28. ୨୮. କିଶାଣ୍ କଳା ଚାଲାୱିଆ କାହାନୀ

ମିଃଦିନ୍ ମିଃଟାଂ କିଶାଣ୍ ଚାଲାୱ ଇଜ୍ଃ କଳା ଯୀଶୁଠେନ୍ ହେଜ୍ଃ ଏନାୟେ ଆର୍ କୁଲି କେଦେୟାଏ,“ଭାଗି ଗଙ୍କେ, ଯାୟେଯୁଗ୍ ଜିୟନ୍ ଞାମ୍ ଖାତିର୍ ଚେଦ୍ଃଇଞ୍ ଚିକାୟା?ଯୀଶୁ ଆଜ୍ଃ ମେତାଃ ଦେୟାୟେ,“ଚେଦ୍ଃ ଖାତିର୍ ଇଞ୍‌ ଭାଗି ଗଙ୍କେମ୍ ମେତାଃଦିଞା?”ନଆଁ ଧାର୍ତିରେ ମିଃଟାଂଗେ ଭାଗିୟାୟେ ଉନିଦ ଈଶ୍ୱର୍ କାନାୟେ। ଯୁଦି ଆମ୍ ଯାୟେଯୁଗ୍ ଜିୱନ୍ ଞାମ୍ ସାନାୟେଦ୍ଃ ମେୟାଁ, ତବେ ଆଜାଃ ହୁକୁମ୍ ମାନାୱ ହୁଇଆମା ।

“ଉନି ଚାଲାୱିଜ୍ଃ ଯୀଶୁଈ କୁଲି କେଦେୟାଏ, ଅକା ହୁକୁମ୍ ଇଞ୍ ମାନାୱ ପଳାୱାଞ୍ଜା ।” ଯିଶୁ ମେନ୍ ରୁଆଳାଃଦେୟାଏ,“ହଳ୍ ଆଲମ୍ ଗଜ୍ଃ କଆ । ଆଲମ୍ ଲାଟ୍‌ଘାଟିଆ । ଆଲମ୍ କୁମ୍ୱୁଳୁୟା। ଏଳେ କାଥା ଆଲମ୍ ଲାଇୟା। ଆୟ ଆର୍ ବାବା ସେବା କିନ୍‌ମେ,ଆର୍ ଆମ୍‌ରେନ୍ ଆତୁ ହଳ୍‌କ ଆପନାର୍ ଲେକାଗେ ଦୁଲାଳ୍ କମେ ।”

ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଉନି କଳା ମେନ୍ କେଃଆୟେ,“ଇଞ୍ ନଆକଦ ଗିଦ୍ରା ଖନ୍‌ଗେ ମାନୱ ବାତାୱ ଆଗୁୟେଆଞ୍ । ଯାୟେଯୁଗ୍ ଜିୱନ୍ ଞାମ୍ ଖାତିର୍ ତେ ଆର୍ ଚେଦ୍ଃଇଞ୍ କାମିୟାଁ?”ଯୀଶୁ ଆଜ୍ଃ ଞେଲ୍ କେଦେୟାଏ ଆର୍ ଦୁଲାଳ୍ କେଦେୟାଏ ।

ଯୀଶୁ ମେନ୍ ରୁଆଳ୍ କେଃଆୟେ, ଯୁଦି ଆମ୍ ସନତଃଅମ୍ ମନେୟେଆ,ତବେଖାନ୍ ଆମ୍‌ଠେନ୍ ଯାହାଁଗେ ଧନ୍ ଦୁରୀ ମେନାଃ ଝତ ଆଖ୍‌ରିଞ୍ଜ୍ କାତେ, ଅନା ପୁଇସା ରେଙ୍ଗେଜ୍ଃ ହଳ୍ ହାଟିଞା କମେ,ଆର୍ ଅନା ଧନ୍ ଦ ସେର୍ମାରେମ୍ ଞାମା । ଇନା ତାୟମ୍ ହେଜୁଃ ମେ ଆର୍ ପାଞାଞ୍ ମେ।

ଯିଶୁଆଃ କାଥା ଆଞମ୍ କାତେ ଉନି କଳା ଉଡି ଢେର୍ ଦୁଖ୍‌ଏ ବୁଝାୱ କେଃଆ ଚେଦାଃସେ ଉନିଦ ଉଡି କିଶାଣ୍ ହଳେ ତାହେଁ କାନା ଆର୍ ଉନି ଆଜାଃ ଧନ୍ ବାଂ ବାଗି ସାନାୟେ କାନ୍ ତାହେଁଦ । ଉନି କଳା ଯୀଶୁ ଠେନ୍‌ଖନ୍ ଆଚୁର୍ କାତେ ଅଳାଃଏ ରୁଆଳ୍ ଏନା ।

ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ଆଜଃରିନ୍ ଚେଲାକ ମେତାଃଦ୍ କଆଏ,“କିଶାଣ୍ ହଳ୍ ଖାତିର୍‌ତେ ଉଡି କୁଠିନ୍ ଗେୟା ସେର୍ମା ପୁରିରେ ବଲନ୍ ଦ! ହଁ ପାଛେ ମିଟାଂ ଉଟ୍ ସୁଇ ଭୁଗାଃରେ ଆଲଗାତେ ପାରମ୍ ଦାଳେୟାଃ ଆଏ ।”

ତିନ୍ ଜଖାଃ ଚେଲାକ ଆଞ୍ଜମ୍ କେଃଆ ଚେଦ୍ଃ ଯୀଶୁଈ ରଳକାନା, ଆଞ୍ଜମ୍ ତେଗେକ ଚମ୍‌କାୱ ଏନା । ଉନକୁ ଲାଇକେଃଆ, “ଯୁଦି କାଥା ନଙ୍କାଃ ତବେ ଈଶ୍ୱର୍ ଅକୟେ ବାଞ୍ଚାୱୟାଏ?”

ଯୀଶୁ ଆକସେନ୍ କୟଃକାତେ ମେନ୍ କେଃଆଏ,“ନଆଁ ହଳ୍ ଲାଗିଦ୍ଃ ତେ ଆକତେ ବାଞ୍ଚଅ ଲାଗିଦ୍ଃ ଦ ବାଂ ଗାନଃଆ। ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଈଶ୍ୱର୍ ଠେନ୍‌ଦ ଅକାହଁ ବାଂ ଗାନଗାଃ ଦ ବାନୁଆନାଂ।”

ପିତର୍ ଯୀଶୁଈ ମେତାଃଦେୟାଏ,“ଆଲେ ଆମ୍‌ରେନ୍ ଝତ ଚେଲାକ ଝତୱାଃ ବାଗିକାତେ ଆମ୍‌ଲେ ପାଞାଃ ଆକାଦ୍ଃ ମେଆଁ । ଆଲେ ଚେଦ୍ଃଲେ ଞାମା?”

ଯୀଶୁ ମେନରୁଆଳ୍ କେଃଆଏ,“ଝତଗେ ଅକୟେ ଇଞ୍ ଖାତିର୍ ଅଳାଃ,ବୟହା, ମେଶ୍ରା,ବାବା, ଆୟ, ଗିଦ୍ରାକ ଆର୍ ବାଂ ଧନ୍ ବାଗିଆୟେ ଉନିଦ ଅନାଖନ୍ ମିଦ୍ ସାଏ ଗୁନ୍ ଜାସ୍ତି ଞାମ୍ ରୁଆଳାୟେ ଆର୍ ଯାୟେଯୁଗ୍ ଜିୟନ୍ ହଁୟେ ଞାମା । ମେନ୍‌ଖାନ୍, ଉଡିଢେର୍ ମାଣାଂ ହଳ୍ ତାୟମଃଆକ ଆର୍ ତାୟମ୍ ହଳ୍ ମାଣାଂଗଂଃ ଆକ ।