને રયો. ઈ ઉ જગા તે હકડી બાઈમાડું સે વીંઆં કેં. એન કે બ પોત્તર થ્યા.

હકડો ડી જડે મુસા રઢ ચારીન્ધો વો, તડે ઈ નેરે કે હકડો જાડ ધોખી રયો આય. પણ જાડ ભસમ થીન્ધો ન વો. મુસા જજો ખાસી રીતે એન કે નેરી સકાજે એતરે લા ઈ એન અગીયા વ્યો. જેડો ઈ ધોખધે જાડ જે મુર મેં પુગો,પરમેશ્વર જો અવાજ ચેં, “મુસા તોજા જોડા કઢ. જન જગા તે તું ઓભો અયેં ઈ પવીતર આય.”

પરમેશ્વર ચ્યાં, “આંઉ મુંજી પેરજા જી પીરા ડઠો અયાં. આંઉ તોકે ફારૂન વટે હલાઈન્ધો. જેસે તું એજરાએલીએ કે મીસર જી ગુલામી મેં નું બારા ગની અચી સકે. આંઉ ઓનીકે કનાન ડેસ ડીન્ધો, એન લા આંઉ અભરામકે, ઈસાક કે ને યાકુબ કે વચન ડનો વો.”

મુસા પોછે, “જ માડુ હી જાણે લા મંગધા કે મુંકે કેર હલાય આય, ત મું કે કોરો ચેજો?” પરમેશ્વર ચ્યાં, “આંઉ જોકો અયાં ઉ અયાં. ઓનીકે ચોં કે “આંઉ અયાં ઈ મુંકે હલાય આય.” ઓનીકે હીં પણ ચોજ કે, આંઉ યહોવા અયાં. આંજા પોરખા અભરામ, ઇસાક ને યાકુબ જો પરમેશ્વર. હી મુંજો હમેશ જો નાલો આય.

મુસા ફારુન વટે વેન્ધે ધરજધો વો, કોલાય કે ઈ વઈચારીન્ધો વો કે ઈ ખાસી રીતા કોછી સકે નતો, એતરે પરમેશ્વર મુસા જે ભા હારુન કે એન જી મધધ લા હલાય. પરમેશ્વર મુસા ને હારુન કે ચેતાયા કે ફારૂન હઠીલો થીન્ધો.