36. ୩୬. ମହଣ୍ଡା ବଦଲ୍

ମିଃଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଆଜ୍ଃରେନ୍ ପେୟାଚେଲା ଯୋହନ୍,ଯାକୁବ୍ ଆର୍ ପିତର୍‌ ଇଦିକାତେ ଚାଲାୱେ ନାଏ। (ବାପ୍ତିସ୍ମା ଯହନ୍ ଦ ବାଂଆ) ଆକ ବିନ୍ତିବାଖ୍ରାତେ ମିଃଟାଂ ଉସୁଲ୍ ବୁରୁ ଚେତନ୍ କ ଚାଲାୱେନା ।

ଅଣ୍ଡେ ଯୀଶୁ ବିନ୍ତି ଜଖାଃ ବେଳାଲେକା ଯୀଶୁୱାଃ ଗଟା ହଳ୍ମ ମାର୍ଶାଲେନା । ଆଜାଃ ଲୁଗୁଳି କହଁ ପୁରା ପୁଣ୍ଡ୍‌ଗେ ଞେଲ୍ଏନା, ଧାର୍ତିରେ ମେନାଃଆକାଦ୍ଃ ଜିନିଷ୍‌କଖନ୍ ଆରହଁଢେର୍ ପୁଣ୍ଡେ ଞେଲ୍ ଏନା।

ଇନା ତାୟମ୍ ମୋଶା ଆର୍ ଏଲୀୟ ଅଣ୍ଡେକିନ୍ ସଦରେନା। ନୁଂକୁ ହଳ୍ ମିଦ୍ଃ ସାୟେ ବଛର୍ ମାଣାଂରେ ନଆଁ ଧାର୍ତିରେକ ତାହେଁକାନା, ଉନକୁ ଯୀଶୁ ସାଲାଃ ଆଜାଃ ଗୁଜୁଃ ବାଖ୍ରାକ ରପଳ୍‌କାନ୍‌ ତାହେଁଦଃ ଚେଦାଃସେ ଯୀଶୁ ଲଗନ୍‌ଗେ ଯିରୁଶାଲେମ୍‌ରେ ଗୁଜୁଃଆୟେ ମେନ୍ତେ।

ମୋଶା ଆର୍ ଏଲୀୟ ଯୀଶୁ ସାଲାଃକିନ୍ କାଥାଃକାନ୍ ବେଳାରେ,ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ ମେତାଃଦେଆଏ,“ନଆଁଦ ଉଡିଭାଗିୟା ଆବ ନଣ୍ଡେ ମେନାଃବନା। ଦେଲାଆବ ପେୟା ଅଳାଃବ ବେନାୱା ମିଃଟାଂ ମୋଶାଃ ଖାତିର୍,ମିଟାଂ ଆମ୍ ଖାତିର୍,ଆର୍ ମିଟାଂ ଏଲୀୟ ଖାତିର୍।” ମେନ୍‌ଖାନ୍ ପିତର୍ ବାୟେବାଡାୟା ଆଜ୍ଃ ଚେଦ୍ଃଏ ମେନେଃଆଁମେନ୍ତେ।

ପିତର୍ ନଙ୍କାୟେ ମେନେଦ୍‌ଜଖାଃ, ମିଃଟାଂ ରାହାଲା ଚେତାନ୍ ଖନାଃ ଆଣ୍‌ଗୟେନା ଆର୍ ମୋଶା ଆର୍ ଏଲୀୟେ ଦାପାଲ୍ କେଦ୍ଃକିନା। ଇନା ତାୟମ୍ ଆକ ଅନା ରାହାଲା ଖନାଃ ମିଃଟିଜ୍ଃ କାଥାକ ଆଞମ୍‌କେଃଆ । ନଙ୍କାୟେ ମେନ୍‌କେଃଆ “ନୁଇଦ ଇଞ୍ଜିଜ୍ଃ ହପନ୍ କାନାୟେ ଯାହାୟେଁ ଇଞ୍ଜିଞ୍ଜ୍ ଦୁଲାଳେକାନା। ଇଞ୍ଜ୍ ଯୀଶୁ ଚେତାନ୍‌ରେ ଉଡିଞ୍ଜକୁସିଆକାନା, ନୁଇଆଁଃ କାଥା ଅଞମ୍‌ପେ ।” ଉନ୍‌କୁ ପେ’ ହଳ୍ ଚେଲାକ ଆଞମ୍ କାତେ ଉଡିକ ବତରେନା ଆର୍ ଅତ୍‌ରେକ ଗୁଳ୍‌ଦାୱ ଉତାରେନା।

ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ଆକ ଜଟେଦ୍ଃକାତେ ମେତାଦ୍ଃ କୱାୟେ,“ଆଲପେ ବତରଃଆ । ବେରେଦ୍ଃପେ ।” ତିନ୍‌ଜଖାଃ ବେରେଦ୍ଃ କାତେ ଗଟାକ କୟଃକେଃଆ, ଏଖେନ୍ ଯୀଶୁଗେ ତାହେଁ କାନାୟେ ଆର୍ ଅକୟେ ହଁ ବାକ ତାହେଁକାନା ।

ଯୀଶୁ ଆର୍ ଆଜ୍ଃରେନ୍ ପେୟା ଚେଲା ବୁରୁ ଖନ୍‌କ ଆଣ୍‌ଗରୁଆଳେନା।ଇନା ତାୟମ୍ ଯୀଶୁ ଚେଲା କୟେ ମେତାଦ୍ଃ କୱାୟେ,“ନଣ୍ଡେ ଆପେ ଯାହାନାଃ ପେ ଞେଲ୍ କେଃଆ ଅନାକ ଆପେ ଅକୟେ ହଁ ଆଲପେ ଲାଇଆକଆ। ଇଞ୍ ଲଗନ୍ ଗିଞ୍ ଗୁଜୁଃଆ ଆର୍ ଇନାତାୟମିଞ୍ଜ୍‌ ଜିୱିଦ୍ଃ ରୁଆଳଃଆ। ଇନା ତାୟମ୍ ଆପେ ହଳ୍‌ପେ ଲାଇ ଦାଳେୟାକୱା।”