35. ୩୫. ଦାୟା ଦୁଲାଳ୍ ବାବାହା କାହାନୀ
ମିଦ୍ଃ ଦିନ୍,ଯୀଶୁ ଠେନ୍କ ଜାୱରା ଲେନ୍ ଉଡି ଢେର୍ ହଳ୍ ଶିକ୍ନାତେ ଏମାକକାନ୍ ତାହେଁଦଃ । ନୁଂକୁ ଦ ଝତ ମାସୁଲ୍ ଆଦାଇକ ଆର୍ ମୋସାଃ ହୁକୁମ୍ ବାଂ ବାତାୱ ହଳ୍କ ତାହେଁକାନା ।
ତିନାଂଗାନ୍ ଧରମ୍ନାୟେକେକ ହଳ୍ସାଲାଃ ଗାତେଲେକା ରପଳଃ ଯୀଶୁକ ଞେଲ୍ କେଦେୟା । ଅନାତେ ଯୀଶୁ ବାଳିଜ୍ଃ କାମି କାମିକାନାୟେ ମେନ୍ତେ ଆକ ଆକକ ରପଳ୍ ଏନା। ଯୀଶୁ ଆକୱା କାଥାୟେ ଆଞମ୍ କେଃଆ,ଅନାତେ ନଆଁ କାହାନୀଏ ଲାଇଆଦ୍ଃକୱାୟେ ।
“ମିଦ୍ଃହଳେ ତାହେଁକାନା ଆଜ୍ଃରିନ୍ ବାରେୟା ହପନ୍ କିନ୍ ତାହେଁକାନା । ହୁଡିଞ୍ ହପନ୍ ଆଜ୍ଃ ବାବାକେ ମେତାଃଦେୟାଏ, ବାବା, ଇଞା ଭାଗ୍ ଧନ୍ ସମ୍ପୁତି ଇମାଞ୍ଜମେ! ଅନାତେ ଆଜ୍ଃ ବାବା ଝତ ସମ୍ପୁତି ବାରେୟା ହପନ୍ ଠେନେ ଭାଗ୍ କେଃଆଏ ।”
ହୁଡିଞ୍ ହପନ୍ ଝତ ସମ୍ପୁତି ମିଟ୍ଠେନେ ଜାୱରାକେଃଆୟେ ଆର୍ ଉଡି ଝାଲ୍ ଦିଶମେ ଚାଲାୱ ଏନାୟେ,ଆର୍ ବାଳିଜ୍ଃ କାମିରେ ଝତ ଟାକା ପୁଇସାଏ ଖରଚ୍ ଚାବାକେଃଆଏ ।”
ଇନାତାୟମ୍,ଉନିହୁଡିଞ୍ କଳା ଅକାରେ ତାହେଁ କାନାୟେ ଅଣ୍ଡେ ଉଡିମାରାଂ ଆକାଲ୍ ବଲୟେନା ଆର୍ ଆଜଃଠେନ୍ ଜମାଃ କିରିଞ୍ଜ୍ ଖାତିର୍ ପୁଇସାଗେ ବାଂ ତାହେଁକାନା। ଅନାତେ ଉନି ଅକା କାମିଏ ଞାମ୍ କେଃଆୟେ ଅନାଦ ସୁକ୍ରିକ ଗୁପି କାମି ତାହେଁୟା। ଉନି ଉନାଃ ରେଙ୍ଗେଜ୍ଃକେଦେୟା ଇନାଦ ସୁକ୍ରିଆଇଁଠା ହଁ ଜମ୍ ସାନାକେଦେୟା।”
“ତାୟମ୍ତେ ହୁଡିଞ୍ ହପନ୍ ମନେରେ ଉଇହାର୍ କେଃଆୟେ,ଚେଦ୍ଃଇଞ୍ଜ କାମିକାନା ? ଇଞ୍ଜ ବାବାରେନ୍ ଗୁତିକକ ଇଞ୍ଜ୍ଖନ୍ ଭାଗି ଭାଗି ଜମାଃକ ଞାମେଃଆ,ଆର୍ ଏନ୍ତେରେହଁ ଇଞ୍ଜ୍ ନଣ୍ଡେ ରେଙ୍ଗେଜ୍ଃ ତିଞ୍ଜ୍ ଗୁଜୁଃକାନା । ଇଞ୍ଜ ଚାଲାୱରୁଆଳ୍ କାତେ ଇଞ୍ଜ ବାବାଞ୍ଜ ମେତାୟା ଇଞ୍ହଁ ଚାକର୍ ଲେକା ଦହଇଞ୍ଜମେ ।”
ଅନାତେ ଉନି ହୁଡିଞ୍ ହପନ୍ ଆଜ୍ଃ ବାବାଃ ଅଳାଃସେନ୍ ରୁଆଳେ ମନେ କେଃଆୟେ । ଆଜ୍ଃ, ଆଜ୍ଃ ବାବା ଅଳାଖନ୍ ଝାଲ୍ରେ ତାହେଁକାନରେହଁ, ଆଜ୍ଃ ବାବା ଞେଲ୍ କେଦେୟାଏ ଆର୍ ଆଜିଜ୍ଃ ହୁଡିଞ୍ ହପନ୍ ଚେତାନ୍ରେ ଦାୟା ହେଜ୍ଃଏନା । ଆଜ୍ଃ ବାବା ଦାଳଚାଲାୱେନାୟେ ଆରେ ହବରକେଦେୟା ଆରେ ଚଃ କେଦେୟାୟେ ।“
ହପନେ ମେନକେଃଆ, ବାବା ଇଞ୍ ଈଶ୍ୱର୍ ଆର୍ ଆମ୍ ବିରାଦ୍ଦରିଞ୍ କାଇୟାକାଃଆ। ଇଞ୍ଜ ଆମ୍ରିନ୍ ହପନ୍ ଲେକା ତାହେଁରେନାଃ ହକ୍ ବାନୁଃତିଞ୍ଜା।”
“ମେନ୍ଖାନ୍ ଆଜ୍ଃ ବାବା ମିଦ୍ଃ ଗୁତିୟେ ମେତାଃଦେୟାୟେ ଦୁ ଲାଗେ ଧାରା ଚାଲାୱ କାତେ ବୁଗିନ୍ ଲୁଗୁଳି ଆଗୁଇମେ ଆର୍ ଇଞ୍ଜିଜ୍ଃ ହପନ୍ ପାଲାଟ୍ ହଚୟେମେ! ଆଜାଃ ତିଇରେ ମିଃଟାଂ ମୁଦାମ୍ ହରଃଏପେ ଆର୍ କାଟାରେ ଚପଲ୍ ହରଃଆୟେପେ । ଇନା ତାୟମ୍ ମିଦ୍ଃ ବୁଗିନ୍ ଡାଙ୍ଗାରା ଗଜେପେ ଆର୍ ଆବ ଝତ ହଳ୍ ଜମ୍ ଞ୍ଜୁ କାତେବ ରାସ୍କାଃଆ,ଚେଦାଃସେ ଇଞ୍ଜିଜ୍ଃ ହୁଡିଞ୍ ହପନ୍ ଗଜ୍ଃଲେନାଏ ମେନ୍ଖାନେ ବାଞ୍ଚାୱ ରୁଆଳାକାନା ! ଆଜ୍ଃ ଆଦ୍ଃ ଲେନାୟେ ମେନ୍ଖାନେ ଞାମ୍ ରୁଆଳ୍ ଆକାନାୟେ ।”
ଅନାତେ ହଳକ କୁସିକ ମାନାୱକେଃଆ । ଉଡି ଘାଳିଜ୍ଃ ତାୟମ୍ ମାରାଂ ହପନ୍ ବାଦ୍ଖନାଃ କାମିକାତେ ରୁଆଳେନାୟେ । ମାରାଂଙ୍ଗିଜ୍ଃ ଏନେଜ୍ଃ,ସେରେଞ୍ ଆଞମକାତେ ଚେଦ୍ଃ ଚିକା ଆକାନା ମେନ୍ତେ ହାହାଳାଗେ ବୁଝାୱକେଃଆୟେ ।”
ତିନ୍ଜଖାଃ ମାରାଂ ହପନ୍ ବୁଝାୱ ଞାମ୍ କେଃଆୟେ ଇଞ୍ଜିଜ୍ଃ ବୟହା ହେଜ୍ଃଆକାନ୍ ଖାତିର୍ କ ଏନେଜ୍ଃ ସେରେଞ୍ଜେଃଆ,ଉନି ଉଡି ପହୟେ ରାଗିୟେନା ଆର୍ ଅଳାଃ ବାୟେ ବଲଲେନା। ଆଜ୍ଃ ବାବା ଅଳାଃଖନ୍ ଉଡୁକ୍ କାତେ ଅଳାଃ ଭିତିର୍ ହିଜୁଃମେ ଆର୍ ହଳ୍ ସାଲାଃତେ ଆମ୍ହଁ ରାସ୍କାଃମେ ମେନ୍ତେ ମେତାଃଦେୟାୟେ,ମେନ୍ଖାନ୍ ମାରାଂ ହପନ୍ ଅଳାଃ ଭିତିର୍ ଚାଲାଃଏ ମାନାକେଃଆଏ ।”
ମାରାଂ ହପନ୍ ଆଜ୍ଃ ବାବାକେ ମେତାଃଦେୟାୟେ,ଆମ୍ ଖାତିର୍ ବଛର୍ ସାରା ଭାଗିଗେଞ୍ କାମିୟାକାଃଆ! । ଇଞ୍ ତିସ୍ହଁ ବାଞ୍ ମାନା ଆକାଦ୍ଃମେୟାଁ, ଆର୍ ଏନ୍ରେହଁ ଇଞ୍ ମିଃଟାଂ କାଟିଜ୍ଃ ମେରମ୍ ହଁ ବାମ୍ ଏମାକାଦିଞା ଯାହାନାଃ ଖାତିର୍ ଇଞ୍ଜିଜ୍ଃ ଗାତେକ ସାଲାଃ ରାଷ୍କାଞ୍ ମାନାୱକେୟା ହୁନାଙ୍ଗ୍। ମେନ୍ଖନ୍ ନୁଇଁ ଗିଦ୍ରା ତାମ୍ ଝତ ପୁଇସା ବାଳିଜ୍ଃ କାମିରେ ଖରଚ୍ ଚାବାଆକାଃୟେ । ଆଜ୍ଃ ହେଜ୍ଃଏନ୍ ଜଖାଃ ଭାଗି ଡାଙ୍ଗ୍ରା ହପନେମ୍ ଗଜ୍ଃ କେଦେୟା ରାଷ୍କା ମାନାୱ ଖତିର୍ତେ ।
“ଆଜ୍ଃ ବାବା ମେନ୍ ରୁଆଳ୍ କେଃଆଏ,ବେଟା ଆମ୍ଦ ସାରା ଘାଳିଜ୍ଃ ଇଞ୍ ସାୱଁତେଗେ ମେନାମା ଆର୍ ଇଞ୍ଜାଃ ଯାହାଁନାଃ ମେନାଃ ଝତଗେ ଆମାଃକାନା। ମେନ୍ଖାନ୍ ନଆଦ ରାସ୍କାରେନାଃ ଭାଗି ବେଳାକାନା, ଚେଦାଃସେ ଆମରେନ୍ ବୟହା ଗୁଜୁଃଖନାଃଏ ବାଞ୍ଚାୱା କାନାଏ। ଆଜ୍ଃ ଆଦ୍ଃ ଲେନାୟେ ମେନ୍ଖାନ୍ବ ଞାମ୍ ରୁଆଳାକାଦେୟା।
ସନତ୍ ପୁଥିୟାଃ କାହାନୀ: ଲୁକ୍ ୧୫
Free to use, adapt, and share under an open license (CC BY-SA 4.0).