4. ୪. ଈଶ୍ୱର୍ ସାଓଁତେ ଅବ୍ରାହମାଃ କାଥା ତପଲ୍
ଡୁବା ଦାଃ ରେଆଃ ଆଡିସେର୍ମା ତାୟମ୍, ଧାର୍ତିରେ ଆର୍ ଦହଳା ହଳ୍କ ପେରେଜ୍ଃ ଏନା, ଈଶ୍ୱର୍ ଆର୍ ଆପାନ୍ ଆପିନ୍ ବିରାଧ୍ରେକ କାଇକେଃଆ। ଚେଦାଃସେ ଆକ ମିଃଟାଂ ଆଳାଂତେକ ରଳ୍ କେଃଆ, ଆକ ଈଶ୍ୱରାଃ ହୁକୁମ୍ ଲେକାତେ ଧାର୍ତୀ ଗଟା ବାଂ ପାସ୍ନାଓ କାତେ ମିଦ୍ଃରେ ତାହେଁକାତେ ନାଗାର୍ ବେନାଓ ଲାଗିଦ୍ଃକ ଛୁଟାଉ ଏନା।
ଉନ୍କୁ ଆଡି ଗରବ୍କ ତାହେଁକାନା ଆର୍ ଆକ ଅକାଲେକା ଜୀୟନ୍ କ ଖାଣ୍ତାୱା ଅନା ଲାଦିଦ୍ଃତେ ଈଶ୍ୱରାଃ ହୁକୁମ୍ ବାଂ ବାତାଓ ଲାଗିଦ୍ଃକ ମନେକେଃଆ। ନଆଁ ଲେକାତେ ମିଦ୍ଃ ଉସୁଲ୍ ଶିଣୀ ବେନାଓ କାତେ ସେର୍ମା ସେଟେର୍ ଲାଗିଦ୍ଃକ ମନେକେଆଃ। ଈଶ୍ୱର୍ ଏ ଞ୍ଜେଲ୍ କେଦ୍ଃକଆ, ଯୁଦି ଝତକ ବାଳିଜ୍ଃ କାମି ଲାଗିଦ୍ଃକ ମିଦ୍ଃ ଠେନ୍ନଃଆ, ଏନ୍ଖାନ୍ ଆକ ଆର୍ହଁ ମାରାଂ କାଇୟାନ୍ କାମିକ କାମି ଦାଳେୟାଃଆ।
ଅନାମେନ୍ତେ ଈଶ୍ୱର୍ ଆକଆଃ ରଳ୍ ଆଳାଂ ଆପାନ୍ ଆପିନ୍ ଆଳାଂରେ ବଦଲ୍ କେଆଃଏ, ଆର୍ ହଳ୍କ ଧାର୍ତୀ ଗଟାଏ ପାସ୍ନାଓ କେଦ୍ଃକଆ। ଆକ ଅକା ନାଗାର୍ ବେନାଓକ ଏହୋବ୍ଃ ଲେଃଆ, ଅନାଦ ବାବିଲ୍ କ ଞ୍ଜୁତୁମାଦ୍ଃନା, ଯାହାଁରେୟାଃ ଭେଦ୍ଦ ‘ଗୁଳ୍ମାଳ୍’।
ସାଏ ସେର୍ମା ତାୟମ୍, ଈଶ୍ୱର୍ ଆବ୍ରାହମ୍ ଞ୍ଜୁତୁମ୍ ମିଦ୍ଃ ହଳେ ହହଆଃ ଦେୟାଏ। ଈଶ୍ୱର୍ ଆଜ୍ଃଏ ମେତାଃଦେଆଏ,“ଆମ୍ ଆର୍ ଆମ୍ରେନ୍ ଅଳାଃ ହଳ୍କ ଲାଗିଦ୍ଃ ଅକାଦିଶମିଞ୍ଜ୍ ଉଦୁଃଆମା ଅନା ଦିଶମ୍ତେ ସେନଃପେ ଇଞ୍ଜ୍ ଆପେଞ୍ଜ୍ ଆଶିଷ୍ ପେୟା ଆର୍ ମାରାଂ ଜାତିଞ୍ଜ୍ ବେନାଓ ପେୟା। ଆମାଃ ଞ୍ଜୁତୁମିଞ୍ଜ୍ ମାରାଂଗା। ଅକୟେ ଆମେ ଆଶିଷ୍ ମେଆ, ଉନି ଇଞ୍ଜିଞ୍ଜ୍ ଆଶିଷେୟା ଆର୍ ଅକୟେ ଆମେ ସାର୍ପାଓ ମେୟାଁ ଉନି ଇଞ୍ଜିଞ୍ଜ୍ ସାର୍ପାୱେୟା। ଆମାଃ ହର୍ତେ ଧର୍ତୀରେନ୍ ଝତ ମାନ୍ମୀକ ଆଶିଷଃଆ।
ଅନାତେ ଆବ୍ରାହମ୍ ଇଶ୍ୱରାଃ ରଳ୍ଏ ଆଞ୍ଜମ୍ କେଃଆ। ଆଜ୍ଃ ଆଜ୍ଃରେନ୍ ବାହୁ ସାରାଇ ଆଜ୍ଃରେନ୍ ଗୁତୀକ ଆର୍ ଜିନିଷ୍ ପାତି ସାଓଁତେ ଇଶ୍ୱରେ ଉଦୁଃଆକାଃ କିଣାନ୍ ଦିଶମ୍ତେକ ଚାଲାୱେନା।
ତିନ୍ଜଖାଃ ଆବ୍ରାମ୍ କିଣାନ୍ତେ ସେଟେରେନାଏ, ଇଶ୍ୱରେ ମେତାଦେୟାଏ, “ଗଟା ଆମ୍ କୟଃ ଆଚୁର୍ମେ। ନଆଁ ଦିଶମ୍ ଝତ ଆମିଞ୍ଜ୍ ଏମାମା, ଆମ୍ରେନ୍ ବଂଶକ ଦିନାମ୍କ ଆଇଦାରିୟା।” ଇନାତାୟମ୍ ଅବ୍ରାମ୍ ଅନା ଦିଶମ୍ରେ ତାହେଁଏନାଏ।
ମଲ୍କୀଷେଦକ ଞ୍ଜୁତୁମାନ୍ ମିଦ୍ଃହଳେ ତାହେଁକାନା, ଅକଏ ସାନାମ୍ ଦାଳେୟାନ ଈଶ୍ୱର୍ ରେନ୍ ଗୁତି ତାହେଁକାନା। ମିଦ୍ ଦିନ, ଅବ୍ରାମ୍ ଲାଢାଇ ଠାଅଁ ଖନ୍ ରୁଆଳ୍ ବେଳାରେ, ଆଜ୍ଃ ଆର୍ ମଲ୍କୀଷେଦକ ତିକିନ୍ ଞ୍ଜାପାମେନା। ମଲ୍କୀଷେଦକ ଅବ୍ରାମ୍ କେ ଆଶିଷ୍ କେଦେୟାଏ ଆର୍ ମେତାଦେୟା ଏ, “ସାନାମ୍ ଦାଲେୟାନ୍ ଆର୍ ଅତ୍ ସେର୍ମା ବେନାଓ ଈଶ୍ୱର୍ ଆମେ ଆଶିଷ୍ମୟାଁ।” ଇନାତାୟମ୍ ଅବ୍ରାମ୍ ଲାଢାଇ ରେ ଦାଳେ ଆକାନ୍ ଝତ ଜିନିଷ୍ ଖନ୍ ଗେଲ୍ ଭାଗ୍ ମଲ୍କୀଷେଦକ ଏ ଏମାଃଦେୟାଏ।
ଆଡି ସେର୍ମା ପଲମେନା, ମେନ୍ଖାନ୍ ଅବ୍ରାମ୍ ଆର୍ ସାରାଇରେନ୍ ଗିଦ୍ରା ନିତ୍ ଧାବିଜ୍ଃ ମିଟାଂ ହଁ ବାନୁଃକଆ। ଈଶ୍ୱର୍ ଅବ୍ରାମ୍ ସାଓଁତେ ରପଳେନାୟ ଆର୍ ଆରଦହଳା କାଥା କିନ୍ ତପଲ୍ କେଃଆ ଦ ଆଜ୍ଃ ରେନ୍ ମିଃଟାଂ ହପନ୍ ଆର୍ ସେର୍ମା ରେନ୍ ଇପିଲ୍ କ ଲେକା ଆଗିଲ୍ କ କ ପାର୍ଚାୱାଃ. ଆବ୍ରାମ୍ ଈଶ୍ୱର୍ ଏମାକାଦ୍ଃ କାଥାରେ ପାତିୟାଉ ଏନାଏ। ଇଶ୍ୱରେ ଲାଇ ସଦର୍ କେଆଃ ଅବ୍ରାମ୍ ଧାର୍ମିକ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ୱରାଃ କାଥାରେ ପାତିୟାଉ କାନ୍ ତାହେଁଦଃ।
ଇନାତାୟମ୍ ଈଶ୍ୱର୍ ଅବ୍ରାମ୍ ସାଓଁତେ ମିଦ୍ଃ କାଥା ତପଲ୍ କେଟେଜ୍ଃ କେଃଆଏ। ଅନ୍କାଲେକାତେ ଆକିନ୍ ମିଦ୍ଃ ଜିନିଷ୍ କିନ୍ କରାଅ ଲାଗିଦ୍ଃ କାଥାକିନ୍ ଏପେମେନା। ମେନ୍ଖାନ୍ ନଆଁ ବେଳାରେ, ଈଶ୍ୱର୍ କାଥାଏ ଏପେମେନା ତିନ୍ଜଖାଃ ଅବ୍ରାମ୍ ଗାହିଁର୍ ଜାପିଦ୍ଃରେ ତାହେଁକାନା, ମେନ୍ଖାନ୍ ଇନାଂ ଧାବିଜ୍ଃ ଈଶ୍ୱରାଃ କାଥାଏ ଆଞ୍ଜମ୍ ଦାଳେୟାଃକାନ୍ ତାହେଁଦ୍ଃ। ଈଶ୍ୱର୍ ମେନ୍ କେଃଆଏ, “ଇଞ୍ଜ୍ ଆମାଃ ନିଜ୍ ହଳ୍ମଖନ୍ ମିଦ୍ଃ ଗିଦ୍ରାଞ୍ଜ୍ ଏମାମା। ଇଞ୍ଜ୍ ଆମ୍ରେନ୍ ଆଗିଲ୍କ କିଣାନ୍ ଦିଶମ୍ ଇଞ୍ଜ୍ ଏମାକଆ।”। ମେନ୍ଖାନ୍ ଇନାଂ ଧାବିଜ୍ଃ ଅବ୍ରାମ୍ ରେନ୍ ମିଦ୍ଃ ଗିଦ୍ରା ହଁ ବାକ ତାହେଁକାନା।
ସନତ୍ ପୁଥିୟାଃ କାହାନୀ: ସିର୍ଜନ୍ ପୁଥି: ୧୧-୧୫
Free to use, adapt, and share under an open license (CC BY-SA 4.0).