7. ପାରମେଶ୍ୱର୍ ୟାକୁବ୍ ସିନ୍ ଆଶିଷ୍ ଚିଦାସ୍

ଜେବାକେନ୍ ହୁ ହାଦ୍ଦୁର୍ ପାର୍ଦିଆର୍ ବାକେନ୍ ୟାକୁବ୍ସ୍ ଏଡ଼ପା ନୁ ରାଗେ ବାନେ ଲାଗ୍ଗିୟା, ଲେକିନ୍ ଏସାବ୍ସ୍ ଜାନ୍ତୁ ଗୁଠିରିନ୍ ଧାରାଗେ ବାନେ ଲାଗ୍ଗିଦ୍। ରେବିକାଦ୍ ୟାକୁବ୍ ସିନ୍ ଦୁଲାର୍ କାମିଦ୍, ଲେକିନ୍ ଇସାହାକସ୍ ଏସାବ ସିନ୍ ବାନେ ହାକ୍‌ଦାସ୍।

ଅଣ୍ଟା ଉଲ୍ଲା, ଜେବାକେନ୍ ଏସାବସ୍ ଜାନ୍ତୁଗୁଠିନ୍ ପିଟ୍‌ଦାସ୍ ଆରୁ କିର୍‌ଦାସ୍ ବାକେନ୍ ହୁସ୍ ଘେ କିଡ଼ା ଲାଗ୍‌ୟାଦ୍ । ଏସାବ୍ ୟାକୁବ୍ ସିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍ , ଯେବୋନ୍ ନିନ୍ ଲାଚ୍କାଏ ଦାୟ ହୁନୁସ୍ଥିନ୍ କାଟେ ଅନାଗେ ଏଙ୍ଗାଗେ ଚୋଏ ।” ୟାକୁବସ୍ କାଥ୍ ଥା ତେଙ୍ଗିୟାସ୍, “ଆଘ୍‌ଲି ଏଙ୍ଗାନ୍ ଇ ଶପଥ କାମା କା ପାହିଲା ହାଦ୍ଦୁ ମାନ୍ନା ଘି ହିଁ କାରଣନୁ ହାର୍ ଅଣ୍ଟା ଜନିଷ୍ ଗୁଠି ନିଙ୍ଗାଗେ ହାକ୍ରନା କାଥ୍ ଥା, ହୁ ଜାମା ବୋନ୍ ନିନ୍ ଏଙ୍ଗାଗେ ଚେଏ। ହୁବାକେ ଏସାବସ୍ ହୁ ଜାମା ଜିନିଷ୍ ଗୁଠି ବୋନ୍ ୟାକୁବ୍ ସିନ୍ ଚିୟା ଗେ ଶପଥ୍ କାମ୍ଦା ଚିଦାସ୍। ବାକେନ୍ ୟାକୁବ୍ ହୁସିନ୍ କାଟେ ଅନାଗେ ଚିଦାସ୍ ଲାଗ୍ଦାସ୍।

ଇସାହାକ୍ ଏସାବ୍ ସିନ୍ ଆଶିର୍ବାଦ୍ ଚିୟାଗେ ବେଦ୍ଦାଲାସ୍। ଲେକିନ୍ ଇଦ୍ ଘି ପାହିଲେ ହି ହୁସ୍ ଏନ୍ନେ କାମ୍ ଚାସ୍କା , ରେବିକା ଆରୁ ୟାକୁବସ୍ ଏସାବ୍ ମାନାଗେ ଠାକାକିରି ହୁସ୍ ଘି ଗାନେ ଧୋଖା କାମ୍ କାଚାସ୍। ଇସାହାକ୍ ପାଚ୍କି ରାଚାସ୍ ଆରୁ ଏରାଗେ ପଲ୍ଲାସ୍ ବାକେନ୍ ୟାକୁବସ୍ ଏସାବସ୍ ଘି ଚିଢ଼ାବୋନ୍ ଆତ୍ତିକିରି ଆରୁ ଭେଢ଼ି ଘି ଚାମ୍ଡ଼ା ବୋନ୍ ନିଜର୍ ଗାଲ୍ଲେନୁ ଆରୁ ହେକ୍‌ଖାନ ଚିଚ୍‌ଚାସ୍।

ୟାକୁବସ୍ ଇସ୍ହାକସ୍ ଘି ଚିହାଁନୁ ବାରଚାସ୍ ଆରୁ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍, “ଏନ୍ ଏସାବ୍ ।” ଏନ୍ ଇକାରଣ୍ନୁ ବାର୍ ଚ୍କାଦାନ୍କା ନିନ୍ ଏଙ୍ଗାନ୍ ଆଶିଷ୍ ଚୋଏ ।” ଯେବାକେନ୍ ଇସାହାକସ୍ ଏଡ଼ା ଘି ଚୁଟ୍ଟି ବୋନ୍ ମେହେଶୁସ୍ କାମ୍ ଚାସ୍ ଆରୁ ଚିଢ଼ାବୋନ୍ ନୁସ୍ କିୟାସ୍ , ତା ହୁସ୍ ସଚ୍ ଚାସ୍ କା ଇସ୍ ଏସାବସ୍ ଆରୁ ହୁସିନ୍ ଆଶିଷ୍ ଚିଚ୍ ଚାସ୍ ।

ଏସାବସ୍ ୟାକୁବ୍ ସିନ୍ ଖୀଁସାରାଚାସ୍ ଏନ୍ଦେର୍ ଗେ କା ୟାକୁବସ୍ ହୁସ୍ ଘି ପାହିଲା ହାଦ୍ଦୁ ଘି ଅଧିକାର୍ ବୋନ୍ ଆରୁ ସାଙ୍ଗେ ହି ହୁସ୍ ଘି ଆଶିଷ୍ ବୋନ୍ ହାଡ଼୍ ଚାସ୍। ଇ ଲେଖାନୁ ହୁସ୍ ଘି ତାମ୍ବାସ୍ ଖିନା ଘି ବାଦ୍‌ନୁ ୟାକୁବସ୍ ସିନ୍ ପିଟାଗେ ଲାଗାନ୍ ଯୋଜନା ବାନା ବାଚାସ୍।

ଲେକିନ୍ ରେବିକାଦ୍ ଏସାବସ୍ ଘି ଯୋଜନା ବୋନ୍ ମେନ୍ ଚେଚାଦ୍ । ବାକେନ୍ ହୁ ଆରୁ ଇସାହାକସ୍ ୟାକୁବ୍ ସିନ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଘି କୁଟୁମ୍ବ ଘିର୍ ଏଡ଼ ପାତାରା ରାଗେ ଢ଼େର୍ ଗେଚ୍ଛାତାରା ତାଇଏ ଚିଚାଦ୍ ।

ୟାକୁବସ୍ କିଛି ବଛର୍ ତୋକ୍ ରେବିକା ଘି କୁଟୁମ୍ବ ଗାନେ ସାଙ୍ଗେନ୍ ରାଚାସ୍। ହୁ ସମୟ ବାକେନ୍ ହୁସ୍ ବେଞ୍ଜେରିୟାସ୍ ଆରୁ ହୁସ୍ ଘି ବାରଟା କୁକ୍କୋ ହାଦ୍ଦୁ ଆରୁ ଅଣ୍ଟା କୁକାୟ୍ ହାଦ୍ଦୁ ଜନମ୍ ମାଂଚାର୍ । ପାରମେଶ୍ଭରସ୍ ହୁ ସିନ୍ ଜୁକ୍କୁ ଧନୀ କାମ୍ଚେ ଚାସ୍ ।

ବିସ୍ ବଛର୍ ତୋକ୍ କାନାନ୍ ନୁ ନିଜର୍ ଏଡ଼୍ ପାନ୍ତି ଗେଛାନୁ ରାନା ଘି ବାଦ୍ ନୁ, ୟାକୁବ୍ ନିଜର୍ ପରିବାର୍, ନିଜର୍ ସେବକ୍ ଗୁଠିରିନ୍ ଆରୁ ନିଜର୍ ଜାନ୍ତୁ ଗୁଠିନ୍ ଜାମାରିନ୍ ଧାରିକିରି ହୁସାନ୍ ଗେ କିରିୟାସ୍ ।

ୟାକୁବସ୍ ଇ ଲେଖାନୁ ମୁରୁକ୍ ଏଲ୍ଚାଲାସ୍ ଏନ୍ଦେର୍ ଗେ କା ହୁସ୍ ସୋଚ୍ଚାସ୍ କା ଏସାବ୍ ଆକ୍କୁନ୍ ଘି ହୁ ସିନ୍ ପିଟାଗେ ଚାହାଲ୍ ଦାସ୍। ବାକେନ୍ ହୁସ୍ ଭେଁଟ୍ ଘି ରୂପ୍ ନୁ ଜାନ୍ତୁଗୁଠି ଘି ଝୁଣୀବୋନ୍ ଏସାବସ୍ ଘି ଚାହାନୁ ତାଇୟେ ଚାସ୍। ଯେବୋସ୍ ହୁ ଝୂଣୀ ବୋନ୍ ହୁଆଁ କିରି ବାରାଚ୍ କା ଚାସ୍ ହୁସ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,”ନିଁଘା ଦାସ୍ ୟାକୁବସ୍, ହୁ ଜାନ୍ତୁଗୁଠିବୋନ୍ ନିଙ୍ଗାନ୍ ଚିୟାଲ୍ ଦାସ୍। ହୁସ୍ ଜାଲ୍ଦି ହି ବାରାଲ୍ ଦାସ୍।”

ଲେକିନ୍ ଏସାବସ୍ ଆକ୍କୁନ୍ ୟାକୁବ୍ ସିନ୍ ନୁକ୍ ସାନ୍ ଆଣ୍ ସ୍ତା ଗେ ମା’ ଚାହାଲାସ୍ । ହୁଦ୍ ଘି ଲାଗାନ୍, ହୁସ୍ ହୁ ସିନ୍ ଏଥର୍ ଫିର୍ ସେ ଏରା କିରି ବାଗ୍ଗେ ଖୂସିନୁ ରାଚାସ୍ । ଇଦ୍ ଘି ବାଦ୍ ନୁ ୟାକୁବ୍ କାନାନ୍ ରାଜିନୁ ଶାନ୍ତିନୁ ରାଚାସ୍। ଆରୁ ଇସାହାକ୍ କେଚ୍ ଚାସ୍ କେରାସ୍ ଆରୁ ୟାକୁବ ଆରୁ ଏସାବସ୍ ହୁ ସିନ୍ ମାଡ଼ିୟାର୍। ଶପଥ୍ ଘି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବୋଦ୍ ଜେନ୍ ବୋନ୍ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଆବ୍ରାହାମ୍ ସିନ୍ କାମ୍ ଚାକା ଚାସ୍ ହୁଦ୍ ଆକ୍ କୁନ୍ ଇସାହାକ୍ ସ୍ତିନ୍ ୟାକୁବ୍ ଘି ମିୟାଁ ବାଚାଚା କେରାଦ୍।