30. ୩୦. ଯୀଶୁ ପୁନ୍‌ହାଜାର୍ ହଳେ ଯମ୍ ହଚ କେଦ୍ଃକୱା

ଯୀଶୁ ଆଜ୍ଃରେନ୍ ଚେଲାକ ଏଟାଃ ଏଟାଃ ଆତୁତେ ଭାଗେସମ୍ୱାଦ୍ ପାଷ୍ନାୱ ବାଖ୍ରାତେ ଭେଜା କେଦ୍ଃ କୱାୟେ । ତିନ୍‌ଜଖାଃ ଚେଲାକ ଯୀଶୁ ଠେନ୍‌କ ହେଜ୍ଃଏନା ଆକ ଅକା ଅକାକ କାମିଲେଃଆ ଝତକ ଉଦୁଃ ସଦରାଃଦେୟା । ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ଆଜ୍ଃରେନ୍ ଚେଲାକ ଦରେୟା ପାରମ୍ ରେନାଃ ନିଚଲ୍ ଜାଏଗା ଚାଲାୱକାତେ ଜିରାୱଃ ଖାତିରେ ହହୱାଦ୍ଃକଆଏ । ଅନା ଖାତିର୍ ଲାଉକାରେ ଦେଜ୍ଃକାତେ ଦରେୟା ରେନା ହାନାପାରମ୍‌ତେକ ଚାଲାୱେନା ।

ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଅଣ୍ଡେ ଉଡିଢେର୍ ହଳ୍ ଯୀଶୁକ ଞେଲ୍ କେଦେୟା ଆର୍ ଆଜ୍ଃରିନ୍ ଚେଲାକ ଘାଟ୍‌କ ବାଗିକେଃଆ। ଆକ ସାଲାଃ ଦରେୟା ରେନାଃ ଦସାର୍ ପାହ୍‌ଟା ଚାଲାଃ ଖାତିର୍ ତେ ଉନ୍‌କୁ ଝତହଳ୍ ମିଦ୍ଃଧାଅତେ ଦରେୟା ଧାରେତେକ ଦାଳ୍‌ଚାଲାୱେନା । ଅନା ଖାତିର୍, ତିନ୍‌ଜଖାଃ ହାନା ପାହ୍‌ଟା ସେଟେର୍‌କାତେକ ଞେଲ୍ କେଦ୍ଃକୱା, ଉଡି ଢେର୍ ହଳ୍ ଦରେୟା ଧାରେରେ ଆଜ୍ଃ ତାଙ୍ଗିରେକ ତାହେଁକାନା ।

ଉନ୍‌କୁ ହଳ୍ ଭିତିର୍‌ରେ ମଣେହାଜାର୍ କଳାକ ତାହେଁକାନା, କୁଳି ଆର୍ ଗିଦ୍ରାଦ ବାକ ଲେଖା ଲେଦ୍ଃକୱା । ଯୀଶୁ ମାସିଆଃ ମନେରେ ଉନ୍‌କୁ ହଳ୍ ଖାତିର୍‌ତେ ଉଇହାର୍ ହେଜ୍ଃଏନା । ନୁଂକୁ ହଳ୍ ଇଞ୍ ବେଗର୍ ଦ ଆଳାଃ ଗିଡି ଭିଡିଲେକାକ ହୁୟୁଗଃଆ । ଅନା ଖାତିର୍ ଉନ୍‌କୁହଳେ ଚେଦାଦ୍ଃ କଆୟେ ଆର୍ ରୁଆଃ କାନ୍ କୟେ ବେସ୍ କେଦ୍ଃକୱାଏ ।

ବେଳା ହାସୁର୍ ଅକ୍ତରେ ଚେଲା ଯୀଶୁକ ମେତାଃଦେୟା,“ଆଡି ଘାଳିଜ୍ଃ ହୁଇୟେନା ନୁଂକୁ ବାକ ଜମ୍ ଆକାଃଆ ଆର୍ ନଆଁ ସୁରକରେ ଦକାନ୍ ବାଜାର୍ ହଁ ବାନୁଃଆନାଂ । ହଳ୍‌କ ଭେଜା ରୁଆଳ୍ କମେ ଯେମନ୍ ନୁଂକୁ ଆକ ଲାଗିଦ୍ଃ ଜମାଃକଆଗୁୟା ।”

ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଯୀଶୁ ଚେଲାକ ମେତାଦ୍ଃ କୱାଏ,“ଆପେ ନୁଂକୁ ହଳ୍ ଜମାଃ ଏମାକପେ”ଚେଲାକ ମେନ୍ ରୁଆଳକେଃଆ,“ଚେଦ୍ଃ ଲେକାଲେ ଏମାକୱା? ଆଲେ ଠେନ୍‌ମା ମଣେଁ ଗଟାଂ ପିଠା ଆର୍ ବାରେୟା ହପନ୍ ହାକୁ କୁଟି ମେନାଃଆକାଃଆ ।

ଯୀଶୁ ଚେଲାକୟେ ମେତାଦ୍ଃ କୱାଏ ଉନ୍‌କୁ ହଳ୍ ମିଦ୍ଃଠେନ୍ ମଣେଁ ଗେଲ୍ କାତେ ପୁଳିଆ ରେନାଃ ହାଣ୍ଡେ ନାଣ୍ଡେ ଦୁଳୁବ୍ଃକପେ ।

ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ମଣେଁ ଗଟାଂ ପିଠା ଆର୍ ବାରେୟା ହାକୁ କୁଟି ତିଈରେ ସାବ୍ଃକାତେ, ସେର୍ମା ସେନ୍ କୟଃକାତେ,ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ଅନା ଜମାଃ ଖାତିରେ ସାର୍‌ହାୱକେଦେୟା ।

ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ଅନା ପିଠା ଆର୍ ହାକୁ କୁଟି କାଟିଜ୍ଃ କାଟିଜ୍ଃ କାତେ ଖାଣ୍ଡ୍ରାକେଃଆଏ । ଆଜ୍ଃ ଅନା ଖାଣ୍ଡ୍ରାକ ଆଜ୍ଃରିନ୍ ଚେଲାକ ଏମ୍‌କାତେ ମେତାଦ୍ଃ କୱାୟେ ଉନ୍‌କୁ ହଳ୍ ନଆଁକ ଏମାକପେ । ଆଜ୍ଃରିନ୍ ଚେଲାକ ଅନା ଜମାଃ ହାଟିଞ୍ ରେଗେକ ତାହେଁଏନା,ଆର୍ ଝତ ହଳ୍‌ ଲାଜ୍ଃ ପେରେଜ୍ଃକ ଜମ୍‌କେଦ୍ଃରେହଁ ବାଂଚାବାଲେନା ।

ଅନା ତାୟମ୍, ଆକ ସାରେଜ୍ଃଆକାନ୍ ପିଠା ଆର୍ ହାକୁ ମିଦ୍ଃଠେନ୍‌କ ଦହ କେଃଆ । ନଆଁ ସାରେଜ୍ଃଏନ୍ ଜମାଃଦ ମିଦ୍ଃଗେଲ୍ ବାର୍ ଠେକା ହୁଇୟେନା! ନଆଁ ଝତ ଜମାଃ ଅନା ବାରେୟା ହାକୁ କୁଟି ଆର୍ ମଣେଁ ଗଟାଂ ପିଠା ଖନାଃଗେ ହୁଇଲେନା ।