34. ୩୪. ଯୀଶୁ ଏଟାଃ କାହାନି ହୟେଁ ଚେଦେଃଦ୍ କ ତାହେଁଦ୍

ଇଶ୍ୱରାଃ ସେର୍ମା ଦିଶମ୍ ବାଖ୍‌ରାତେ ଯୀଶୁ ଉଡିଢେର୍ କାହାନୀ ଲାଇୟେଦ୍ଃତାହେଁଦଃ।ଯୀଶୁଈ ମେନ୍ ସଦର୍ ଲେଃଆୟେ,“ସେର୍ମା ଦିଶମ୍ ଦ ତୁଳି ଜାଂ ଲେକା ଯାହାଁ ମିଦ୍ଃହଳ୍ ଡାହିରେ ଏରା କାଦ୍ଃ ଲେକା । ଆପେ ବାଡାୟାପେ ତୁଳି ଜାଂ ଦ ଝତ ଜାଂ ଖନାଃ ହପନଗେୟା ।”

“ମେନ୍‌ଖାନ୍ ତିନ୍‌ଜଖାଃ ବାଳ୍‌ଗେ ରେୟାଃ ଝତ ଦାରେ ଖନ୍ ମାରାଂ ଞେଲଃଆ,ଉନାଃ ମାରାଂଡାର୍‌ରେଦ ଚେଣେକହଁ ହେଜ୍ଃକାତେକ ଦୁଳୁବ୍ଃ ଦାଳେୟାଃଆ।”

ଆର୍ ମିଃଟାଂ କାହାନୀଲେକା ଯୀଶୁ ଲାଇକେଃଆୟେ, ଈଶ୍ୱର୍ ବାବାଃ ସେର୍ମା ଦିଶମଦ ରାନୁରାନ୍ ଲେକାଗେୟା , ମିଦ୍ଃ କୁଳି ପିଠା ବେନାୱରେ ଯେମନ୍ ଗଟା ପାଷ୍ନାୱଃମା ମେନ୍ତେ ସିପିୟେଦ୍ଃଲେକାଗେ।”

“ଇଶ୍ୱରାଃ ସେର୍ମା ଦିଶମ୍ ଦ ମିଦ୍ଃ ଟାକାବାକସ୍ ଲେକାଗେ ଯାହାଁଏ ମିଦ୍ଃ ହଳ୍ ଅତ୍ ଭିତିର୍ ରେ ତପା ଆକାଦ୍ଃ ଲେକାଗେ । ଆର୍ ମିଦ୍ଃ ହଳ୍ ନଆଁ ବାକସେ ଞାମ୍ କେଃଆୟେ ଆର୍ ନଆଁ ଞାମ୍ ବାଖ୍‌ରାତେ ଉଡିଢେରେ ମନେ କେଃଆୟେ । ଅନାତେ ଅନା ଆର୍‌ହଁ ଅଣ୍ଡେଗେ ତପା ରୁଆଳ୍‌କେଃଆଏ । ଉନି ହଳ୍ ଉନାଃଏ ରାଷ୍କାଏନାଦ ଅଳାଃ ଚାଲାୱ ଏନାୟେ ଆର୍ ଆଜଃଠେନ୍ ଯାହାଁ ତିନାଃ ଧନ୍ ତାହେଁକାନା ଝତ ଆଖ୍ରୀଞ୍ କାତେ ଅନା ହାସା କିରିଞାୟେ ମେନ୍ତେ ମନେ କେଃଆୟେ ।”

“ଆର୍‌ହଁ ଇଶ୍ୱରାଃ ସେର୍ମା ଦିଶମ୍ ଦ ନଙ୍କାନା ମିଃଟାଂ ଉଡି ଗନଙ୍ଗାନ୍‌ ଭାଗି ମୁକୁଟଲେକା। ତିନଜଖାଃ ମିଦ୍ଃ ବେପାରି ଅନା ମୁକୁଟ୍ ଞେଲ୍ କେଃଆଏ,ଉନି ଅନା କିରିଞ୍ ବାଖ୍ରାତେ ଆଜାଃ ଝତ ସମ୍ପୁତି ଆଖ୍ରୀଞ୍ କେଃଆୟେ ।”

ନଆଁ ଧାର୍ତିରେ ଉଡି ଢେର୍ ହଳ୍ ନଂକାନ୍ ଉଇହାରାକ ମେନାଃକୱା ଭାଗିୟାଃଗେଲେ କାମିଆକାଃଆ ମେନ୍ତେ ଈଶ୍ୱରବାବା ଆଲେ ଆତାଂ ଦାରମ୍ ଲେୟାଏ। ନୁଂକୁ ହଳ୍ ଆକୱାଃ ଲେକା ବାକ କାମିୟାଁକାଃଆ ହଳ୍‌କକ ଲାନ୍ଦା ଆକାଦ୍ଃକୱା ଆର୍‌କ ହିନ୍ ଆକାଦ୍ଃକୱା। ଅନାତେ ଯୀଶୁ ନଆଁ କାହାନୀ ଲାଇୟାଦ୍ଃକୱାୟେ,“ମିଃଟାଂ ଆତୁରେନ୍ ବାରହଳ୍ ବିନ୍ତି ବାଖ୍ରାତେ ମୁନ୍ଦିଲ୍ କିନ୍ ଚାଲାୱେନା। ମିଦ୍ଃ ହଳ୍‌ଦ ମାସୁଲ୍ ଉଠାଉବାଲା ଆର୍ ମିଦ୍ଃ ହଳ୍‌ଦ ଧରମ୍‌ନାୟେକେ ତାହେଁକାନାୟେ ।”

“ଧରମ୍ ଗୁରୁଦ ନଙ୍କାୟେ ବିନ୍ତକେଃଆ,ସାର୍‌ହାୱଃ ମେ ଈଶ୍ୱରବାବା ଇଞ୍‌ଦ ଏଟାଃ ହଳ୍‌ଲେକା ପାପି ଦୁଞ୍ଜ୍ ବାଙ୍କାନା ଯାହାଁଲେକା କୁମ୍ୱୁଳୁ,ବାଳିଜ୍ଃ କାମି ହଳ୍,ଆପାଙ୍ଗିର୍‌ ହଳ୍,ଆର୍ ନୁଇ ମାସୁଲ୍ ଆଦାଇଜ୍ଃ ହଳ୍‌ଲେକା ।”

“ମେନ୍ ଲେଖାନ୍,ହାପ୍ତାରେ ବାର୍‌ସିଞ୍ ରେଙ୍ଗେଜ୍ଃଇଞ୍ଜ୍ ତାହେଁନକାନା ଆର୍ ଯାହାଁ ତିନାଃଇଞ୍ଜ କାମିୟେଃଆ ଅନାରେୟାଃ ଗେଲ୍ ଭାଗିଞ୍ଜ୍ ଏମଃକାନା ।”

ମେନ୍‌ଖାନ୍ ମାସୁଲ୍ ଉଠାଉଇଜ୍ଃ ଦ ଉନି ଧରମ୍ ହଳ୍ ଖନାଃ ଉଡିଝାଲରେ ତିଙ୍ଗୁଏନାଏ । ସେର୍ମା ସେନ୍‌ହଁ ବାୟେ କୟଃଲେଃଆ । କଳାମ୍‌ରେ ଆଜାଃ ତିଇତେ ତାପିଞ୍ଜେନାଏ ଆରେ ବିନ୍ତି କେଃଆୟେ,“ଈଶ୍ୱରବାବା ଦାୟାକାତେ ଦାୟାଆଞ୍‌ମେ ଚେଦାଃସେ ଇଞ୍‌ଦ ପାପି କାନାଞ୍ଜ୍।”

ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁଈ ମେନ୍‌କେଃଆ,“ଇଞ୍ଜିଞ୍ଜ୍ ମେତାପେକାନା ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ଧାରମାନ୍ ହଳାଃ ବିନ୍ତି ବାଂ ଆଞମ୍ କାତେ ମାସୁଲ୍ ଆଦାଇଜାଃ ବିନ୍ତି ଆଞମ୍‌କେଃଆୟେ ଆର୍ ଉନିଗେ ଧାର୍ମିକେ ବେନାୱ କେଦେୟାଏ। ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ଗରବ୍‌ ହଳେ ଅପମାନକୱା ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଧିରା ହଳ୍ ଦୟେ ସମ୍ମାନକୱାଏ।”