35. Vorba dăn Biblije: Vorba d bun tată

Una zuvă, Isusu ănvăca mult poreznikurj š altje grešnikurj karje sa străns s puje urjajke la jel.

Alcă vjerski vođe karje afost ănklo ku jel, avizut k Isusu s ponašaštje ku grešnikurje kašă ku ortači, pa ančiput s l tračarjaskă ăntră jej. Daja Isusu aspus asta vorba.

“Afost udată unu om, karje avut doj (2) fičorj. Maj tănăr fičor azăs alu tata aluj: ‘Tato, vrjauv odma s m daj talu alu mjov dăla nasljestvo alu tov!’ Š aša, tata apodjelit imovina aluj ăntră doj (2) fičorj aluj.”

“Uskoro maj tănăr fičor astrăns tot ča vut, apljikat maj dăpartje š apotrošăt banji aluj p život karje rov.”

“Dăpă aja, p pămănt karje atrijit maj tănăr fičor lja pogodit marje fuamje, a jel na vut banji s kumpră mănkarje. Daja alat jedini lukru karje aputut s găsaskă: rinja porči. Afost aša d jadan š flămănd, avrut s mălănče mănkarja če mănka porči.”

“Napokon, maj tănăr fičor săngur ja zăs: ‘Če fak jo asta? Toc argacă alu tatimjov arje mult mănkarje, a jo aiča gladujesk. Mătork la tatimjov š l rog s m primjaskă kašă una d argat aluj.’”

“Š aša maj tănăr fičor ančiput s s ăntuarkă ăn kasă alu tatusov. Kănd još afost dăpartje, tatusov la vizut š ja fost žau d jel. Adat fuga la fičor, la zagrlit š la surutat.”

“Fičoru ja azăs: ‘Tato, ampogrešăt păntruv Dimizov š păntruv tinje. Više nu sănt dostojan s c fiuv fičor.”

“Ali, tata azăs alu unu dăla argaci aluj: ‘Fuđj majdată š duj maj bună cuală š ănbrakă p fičoru alu mjov! Punje injelu p đajštju aluj š ănkalcălăj sandaljilje p pičuarje aluj. Atunča taje maj bun vicăl s putjem s avjem veselije, daja če fičoru alu mjov afost mort, ali akuma je viuv! Afost purdut, ali akuma lam găsăt!’”

“Š aša, lumja ančiput s slavjaskă. Majdată d aja, fičoru maj bătărn avinjit akasă dăla lukru ăn polje. Auzăt muzika š avizut kum žuakă, š sa tribat če s dogodjaštje aja.”

“Kănd fičoru maj bătărn auzăt k slavjaštje daja če fratusov sa tors akas, mult sa nikăžăt š na vrut s untră. Tatusov aišăt š l ruagă s untrje š s slavjaskă ku jej, ali jel na vrut.”

“Fičoru maj bătărn azăs alu tatusov: ‘Tuatje aštja aj vjerno amlukrizat d tinje! Nikad nu cam fost neposlušan, a ipak na vrut s m daj mikă krapă s pot s proslavjesk k ortači alji mjej. Ali, kănd fičorusta alu tov, karje apotrošăt toc banji alji tej p grešală, sa tors akas, tu d jel atijat maj bun mjel!’”

“Tatusov ja odgovorit: ‘Fičoru alu mjov, tu ješt uvjek ku minje š tot če am jo je alu tov. Ali, binje je s slavim, daja če fratilje alu tov afost mort, ali akuma je viuv, afost purdut, ali akuma je găsăt!’”