31. ଯିଶୁସ୍ ଆମ୍ମୁ ମିଆଁ ଏକ୍‌ଦାସ୍

ପାଞ୍ଚ୍ ହାଜାର ଆଲାରିନ୍ ମାଣ଼୍ଡି ଅନ୍ତାନା ଘି ପାଛ୍‌ଲି, ଯିଶୁସ୍ ନିଜର୍ ଚେଲାରିନ୍ ଡଙ୍ଗାନୁ କାଲାଗେ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍ । ହୁସ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାରିନ୍ ଜଡ଼ୁ ଘି ଦୁସ୍‌ରା ତାରା କାଲାଗେ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍ ଯେବାକେନ୍ ହୁ କାଟେ ସମୟ ଘି ଲାଗାନ୍ ହୁସାନିନ୍ ରାଚାର୍ । ଲେକିନ୍ ଚେଲର୍ ବୁଙ୍ଗିୟାର୍ ଆରୁ ଯିଶୁସ୍ ଭିଡ଼ ବୋନ୍ ବିଦା କାମ୍‌ଚାସ୍ କା ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ନିଜର୍ ଏଡ଼୍‌ପା କର୍ । ଇଦ୍ ଘି ପାଛ୍‌ଲି, ଯିଶୁସ୍ ବିନ୍ତି କାମାଗେ ଅଣ୍ଟା ପାର୍ତାଗେ କେରାସ୍ । ହୁସାନ୍ ହୁସ୍ ଅଥାସ୍ ରାଚାସ୍, ଆରୁ ହୁସ୍ ଢେର୍ ମାହାଁ ତୋକ୍ ବିନ୍ତି କାମ୍‌ଚାସ୍ ।

ହୁ ସମୟ ନୁ, ଚେଲାର୍ ନିଜର୍ ଡଙ୍ଗାବୋନ୍ ବାହୁଡ଼ା ମାର୍‌ତେ କାଲ୍‌ଗାର, ଲେକିନ୍ ଧୁକା ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଘି ବିରୁଦ୍ଧନୁ ମୁରୁକ୍ ଜୋର୍‌ସେ ବାହାଲ୍‌ଗା ଢେର୍ ମାହାଁ ମାନ୍ନା ଘି ପାଛ୍‌ଲି ଘି ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଜଡ଼ୁ ଘି ମାଝାନୁ ଆଣ୍‌ସ୍‌କାଚାର୍ ।

ହୁ ସମୟ ନୁ ଯିଶୁସ୍ ବିନ୍ତି କାମାଗେ ମୁଞ୍ଜକାଚାସ୍ ଆରୁ ନିଜର୍ ଚେଲାର୍ ଘି ଚାହାଁ କାଲାଗେ ସୁରୁ କାମ୍‌ଚାସ୍ । ହୁସ୍ ଡଙ୍ଗା ଘି ତାରା କାଲାଗେ ଆମୁ ଘି ମିୟାଁ ଏକାଗେ ଲାଗିୟାସ୍ ।

ବାକେନ୍ ଚେଲା ଗୁଠିର୍ ହୁସିନ୍ ଏରିୟାର୍ । ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଏଲ୍‌ଚିୟାର୍ କେରାର୍ ଏନ୍ଦେର୍ ଗେ କା ହୁବ୍‌ଡ଼ାର୍ ସଚ୍ଚାର୍‌କା ହୁଦ୍ ଏନ୍ଦେର୍ ଭୂତୁଦ୍ । ଯୀଶୁ ଆକାଚାସ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଏଲ୍‌ଚିୟାର୍ କେର୍‌କାଚାର୍, ଇଦ୍ ଘି ଲାଗାନ୍ ହୁସ୍ ହୁବ୍‌ଡ଼ାରିନ୍ ଚିର୍‌ରାରାଚାସ୍ ଆରୁ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍, “ଆମ୍ବ ଏଲ୍‌ଚା, ଇବୋନ୍ ଏନ୍ ।”

ବାକେନ୍ ପାତ୍‌ରାସ୍ ଯୀଶୁ ସିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍, “ହେ ପ୍ରଭୁ, , ଯଦି ଇ ବୋନ୍ ନିନ୍ ହାଲେ ଏଙ୍ଗାନ୍ ଆମ୍ମୁନୁ ଏକି କିରି ନିଙ୍ଘା ଚାହାଁ ବାରଗେ ଅନୁମତି ଚିୟା ।“ ଯୀଶୁସ୍ ପାତ୍‌ରାସ୍ ସିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍ “ ବାରା ” ।

ଲେକିନ୍ ପାତ୍‌ରାସ୍ ଡଙ୍ଗାନ୍ତିନ୍ ଏତ୍‌ତିୟାସ୍ ଆରୁ ଯୀଶୁସ୍ ଘି ଚାହାଁ କଲାଗେ ଆମ୍ମୁ ଘି ମିୟାଁ ଏକାଗେ ସୁରୁ କାମ୍‌ଚାସ୍ । ଲେକିନ୍ କାଟେ ଗେଛା କାଇ କିରି, ହୁସ୍ ନିଜର୍ ହାନ୍ନୁ ବୋନ୍ ଯୀଶୁସ୍ ସ୍ତିନ୍ ନଜର ହାଟା ବାଚୈଚାସ୍ ଆରୁ ଲହଡ଼ିବୋନ୍ ଏର୍‌ନା ଆରୁ ତେଜ୍ ଧୁକାବୋନ୍ ମେସୁସ୍ କାମାଗେ ସୁରୁ କାମ୍‌ଚେଇ ଚାସ୍ ।

ବାକେନ୍ ପାତ୍‌ରାସ୍ ଏଲ୍‌ଚିୟାସ୍ କେରାସ୍ ଆରୁ ଆମ୍ମୁନୁ ମୁଲ୍ଲା ଲାଗିୟାସ୍ । ହୁସ୍ ଚିର୍‌ରା ରାଚାସ୍, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏଙ୍ଗାନ୍ ବାଚାବା !” ଯୀଶୁସ୍ ହୁବାକେନ୍ ହେଖା ଲମ୍ୱା ବାଚାସ୍ ଆରୁ ହୁ ସିନ୍ ଧାର୍‌ଚାସ୍ । ବାକେନ୍ ହୁସ୍ ପାତ୍‌ରାସ୍ ସ୍ତିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,“ନିଙ୍ଘାଏ ବିଶ୍ୱାସ୍ ମୁରୁକ୍ କମ୍ ଆତ୍‌ଲି ! ନିଙ୍ଗାନ୍ ସୁରକ୍ଷା ଉଇୟାଗେ ନିନ୍ ଏଙ୍ଗାନ୍ ଭାରୋସା ଏନ୍ଦେର ଗେ ମା କାମ୍‌ଚ୍‌କାଏ ।

ବାକେନ୍ ଯୀଶୁସ୍ ଆରୁ ପାତ୍‌ରାସ୍ ଡଙ୍ଗାନୁ ଆର୍‌ଗିୟାର୍, ଆରୁ ଜାଲ୍‌ଦି ସ୍ତିନ୍ ଧୁକାବୋନ୍ ବାହାନା ବନ୍ଧ ମାଞ୍ଚା କେରା । ଆମ୍ମୁ ଶାନ୍ତି ମାଞ୍ଚା କେରାଦ୍ । ଚେଲାର୍ ଚକିତ୍ ମାଞ୍ଚାର୍ କେରାର୍ ଯୀଶୁସ୍ ଘି ଆଘ୍‌ଲି ହାଠୁୱା ରାଚାସ୍ । ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ହୁସ୍ ଘି ଆରାଧାନା କାମ୍‌ଚାର୍ ଆରୁ ହସିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍, ସଥେନ୍ ସ୍ତିନ୍ ନିନ୍ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଘି କୁକ୍‌କଏ ।”