27. ୨୭. ମିଟାଂ ଭାଗି ଶାମାରିତାନ୍ ହଳା କାଥା

ମିଦ୍ଃ ଦିନ୍, ଯିହୁଦି ନିୟମ୍ ଭାଗି ଧାରା ବାଡାୟେ ହଳ୍ ଯୀଶୁଠେନେ ହେଜ୍ଃ ଏନାଏ । ଆଜ୍ଃ, ଯୀଶୁ ବାଳିଜ୍ଃ ଶିଖନାତ୍ ଏମାକ କାନ୍ ଖାତିର୍ ହଳ୍ ଠେନ୍‌ଏ ସଦରା ମେନ୍ତେ ମନେ କେଃଆୟେ। ଅନା ମେନ୍ତେ ଆଜ୍ଃ ଯୀଶୁଈ କୁଲି କେଦେୟାଏ “ଗୁରୁ ଇଞ୍ ଯାଏଯୁଗ୍ ଜୀୱନ୍ ଞାମ୍ ବାଖ୍ରା ଚେଦ୍ଃ ଇଞ୍ ଚିକାୟା?”ଯୀଶୁ ମେନ୍ ରୁଆଳ୍ କେଃଆଏ,ଇଶ୍ୱରାଃ ହୁକୁମ୍ ରେ ଚେଃଦ୍ ଅଲାକାନା?

ଉନି ହଳ୍ଏ ମେନ୍ ରୁଆଳ୍ କେଃଆ,ନଙ୍କା ଅଲାକାନା ଆମରେନ୍ ଈଶ୍ୱର୍ ଆମାଃ ଗଟା ମନେ,ଆତ୍ମା,ଦାଳେ ଆର୍ ହିର୍ଦୟ୍ ତେ ଦୁଲାଳେ ପେ । ଆର୍ ମିଃଟାଂହଁ ନଙ୍କାଗେ ଅଲାକାନା “ଆପେରିନ୍ ଆତୁ ଟଲା ହଳକ ଆପେ ଲେକାଗେ ଦୁଲାଳ୍ କପେ ।” ଯୀଶୁଈ ମେନ୍ କେଃଆ “ଆମ୍ ସାରି କାଥାମ୍ ଲାଇ କେଃଆ ଯୁଦି ଆମ୍ ନଙ୍କାମ୍ କାମିଆ କାଃ ତବେ ଯାୟେଯୁଗ୍ ଜିୱନେମ୍ ଞାମା ।”

ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଉନି ହୁକୁମ୍ ବାତାୱାନ୍ ହଳ୍‌ଦ ହଳ୍ ଠେନ୍ଏ ଞେଲ୍ ହଚଃଆ ମେନ୍ତେ,ଆଜ୍ଃଗେ ଭାଗି କାମିଈଜ୍ କାନାଏ । ଅନାମେନ୍ତେ ଆଜ୍ ଯୀଶୁଈ କୁଲି କେଦେୟାଏ, “ଠିକ୍ ଗେୟା, ତବେ ଇଞ୍‌ରେନ୍ ଟଲା ହଳ୍‌ଦ ଅକୟେ?”

ଯୀଶୁ ଉନି ହଳ୍‌କ ମିଃଟାଂ କାହାନୀ ଲାଇକାତେ ବୁଝାୱ କେଦେୟାଏ । “ମିଃଟାଂ ହଳେ ତାହେଁକାନା ଯାହାଁଏ ଯିରୁସାଲେମ୍ ଖନ୍ ଜିରିହ ଏକେଲାଗେ ତାଳାମ୍ ତେ ଚାଲାଃ କାନ୍ ତାହେଁଦଃ ।”

“ମେନ୍‌ଖାନ୍ ତିନାଃଗାନ୍ କୁମ୍ବୁଳୁ କ ଞେଲ୍ କେଦେୟା ଆର୍‌କ ଦାଲ୍ ଘଲ୍‌ଟାୱ କେଦେୟା । କୁମ୍ବୁଳୁକ ଉନି ହଳାଃ ଝତ ଜିନିଷ୍ କ ରେଜ୍ଃ କେଦେୟା ଆର୍ ଦାଲ୍ କାତେକ ଦର୍‌ମରା କେଦେୟା । ଇନାତାୟମ୍ କ ଚାଲାୱ ୟେନା ।”

ତିନାଂଘାଳିଜ୍ଃ ତାୟମ୍ ମିଃଟାଂ ଯିହୁଦି ନାଏକେ ଅନା ହର୍‌ତେଗେ ହେଜ୍ଃ ଏନାଏ । ଉନି ନାଏକେ ହଳ୍, ଞେଲ୍ କେଦେୟାଏ ହର୍ ଧାରେରେ ମିଦ୍ଃ ହଳେ ଗୁଳ୍‌ଦାୱା କାନାଏ । ଞେଲ୍ କାତେଗେ ହର୍‌ରେନାଃ ଏଟାଃ ଧାରେତେ ଚାଲାୱ ଇଦି ଏନାଏ । ଉନି ହଳ୍‌ଦ ଘଲ୍ଟାୱାକାନ୍ ହଳ୍ ପୁରା ପୁରି ବାଗି କେଦେୟାଏ ।

“ତିନାଂ ଘାଲିଜ୍ ତାୟେନମ୍ ମିଃଟାଂ ଲେବିୟ ନାଏକେ ହଳ୍ ଅନା ହର୍‌ତେଗେ ହେଜ୍ଃ ଏନାୟେ। ଲେବିୟ-ଯାହାଁୟେକ ମାଝୀ ହାଳାମ୍ କ ବଙ୍ଗା ବେଳାରେ ମୁନ୍ଦିଲ୍ ରେକ ଗଳଆ କୱା) ନୁଇ ନାଏକେ ହଁ ଉନି ହଳ୍ ଞେଲ୍‌କାତେ ହର୍ ରେନାଃ ଏଟା ଧାରେତେ ପାରମ୍ ଚାଲାୱ ଏନାୟେ । ଉନିହଁ ଞେଲ୍‌କାତେ ପୁରା ପୁରି ବାୟେ ଞେଲ୍ ଆକାଦେ ଲେକା ତାଳାମ୍ ପାରମ୍ କେଃଆୟେ।”

ଇନା ତାୟମ୍ ସାମାରିୟା ଖନ୍ ମିଃଟାଂ ହଳ୍ ଅନା ହର୍‌ତେଗେ ହେଜ୍ ଏନାୟେ । (ସାମାରିୟା ହଳ୍ ଆର୍ ଯିହୁଦି ହଳ୍ ଦ ବାକ ପଟାୱାଃ) ସାମାରିୟା ହଳ୍ ଞେଲ୍ କେଦେୟାଏ ହର୍‌ରେ ମିଃଟାଂ ହଳେ ଗୁଳ୍‌ଦାୱାକାନା । ଞେଲ୍ କେଦେୟାଏ ଉନିଦ ଯିହୁଦି ହଳ୍ କାନାଏ ମେନ୍ତେ,ଏନ୍‌ରେହଁ ଆଜ୍ଃ ଚେତାନ୍ ରେ ଉଡି ଢେର୍ ଦାୟା ହେଜ୍ଃ ଏନା । ଅନା ଖାତିର୍ ଆଜ୍ଃ ସୁର୍ ଚାଲାୱ କାତେ ଘାୱକରେ ଗାଦ୍ରୁମ୍ ଏ ତଲ୍ କେଦେୟାଏ ।”

“ଇନାତାୟମ୍ ସାମାରିୟା ହଳ୍ ଉନି ହଳ୍‌ ବେରେଦ୍ଃ କାତେ ଆଜିଜ୍ଃ ଗାଧା ଚେତାନ୍‌ରେ ଲାଦେ କେଦେୟାଏ। ସାମରିୟା ଉନି ହଳ୍‌ ଡାକ୍ତର୍ ଖାନାତେ ଇଦି କେଦେୟାଏ ଅନା ହର୍ ତେଗେ । ଅଣ୍ଡେ ସାରା ଘାଳିଜ୍ଃ ଆଜାଃ, ଯତନେ ଇଦି କେଃଆଏ ।”

“ଅନାଦସାର୍ ରେୟାଃ ତେସାର୍ ହିଲଃ ସାମାରିୟା ହଳ୍ ଚାଲାୱ ଏନାୟେ । ଡାକ୍ତର୍ ଖାନାରେନ୍ ଦାୟିତଆନ୍ ହଳ୍‌କୋ ଯାହାଁଉଡିଜ୍ଃ ପୁଇସା ଏମ୍ ହଟଆଃଦେୟାଏ । ଆଜ୍ଃ ଉନି ଡାକ୍ତର୍‌ ମେତାଃଦେୟାଏ, ନୁଇ ହଳ୍ ଜତନେମେ, ଯୁଦି ଆର୍‌ହଁ ଢେର୍ ପୁଇସା ଖର୍ଚଆଃ ତବେଖାନ୍ ରୁଆଳ୍ ଜଖାଃ ବାକି ପୁଇସା ଦଞ୍ଜ ଏମ୍ ହଟୱା ମା ।”

ଇନାତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ଉନି ହୁକୁମ୍ ବାଡାୱ ହଳ୍‌ କୁଲି କେଦେୟାଏ,“ଚେଦ୍ଃଏମ୍ ଉଇହାରେଆଃ? ନିତଃ ଲାଇମେ ଉନ୍‌କୁ ପେ ହଳ୍‌ଖନ୍ ଅକଏ ଉନି ଦାଲ୍ ଗୁଳ୍‌ଦାୱ ହଳ୍‌ଇଜ୍ଃ ଆତୁ ହଳ୍‌ଏ ହୁୟୁଗଃଆ?ଉନି, ହଳ୍ ମେନ୍ ରୁଆଳ୍ କେଃଆୟେ ଯାହାଁୟେ ଆଜ୍ଃକ ଦାୟା ଆଦ୍ଃ ଦେଆୟେ ।”ଯୀଶୁ ଉନିକ ମେତାଃ ଦେୟାଏ “ଦୁ ଆମ୍‌ହଁ ଚାଲାୱ କାତେ ଅନ୍‌କାଗେ କାମିମେ ।”