3. પાઅયા રેલ

બોજ લાંબા સમયા પાછે, દુનિયામાય બોજ લોક રોતા આતા. ચ્યા બોજ ખારાબ એને પાપમાય પોડી ગીઅલા આતા. ચ્યાહા કામે ઓલેબાદે ખારાબ આતે કા પોરમેહેરે યોક મોઠી પાઅયા રેલથી બોદી દુનિયા નાશ કોઅના નિર્ણય લેદો.

બાકી પોરમેહેર નુહાથી ખુશ આતો. તો ખારાબ લોકહા વોચમાય રોનારો યોક ન્યાયી માટડો આતો. પોરમેહેરે નુહાલ આખ્યા કા તો યોક મોઠી પાઅયાં રેલ દોવાડનારો હેય. યાહાટી, ચ્યાયે નુહાલ યોક મોઠા જાહાજ બોનાડાહાટી આખ્યા.

પોરમેહેરે નુહાલ લગભગ 140 મીટર લાંબા, 23 મીટર પોઅળા એને 13.5 મીટર ઉંચા જાહાજ બોનાડા આખ્યા. નુહાલ લાકડાથી બોનાડના આતા એને ચ્યાલ તીન માળા, બો બોદ્યો ખોલ્યો, યોક છત એને યોક બારી બોનાડા આખી. તીં જાહાજ નૂહ, ચ્યા પરિવાર, એને દોરતીવોયને બોદા જાત્યા જોનાવરહાલ ચ્યા પાઅયા રેલથી બોચાવી રાખી.

નુહાય પોરમેહેરા આગના માની. ચ્યાયે એને ચ્યા તીન પોહહાય પોરમેહેરે જયે પરમાણે આખલાં આતાં ચ્યેજ પરમાણે જાહાજ બોનાડ્યા. ઈ જાહાજ બોનાડતા ચ્યાહાન બોજ વોરહે લાગ્યે કાહાકા તી બોજ મોઠાં આતાં. નુહાય લોકહાન યેનારા પાઅયા રેલે બારામાય ચેતાવણી દેની એને ચ્યાહાન પોરમેહેરા એછે ફિરા આખ્યા, બાકી ચ્યાહાય ચ્યાવોય બોરહો નાંય કોઅયો.

પોરમેહેરે નૂહ એને ચ્યા પરિવારાલ પોતાહાટી એને જોનાવરહાહાટી પુરતો ખોરાક બેગો કોઅના આગના દેની. જોવે બોદા તિયાર ઓઅય ગિયા, તોવે પોરમેહેરે નુહાલ આખ્યા સમય પૂરો ઓઅય ગિયહો, કા તું, તો થેએ, તો તીન પોહા એને ચ્યાહા તીન થેઅયો જાહાજે આંદાર યેય જાય, ચ્યે બોદે મિળીન આઠ જાણે આતે.

પોરમેહેરે બોદા જોનાવરહામાઅને એને ચિડહામાઅને નર એને માદાલ નુહાપાય દોવાડ્યે કા જેથી ચ્યે જાહાજે આંદાર જાય એને પાઅયા રેલે પાછે હારેરીતે રોય. પોરમેહેરે બલિદાનાહાટી જ્યા ઉપયોગ ઓઅય હોકે ઓહડા બોદાજ જોનાવરહામાઅને હાત નર એને હાત માદાહાલ દોવાડ્યે. જોવે ચ્યે બોદે ચોડી ગીયે તોવે પોરમેહેરે પોતે જહાજા બાઅણા બોંદ કોઅય દેના.

ચ્યા પાછે પાઅય પોડના શુરુ જાયો, એને પાઆય પોડતો રોયો, પોડતો રોયો. રોકાયા વોગર ચાળહી દિહી એને ચાળહી રાત પાઆય પોડ્યો. દુનિયામાઅને બોદીજ વસ્તુ, ઓલે લોગુ કા ઉચા કોઅતા ઉચા ડોગા બી પાઆયામાય બૂડી ગિયા.

જ્યા લોક એને જોનાવરે જાહાજેમાય આતે ચ્યાહા શિવાય જીંકાય દોરતીવોય આતાં તીં બોદા નાશ ઓઅય ગિયા. તીં જાહાજ પાઅયાવોય તરતા લાગ્યા એને જીંકાય ચ્યામાય આતાં ચ્યાલ બૂડતાં બોચાડ્યાં.

પાઆય પોડના બોંદ જાયા પાછે, પાંચ મોયના લોગું તીં જાહાજ તરતા રોયા, એને ચ્યા સમયા પાછે પાઅયા નિચે ઓટના શુરવાત જાયી. તોવે યોક દિહી તીં જાહાજ યોકા ડોગા શેંડ્યેવોય ઉબા રિયા, બાકી દુનિયા આમી બી પાઅયાકોય ડાકાલાં આતાં. તીન મોયનાહા પાછે, ડોગહા શેંડ્યો દેખાયા લાગલ્યો આત્યો.

પાછે આજુ ચાળહી દિહહ્યા પાછે, નુહાય યોક નેંડાડાલ બારે દોવાડ્યા કા કાય પાઆય ઉખાય ગીયહા કા નાય. તીં નેંડાડા કોઅડી દોરતી હોદા એહેતેહે ઉડ્યા, બાકી ચ્યાલ કોઅડી દોરતી નાય મિળી.

ચ્યા પાછે નુહાય યોક કબુતરાલ બારે દોવાડ્યો. બાકી ચ્યાલ બી કેસુજ કોઅડી દોરતી નાંય મિળી. યાહાટી તીં નુહાપાય પાછા ફિરી યેના. યોક આઠવડ્યા પાછે ચ્યાય ચ્યા કબુતરાલ પાછા દોવાડ્યા, એને તીં ચ્યા ચોચમાય જૈતુન નાવા જાડા યોક પાન લેઈન પાછા યેના. પાઆય આટાયા લાગ્યા, એને જાડવે પાછી ઉદા લાગ્યે.

નુહાય યોક આઠવડ્યા આજુ વાટ જોવી એને તીજેદા ચ્યા કબુતરાલ બારે દોવાડ્યા. યે વોખાત, ચ્યાલ રોયના જાગો મિળી ગિયો એને તીં પાછી નાંય યેના. પાઆય વોહરી ગીઅલા આતાં.

બેન મોયનાહા પાછે પોરમેહેરાય નુહાલ આખ્યા. “આમી તું એને તો પરિવાર એને બોદે જોનાવરે જાહાજામાઅને બાઆ નિંગી યા. બો બોદે પોહે એને પોહહા-પોહે પૈદા કોઆ એને દોરતીલ બોઅય દા.” છેલ્લે, નૂહ એને ચ્યા પરિવાર જાહાજામાઅને બાઆ નિંગી યેને.

જાહાજેમાઅને બાઆ નિંગી યેને પાછે, નુહાય યોક વેદી બોનાડી એને બલિદાનાહાટી ઉપયોગ કોઅલે જાનારા જોનાવરહામાઅને કોલહેક જોનાવરે લેઈન બલિ ચોડવ્યે. પોરમેહેર ચ્યા બલિદાનાકોય ખુશ જાયો એને નૂહ એને ચ્યા પરિવારાલ બોરકાત દેની.

પોરમેહેરાય આખ્યા, “આંય શપથ લાહું કા માંઅહા કોઅલા ખારાબ કામહા લીદે આંય પાછે કોવેજ દોરતીલ હારાપ નાય દિહી કા પાઅયા રેલેકોય દુનિયાલ નાશ નાંય કોઅહી, કાહાકા માઅહું ચ્યા બાળપણથીજ પાપી હેય.

પાછે પોરમેહેરાય ચ્યા વાયદા નિશાની રૂપામાય પેલ્લો બાણ બોનાડ્યો. જોવે કોવે બી આકાશામાય બાણ દેખાયે, તે પોરમેહેર યાદ કોઅરી કા ચ્યાયે કાય શપથ લેદલી હેય એને તેહેકેજ ચ્યા લોક બી યાદ કોઅરી.