31. ઈસુ પાણીયાવર ચાલત આહાય

જંય ઈસુ લોકાંદય વિદાય ઓપત આશીં તંય તેહેં ચેલાંદય હોડીમાં બસુને ખાડીચે તાઠીન જાંવદય આખી. લોકાંદય વિદાય કરુને મંગે ઈસુ પરાથના કરોં ડોગરાવર એકાંતમાં જાવ. તથય ઈસુ પોતે એકલો આશી ને મટી રાત હુધી તાંહેં પરાથના કરી.

તે વખતે, ચેલે પોતાચી હોડીદય વાયલત આશી, પણ મટી રાત હોન તંય હુધી તે આઝુન દરિયાચે વચ્ચે જ પહોંચને આશી. તે ઘણે મુશ્કીલશીં હોડીદય વાયલત આશી, કશા કાય વારો સામેશીં યેત આશી.

તંય ઈસુ પોતેચી પરાથના પૂરી કરુંને ચેલાંચે પાસ જાવ. તો પાણીયાવર ચાલુંને દુસરે વાઠીન તાંહચે હોડીચે વાઠીન જાવ.

ચેલાંહે જંય ઈસુદય નાંગી તંય તે ઘણે બીહું જાવ, કશા કાય તાંહે વિચારી કાય તે એકાદ ભુતાદય નાંગત આહાત. ઈસુ જાણું જાવ કાય તે બીહીન આહાત, તાચેન ઈસુને ચેલાંદય આરઢુંને આખી કાય બીહા નાંખે.. યો મંય આહાય!

તંય પિતરને ઈસુદય આખી “ઓ પ્રભુ, જો યો તું હોવોશ, તે માંદય આજ્ઞા દે કાય મંય પાણીયાવર ચાલુંને તુઝે પાસ યેંય.” ઈસુને પિતરદય આખી, “યે!”

તાચેન, પિતર હોડીવરશીં ઉતરુંને ઈસુશીં જાંવદય પાણીયાવર ચાલોં મંડીન. પણ લગારવાર ચાલુંને મંગે, તેહેં પોતાચી નજર ઈસુચે વાઠીનશીં ફીરવું ધીદ ને હલફાચે વાઠીન નાંઘુને વારાદય નાંગો મંડીન.

તંય પિતર બીહીન ને પાણીયામાં બુડોં મંડીન. તેહેં આરડી કાય, “હે માલિક, માંદય બચાવ!” ઈસુને લંગેચ ડિઘો હાથ કરુંને તાદય ધરી. તંય તેહેં પિતરદય આખી, “ઓય અરધે વિશ્વાસી, તુહેં શંકા કશા કરી?”

જંય પિતર ને ઈસુ હોડીમાં યાવ, લંગેજ વારો બંધ હોન ને પાણી ધીરેં પડીન. ચેલે વિચારમાં આશી. તાહેં ઈસુચી આરધના કરીને તાહેં આખી, “નક્કી, તું દેવાચો પોસો આહાશ.”