5. ୫. ବାଗ୍‌ବାନ୍ ରେନ୍ ହପନ୍

ଗେଲ୍ ସେର୍ମା ତାୟମ୍ ଆବ୍ରାମ୍ ସାରା କିଣାନ୍ ଦିଶମ୍‌କିନ୍ ସେଟେର୍‌ଏନା, ଏନ୍‌ରେହଁ ଆକିନ୍‌ରିନ୍ ମିଃଟାଂ ହଁ ହପନ୍‌ ବାକ ତାହେଁକାନା। ଈଶ୍ୱର୍ ବାଏ ଏମାଦିଞ୍ଜା, ଆର୍ ନିତ୍ଃ ହପନ୍ ଞ୍ଜାମ୍ ଲାଗିଦ୍ଃ, ଆଡିଗାନ୍ ଇଞ୍ଜ୍ ଲାହା ଇଦିଏନା, ନୁଃଇ ଇଞ୍ଜ୍‌ରେନ୍ କାଳ୍‌ମୀ ହାଗାର୍। ଆଜାଃ ହର୍‌ତେ ଇଞ୍ଜ୍ ଲାଗିଦ୍ଃ ମିଃଟାଂ ହପନେ ଉପାନ୍ ଦାଳେଆୟା।

ଅନାମେନ୍ତେ ଆବ୍ରାମ୍ ହାଗାରେ ଞ୍ଜାମ୍ କେଦେୟାଏ। ହାଗାରାଃ ହର୍‌ତେ ଆବ୍ରାମ୍ ମିଦ୍ କଳା ଗିଦ୍ରାଏ ଞ୍ଜାମ୍ କେଦେୟାଏ, ଆର୍ ଆଜାଃ ଞ୍ଜୁତୁମ୍ ଇଶ୍ମାଇଲ୍ ଦହକେଃଆ। ମେନ୍‌ଖାନ୍ ସାରାଇ ହାଗାରାଃ ଚେତାନ୍‌ରେ ହିର୍କାଏନାୟେ। ତିନ୍‌ଜଖାଃ ଇଶ୍ମାଇଲାଃ ବୟସ ଗେଲ୍ ପେ ସେର୍ମା ହୁଇଲେନା, ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ଦହଳା ଆବ୍ରାମ୍ ସାଓଁତେ ରପଳେନାଏ।

ଈଶ୍ୱର୍ ବାବାଏ ମେନ୍‌କେଆଃ, “ଇଞ୍ଜ୍ ସାନାମ୍ ଦାଳେୟାନ୍ ଈଶ୍ୱର୍ କାନାଞ୍ଜ୍, ଇଞ୍ଜ୍ ଆମ୍ ସାଓଁତେ ମିଦ୍ଃ କାଥାଞ୍ଜ୍ ଏମେଆଁ।” ଇନାତାୟମ୍ ଆବ୍ରାମ୍ ଜହାର୍ ତାବେର୍ ବାଳାୟେନାଏ। ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ଆବ୍ରାମ୍ଏ ଲାଇଆଃଦେୟାଏ, “ଆମ୍ ଉଡିଗଟାଂ ଜାତିରିନ୍ ବାବାମ୍ ହୁୟୁଗଃଆ। ଇଞ୍ଜ୍ ଆମ୍ ଆର୍ ଆମ୍‌ଆଃ ଜାତିରିନ୍‌କ, କିଣାନ୍ ଦିଶମ୍ ଆକଆଃ ଆଇଦାରି ଲେକାତିଞ୍ଜ୍ ଏମାକଆ, ଆର୍ ଇଞ୍ଜ୍ ଯାଏଯୁଗ୍ ଲାଗିଦ୍ଃ ଆକରିନ୍ ଇଶ୍ୱରିଞ୍ଜ୍ ହୁୟୁଗଃଆ। ଆମ୍ ଆର୍ ଆମ୍‌ରେନ୍ ହପନ୍‌କମ୍ ସନତ୍ କଆ।”

ଆମ୍‌ରେନ୍ ଜୁରୀ ସାରାଇ ରିନ୍ ମିଦ୍ଃ ହପନେ ଉପାନଃଆ ଆର୍ ଆଜ୍ଃ କାଥା ଦହୟ ଲେକାନିଞ୍ଜ୍ ହପନେ ହୁୟୁଃଆଏ। ଆଜାଃ ଞ୍ଜୁତୁମ୍ ଇଶ୍‌ହାକେମ୍ ଦହୟା। ଇଞ୍ଜ୍ ଆଜ୍ଃ ସାଲାଃ କାଥାଞ୍ଜ୍ ଏପେମା, ଆର୍ ଆଜ୍ଃ ମିଃଟାଂ ମାରାଂ ଜାତିଞ୍ଜ୍ ବେନାୱେୟା। ଇଞ୍ଜ୍ ଇଷ୍ମାୟେଲ୍ ହଁ ମାରାଂ ଜାତିଞ୍ଜ୍ ବେନାୱେୟା, ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଇଞ୍ଜା କାଥା ଏପେମ୍ ଇଶ୍‌ହାକ୍ ସାଲାଃତେ ତାହେଁନା ।” ଇନାତାୟମ୍‌ତେ ଆବ୍ରାମା ଞ୍ଜୁତୁମ୍ ଆବ୍ରାହାମ୍ ଞ୍ଜୁତୁମ୍ ରେ ବଦଲ୍ କେଃଆଏ। ଅକାରେୟାଃ ମେନ୍‌ଦ “ଆଡି ଗଟାଂଜାତିରିନିଜ୍ଃ ବାବା।” ଆର୍‌ହଁ ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ସାରାଇୟାଃ ଞ୍ଜୁତୁମ୍ ବଦଲ୍ କାତେ ସାରା ଞ୍ଜୁତୁମେ ଦହକେଃଆ , ଅକା ମେନ୍‌ଦ ହୁୟୁକାନା “ରାନୀ।”

ଇନ୍ ହିଲଃ ଆବ୍ରାହମ୍ ଅଳାଃରେନ୍ ଝତ କଳାଗିଦ୍ରା କଏ ସନତ୍ କେଦ୍ଃକଆଏ। ମିଦ୍ଃ ସେର୍ମା ତାୟମ୍, ତିନ୍ ଜଖାଃ ଅବ୍ରାହାମାଃ ମିଦ୍ଃ ଶାୟେ ବଛର୍ ଆର୍ ସାରାଃ ଲବେ ବଛର୍ ହୁଇଲେନା, ସାରା ଆବ୍ରାହାମରେନ୍ ହପନେ ଉପାନ୍ କେଦେୟାଏ। ଈଶ୍ୱର୍ ଅକାଲେକା ଲାଇଆଦ୍ଃ କିନ୍ ତାହେଁଦଃ, ଉନ୍‌କିନ୍ ଅନ୍‌କାଗେ ଆଜାଃ ଞ୍ଜୁତୁମ୍ ଇଶଃହାକ୍ କିନ୍ ଦହକେଃଆ।

ତିନ୍‌ଜଖାଃ ଇଶ୍‌ହାକ୍ ମିଃଟାଂ ଯୁଆନ୍ କଳାଏ ତାହେଁକାନା, ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ଅବ୍ରାହମାଃ ପାତିୟାଉ ବିଡାଓ କେଃଆଏ। “ଆମ୍‌ରିନ୍ ଏକ୍‌ଲା ହପନ୍ ଇଶ୍‌ହାକ୍‌ ଇଦିକାତେ ଇଞ୍ଜ୍‌ ଲାଗିଦ୍ଃତେ ଦାଣେଁ ଲେକା ରିକା ଦହୟେମେ।” ଆର୍ ଦହ୍‌ଳା, ଆବ୍ରାହାମ୍ ଇଶ୍ୱରାଃ କାଥା ବାତାଓ କେଃଆଏ ଆର୍ ଆଜ୍ଃରିନ୍ ହପନ୍ ଦାଣେ ରାକାବ୍ଃ ଲାଗିଦ୍ଃତେ ସାପ୍ଳାଓ କେଦେୟାଏ।

ଆବ୍ରାହାମ୍ ଆର୍ ଇଶ୍‌ହାକ୍ ଦାଣେ ରାକାବ୍ ଠାଅଁତେକିନ୍ ସେନଃକାନ୍ ବେଳାରେ, ଇଶ୍‌ହାକ୍ କୁକୁଲି କାନା, “ବାବା ଦାଣେରାକାବ୍ ଖାତିର୍‌ତେ ସାହାନ୍ ମେନାଃ, ମେନ୍‌ଖାନ୍ ଭିଡି ହପନ୍‌ଦ ଅକାରେ?” ଆବ୍ରାହାମ୍ ଏ ଲାଇରୁଆଳ୍ କେଃଆ, ହେ ବାବୁ “ଦାଣେ ରାକାବ୍ଃ ଲାଗିଦ୍ଃତେ ଭିଡି ହପନ୍ ଈଶ୍ୱର୍ ବାବାଏ ଏମାଲାଙ୍ଗା।”

ଉନ୍‌କିନ୍ ଦାଣେଁ ରାକାବ୍ ଠାଅଁକିନ୍ ସେଟେରେନ୍ ବେଳାରେ, ଆବ୍ରାହାମ୍ ଅଜ୍ଃରିନ୍ ହପନ୍ ଇଶ୍‌ହାକ୍ ଦାଣେଁ ରାକାବ୍ ଠାଓଁ ଚେତାନ୍‌ରେ ଗିତିଜ୍ଃ କେଦେୟାଏ। ହପନ୍ ଦାଣେଁ ଲାଗିଦ୍ଃତେ ସେନଃକାନ୍ ବେଳାରେ ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ଲାଇକେଃଆଏ, “ହାପେ! ହପନ୍ ତାମ୍ ଆଲମ୍ ଆଘାତେଆ; ନିତ୍ଃ ଇଞ୍ଜ୍ ବୁଝାଉ କେଃଆ ଆମ୍ ଇଞ୍ଜେମ୍ ବତରାଞ୍ଜ୍ କାନା! ଚେଦାଃସେ ଆମ୍ ଆମ୍‌ରିନ୍ ନିଜ୍ ହପନ୍ ହଁ ଇଞ୍ଜ୍‌ଖନ୍ ସାଙ୍ଗିଞ୍ଜ୍‌ରେ ବାମ୍ ଦହଲେଦେଆ।”

ସୁର୍‌ରେଗେ, ଆବ୍ରାହାମ୍ ମିଦ୍ଃ ଲାଟା ଭିତିର୍‌ରେ ବେଧାୱାକାନ୍ ଭିଡିଏ ଞ୍ଜେଲ୍‌କେଦେଆ। ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ଇଶ୍‌ହାକାଃ ବଦଲ୍ ଦାଣେଁ ଲାଗିଦ୍ଃତେ ମିଟାଂ ଭିଡି ହପନ୍ ଏମ୍‌କେଦେୟାଏ। ଆବ୍ରାହାମ୍ ରାସ୍କାତେ ଭିଡି ହପନ୍ ଦାଣେଁ ଲେକାତେ ରାକାବ୍ଃ କେଦେୟାଏ।

ଇନା ତାୟମ୍ ଈଶ୍ୱର୍ ବାବା ଆବ୍ରାହାମ୍ ମେତାଃଦେୟାଏ, “ଆମ୍ ସାନାମାଃ ଏମଃ ଲାଗିଦ୍ଃଏମ୍ ମନେଆକାଃଆ, ଅନ୍‌କା ଲେକାତେ ଆମ୍‌ରିନ୍ ମିଟାଂ ହପନ୍, ଲାଗିଦ୍ଃତେ ଇଞ୍ଜ୍ ଆମେଞ୍ଜ୍ ଆଶିଷ ମେୟାଁମେନ୍ତେ କାଥାଞ୍ଜ୍ ଏମ୍ ଆକାଃଆ। ଆମ୍‌ରେନ୍ ଆଗିଲ୍ କ ସେର୍ମା ରିନ୍‌ ଇପିଲ୍ ଖନ୍ ଜାସ୍‌ତିକ ଢେରଃଆ। ଚେଦାଃସେ ଆମ୍ ଇଞାଃ କାଥାମ୍ ଆଞ୍ଜମ୍ ଆକାଃଆ, ଇଞ୍ଜ୍ ଆମାଃ ଘାରଞ୍ଜ ତାଲାରେ ଝତ ଘାରଞ୍ଜରେନ୍ କଞ୍ଜ୍ ଆଶିଷା କଆଞ୍ଜ୍।